Daar beneden op het podium heeft Eric van der Palen net verteld dat hij in 2000 in Tampa (USA) samen met Joop van den Ende en Eddy Habbema een voorstelling van de reizende productie van 'Titanic' zag. De conclusie was dat het mogelijk zou moeten zijn om die voorstelling naar Nederland te halen, maar dat onder andere door het decor de musical erg ver van het publiek afstond. Van der Palen werd daarom gevraagd een nieuw decor te ontwerpen.

En we staan nu bovenop het hart van dat ontwerp; de bovenste van de twee 15 meter lange bruggen tussen twee 12 meter hoge torens. Van den Ende's eerste reactie op het ontwerp bleek geheel juist: 'Het is te groot!'. Menig theater tijdens de Nationale Tour was dan ook niet bestand tegen de achttien ton die deze constructie weegt. Laat staan tegen het gewicht van de gehele set, een slordige veertig ton.

In verschillende theaters moest de toneelvloer worden voorzien van extra steunen. Bij één theater was het zelfs nodig om de toneeltoren te verstevigen. De in het decor gebruikte torens - 5,5 ton per stuk - worden namelijk tijdens de bouw en de 'break' in hun geheel opgehesen met de trekkenwand. Het eerste blok wordt omhoog getakeld zodat het tweede blok eronder kan worden gereden. Vervolgens wordt het eerste blok op het tweede blok gemonteerd en dan gaan die twee blokken omhoog om het derde blok aan de stapel toe te voegen. Op deze manier worden vijf blokken op elkaar gezet. In het ontwerp zat oorspronkelijk nog een tweede soortgelijke constructie maar dan met één brug. Dat bleek echter problemen te geven met de zichtlijnen en dus is besloten maar één 'installatie' te gebruiken. Dat loste echter niet alle problemen op. In de collagescène - de pauzefinale - wordt het complete schip getoond. In een enkel theater bleek dit alles vanaf de bovenste rijen toch niet goed zichtbaar te zijn. Die rijen worden dan ook niet verkocht. Anders dan op de echte Titanic, wordt hier wel aandacht besteed aan de problemen van de derde rang.

De veiligheidsmaatregelen tijdens de voorstelling zijn indrukwekkend. Gedurende de bewegingen van de brug moeten op alle verdiepingen twee dodemansknoppen ingedrukt gehouden worden. Gebeurt dit niet, dan komt het gevaarte niet in beweging of stopt de hele boel. Als extra beveiliging zijn her en der diverse mogelijkheden voor de cast en crew om aan de noodrem te gaan hangen. Mocht één van de acteurs bekneld raken tussen de twee bruggen dan kan hij of zij de beweging stoppen door een ruk te geven aan één van de twee kabels die onder de bovenste brug lopen. Verder bevindt zich in de torens op elke verdieping een noodstop. De hijsinstallatie wordt na elke opbouw gekeurd door Het Liftinstituut te Veldhoven. Geen overbodige luxe, want als de brug met tweeëndertig acteurs erop twintig graden gekanteld is, krijgen de torens een kracht van 5,5 ton te verwerken.

Het was dan ook vreemd dat er op de bovenste brug maar aan één kant een reling geplaatst was. De andere kant werd enkel afgeschermd met een dunne, slappe, stalen kabel. Een reling kan daar niet worden geplaatst omdat die het zicht op andere decorstukken zou ontnemen. 'Dat is dan een keuze die je maakt tussen veiligheid en wat mooi is', aldus Ed Wielstra, de stagemanager van 'Titanic'. De ARBO is hiermee akkoord gegaan op voorwaarde dat er altijd iemand in de buurt is die erop toeziet dat de acteurs doen wat ze moeten doen en niet meer dan dat.

Nadat we door de tweede toren weer naar beneden geklauterd zijn, volgt een rondleiding langs de rest van het decor. Hoog in de kap hangt het aanmeertouw, dat van Smit Tak afkomstig blijkt te zijn. De statige trap uit de tweede acte staat ietwat slordig in vijf delen tegen de achterwand van het toneel. De lange rij van hutdeuren is in twee delen opgesplitst. Het is bijna een verrassing dat de lange dinertafel er gewoon in één stuk staat.

Met de opmerking 'Het is eigenlijk belachelijk om met deze productie te reizen. 18 trailers. Dat kan je echt maar één keer doen', besluit Van der Palen de rondleiding. Zoals bekend heeft de tour een verlening gekregen met 65 voorstellingen in de RAI te Amsterdam. Dit schip zal dus nog diverse malen computergestuurd en volledig beveiligd ten onder gaan. Net als de echte Titanic met te weinig reddingsboten, maar wel gezegend met een dodemansknop.

De Backstage Tour van Titanic werd georganiseerd door de Vereniging voor Podiumtechnologie (VPT). Deze vereniging zorgt voor het overdragen van kennis over technische aspecten van de podiumkunsten. Ook bevordert zij het instandhouden van theaters, concertzalen en culturele centra. U kunt (bedrijfslid)lid of donateur worden. U ontvangt dan zesmaal per jaar het informatieve blad 'Zichtlijnen' en blijft zodoende op de hoogte van het laatste nieuws over podia in binnen- en buitenland. Bovendien kunt u tegen een lagere prijs dan niet-leden deelnemen aan allerlei activiteiten. Meer informatie op www.vpt.nl en www.zichtlijnen.nl.

Marinus de Graaf 02/05/2002

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren