Spelen in een musical. Het is de droom van vele jonge Nederlanders. Maar hoe kom je zover? Hoe krijg je je portie roem? Gaat het echt net als in de film 'Fame'? De Fontys Dansacademie ligt aan een keurig nette straat in hartje Tilburg. Op en om de trappen voor de ingang zitten hier en daar groepjes studenten, maar dansen doen ze niet. Niet hier op straat in ieder geval. Ze nemen aantekeningen door of genieten wat van het waterige zonnetje. Als je niet beter zou weten, zou je denken dat het hier gaat om studenten van een HAVO, MEAO of een HBO opleiding. Niets dat je herinnert aan de scène in 'Fame' waarin het verkeer wordt stilgelegd omdat dansende tieners bezit hebben genomen van de straat.

Het gebouw is licht, schoon en modern. In de kantine wordt niet op de tafels gedanst. Aan de receptie wordt toevallig voor iemand een taxi besteld. Zou er dan toch... Nee. Even later komt een gewone, donkerblauwe Nederlandse taxi voorrijden. Op weg naar het academie theater, waar de doorloop zal plaatsvinden, komt het Fame-gevoel toch even om de hoek kijken. Vanuit de lange gang kijk je in lokalen met grote spiegels of ruimtes die vol staan met allerhande muziekinstrumenten. Maar het is pauze, dus de lokalen zijn verlaten.

Bij het kleine theatertje aangekomen merken we dat het echt een uitgeklede voorstelling wordt. Naast het creatieve team is enkel een handjevol belangstellenden aanwezig. Een paar studenten zingen - zoals later blijkt - vanaf de tribune hun zangpartijen mee, en er is iemand van een castingbureau. Zou deze doorloop voor iemand in de cast al een doorbraak kunnen betekenen?

En dan is er het toneel. Geen podium, maar gewoon een zwarte vloer omringt door zwarte doeken. Achterin staan wat lange banken en links, half in de coulissen, staat het orkest: een zwarte piano. Aan het plafond hangen tientallen lampen, maar er is enkel wit licht. Heel anders dan de uiteindelijke show die op 6 juni in Waalwijk in première gaat. Het decor zal spectaculair worden, het lichtplan prachtig en voor de begeleiding is er dan een orkest van acht man. Maar zodra de doorloop begint vergeet je de sombere, sobere setting waarin de doorloop zal plaatsvinden. De première-cast van 'Footloose' gaat er helemaal voor. Er wordt geacteerd, gedanst en gezongen, en dat is op dit moment het enige dat telt. Nog niet alles gaat van een leien dakje, maar dat wordt goedgemaakt door het enthousiasme dat van de vloer afspettert. Gaandeweg de doorloop blijkt dat 'Footloose' qua musical in de categorie 'Fame' en 'Grease' valt. Een swingende 'feel good' voorstelling met korte scènes, lekkere muziek en natuurlijk een happy end.

Na afloop neemt de uitgeputte cast plaats op de vloer. Barrie Stevens neemt de voorstelling door. Hij heeft een aantal kritische kantekeningen, maar ook heel wat complimenten voor het spel van de acteurs. Even later spreken we hem over Footloose en de opleiding musicaltheater van de Fontys Dansacademie.

Musical Fan: Waarom heeft Fontys gekozen voor een groots opgezette productie, die ook nog eens op tour gaat?

Barrie Stevens: We zijn ooit begonnen met 'Follies', maar daarna hadden we het gevoel dat we niet genoeg mensen hadden bereikt. Het mooiste is natuurlijk om met een voorstelling naar een schouwburg toe te gaan. Ik had het theater in Waalwijk gezien en het leek me leuk daar eens iets te doen. Directeur Harry Vermeulen zag wel wat in ons idee. Het daaropvolgende jaar hebben we daar 'A Chorus Line' gedaan, in Waalwijk dus. Vorig jaar deden we er 'Grease' en nu is het een beetje een traditie geworden. Een dergelijke grote productie heeft voor ons voordelen op alle fronten: de uitstraling van de hele academie en we bereiken een groot publiek inclusief degenen die auditie willen komen doen.

Musical Fan: En waarom Footloose?

Barrie Stevens: Footloose had ik als film een paar keer gezien en ik vond, naast de muziek, het verhaal prachtig. Daarbij is deze show nog nooit in Europa gedaan. Ik hou er wel van om een gok te wagen en zeker met deze musical omdat ik zo van het verhaal hou.

Musical Fan: Zitten er in de voorstellingen enkel eindejaarsstudenten?

Barrie Stevens: Nee hoor. Het zijn studenten uit alle vier de leerjaren. Al onze studenten zitten erin. Het is echt een mix van alle jaren. Dat geldt trouwens ook voor de hoofdrollen. De alternate van Shaw is bijvoorbeeld een eerstejaarsstudent. Dit is voortgekomen uit de interne audities. Talent staat bij mij boven alles. Sommigen denken dat ze een hoofdrol krijgen omdat ze in het derde jaar zitten, maar zo ben ik niet met ze bezig. Ze maken het hele proces mee. Natuurlijk hebben de studenten de bescherming dat ze uiteindelijk allemaal in de productie zitten en erna verder gaan met hun studie, maar voor 'Footloose' moesten ze gewoon auditie doen. Dat is ook goed om een idee te krijgen van de concurrentie die ze later tegenkomen. Alles is gegaan zoals het in het echt ook gaat.

Musical Fan: Om een dergelijke productie te casten heb je slechts een beperkte groep acteurs. Sommigen zullen dan ook niet in een rol zitten die perfect bij hen past. Is dit een belemmering voor een goede voorstelling of is dit juist een verrijking voor de ervaring van een acteur?

Barrie Stevens: Beiden eigenlijk. Het is een belemmering omdat je inderdaad maar een beperkte keuze hebt. We hebben twee casts van in totaal 41 mensen. Uit die relatief kleine groep moet je wel twee Ren's halen (nvdr: 'Ren' is één van de hoofdrollen). Juist deze rol vereist dat iemand de drie disciplines goed onder de knie heeft. Shaw was ook moeilijk. Je moet uit dezelfde kleine groep twee studenten zien te halen die intelligentie en hersens genoeg hebben om zich in de rol te verdiepen en tegelijkertijd de juiste know-how hebben om een ouder iemand te kunnen spelen zonder dat je daarvoor schmink gebruikt. Het moet allemaal uit het spel komen. Het is zowel een voor- als een nadeel dus.

Musical Fan: Wat hebben die studenten in de afgelopen vier jaar geleerd?

Barrie Stevens: Dat is een heel breed pakket met onder andere klassieke, jazz en moderne dans, het leren van muziek en zanglessen. Ook drama natuurlijk. Ik ben bezig om dat wat sterker te maken omdat ik dat in een voorstelling heel belangrijk vind.

Musical Fan: Wat kunnen studenten die zich aanmelden, verwachten?

Barrie Stevens: De audities zijn over twee dagen verspreid. De eerste dag moet er een monoloog worden voorgedragen, uit wat voor stuk dan ook, en ze moeten een lied instuderen. De tweede dag wordt begonnen met een klassieke basisles. We willen kijken of onze toekomstige studenten een klassieke basistraining hebben gehad. Vervolgens is er dan een jazz dansauditie en tenslotte volgt dansexpressie. Daarna gaan we selecteren. Ik krijg meestal zo'n 150 studenten voor mijn neus en daar worden er 30 uitgekozen. Achteraf krijgt iedereen te horen waarom ze wel of niet zijn uitgekozen. Ook als je wordt afgewezen verdien je aandacht. Ik probeer iemand altijd wat hoop mee te geven tenzij ik denk dat het echt helemaal niets zal worden. Ik vind dat dat dan gezegd moet worden. Het is een vak, geen bezigheidstherapie. Iedereen moet naar zichzelf toe het gevoel hebben dat ze iets bereiken. Dat begint dus al met de auditie. Er is zoveel vraag en zoveel concurrentie dat ze stevig in hun schoenen moeten staan.

Gelukkig, het gaat dus uiteindelijk wel zoals in de film. Maar natuurlijk geldt het aloude cliché dat studenten zich niet moeten laten verblinden door de glitter en de glamour van de showbizz. Uiteindelijk gaat het toch om 'hard work' of - om maar eens een ander cliché aan te halen - bloed, zweet en tranen. Waar dat uiteindelijke allemaal toe kan leiden is te zien in 'Footloose'.

Musical Fan geeft vijf keer twee kaarten weg voor de voorstelling van 21 juni in Tilburg. Klik hier om aan de prijsvraag mee te doen. De speellijst van 'Footloose' kan je hier raadplegen.

Marinus de Graaf 30/05/2002

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren