De bloemlezing uit achtentwintig musicals, die voor het merendeel door Van den Ende zijn of worden geproduceerd, levert een indrukwekkend, bijna drieëneenhalf uur durend programma op. Bekende nummers uit onder andere 'Aida', 'Chicago', 'Foxtrot', 'Hair', 'Jesus Christ Superstar', 'Les Misérables', 'The Phantom of the Opera' (met kroonluchter!) en 'West Side Story' volgen elkaar in snel tempo op. Vooral in de tweede acte bruist de show van energie en tilt de combinatie van de nummers het geheel naar een hoger niveau. Zelfs tijdens het blok met de aria's (door onder andere Mathilde Santingh, Ryan van den Akker en Mariska van Klock) blijft de boog gespannen. De strakke regie laat echter genoeg ruimte voor het publiek om hun waardering te laten blijken.

De voorproefjes van de musicals die Joop van den Ende Theaterproducties in het komende seizoen in de theaters brengt, zaten door het hele programma verweven. 'The Sound of Music' was daarbij een ondergeschoven kindje, maar '3 Musketiers' werd beter gepresenteerd dan tijdens het afgelopen 'Musical Awards Gala'. Uit de reactie van het publiek lijkt 'Fosse' nu al een gewonnen race te zijn. Het 'Mamma Mia!'-blok doet menig musialfan al uitkijken naar het theaterseizoen 2003/2004, want deze hitmusical zal pas in najaar 2003 in première gaan.

Toppers tijdens 'Musicals in Ahoy' zijn Danny de Munck met de titelsong uit 'Copacobana', Bill van Dijk met 'Op vleugels' uit 'Cyrano', Mathilde Santing met 'Don't rain on my parade' uit 'Funny Girl', Willem Nijholt met 'The American Dream' uit 'Miss Saigon' en Stanley Burleson (met wederom Willem Nijholt) met het ingetogen en ontroerend gechoreografeerde 'Mr. Bojangles' uit 'Fosse'. Door de première van Carlo Boszhard als DJ Monty had de matinee op zaterdag een extra hoogtepunt. Met zijn optreden heeft hij meteen antwoord gegeven op de vraag of hij wel of niet de rol aan zou kunnen: hij kan het.

Een aparte vermelding is er voor Nederlands meest excentrieke theaterdiva Karin Bloemen. In een voor haar zo karakteristieke jurk bracht ze als 'Mystery Guest' een prachtige uitvoering van het nummer 'And I am telling you' uit de legendarische musical 'Dreamgirls'. Hopelijk moet dit optreden niet worden gezien als een reprise van haar soloprogramma 'La Bloemen' maar als een vooraankondiging dat 'Dreamgirls' in een van de komende theaterseizoenen in Nederland te zien zal zijn.

Is er dan geen kritiek? Ja, dat is er wel. Niet zozeer op de prestaties van artiesten of het 45-koppige orkest (dat in het Ahoy - waar het geluid altijd een zorgenkindje is - verrassend goed klonk), wel op de samenstelling van het programma. De onthulling van het prachtige decor is zondermeer spectaculair: het lijkt alsof twee Tinkerbels onthullen dat Never Never Land eigenlijk een musicalparadijs is. Het openingsnummer zelf - 'I'm a Brassband' uit 'Sweet Charity' - is echter niet echt een geschikt nummer om een dergelijk gala mee te starten. Ook de finale - 'One day more' uit 'Les Miserables' gevolgd door 'A Brand New Day' uit 'The Wiz' - is niet direct een toonbeeld van originaliteit. 'A Brand New Day' is dat zeker niet, omdat de reprise van het nummer ook al het laatste achtergrondmuziekje is voordat de show van start gaat. Misschien had het nummer - als het er dan toch persé in moet zitten - als opening origineler geweest.

In de grote buitenlandse gala's vind je meer dan eens een onderdeel terug waarin er iets meer gevraagd wordt van de musicalkennis van het publiek. Een parodie of een andersoortige uitvoering zorgt dan voor een stukje 'comic relief'. Even de musicals niet al te serieus nemen, maar het publiek verrassen met een hilarische vondst. Hier is tijdens de samenstelling van 'Musicals in Ahoy' niet aan gedacht - of men heeft het nog niet aangedurfd. Verder hadden één of meerdere nummers uit Van den Ende's huidige, Tony-winnende successen op Broadway ('Into the woods' en 'Urinetown') eigenlijk niet mogen ontbreken. Alhoewel 'Musicals in Ahoy' een op zichzelf staande reeks voorstellingen is, hadden bovenstaande onderdelen de productie minder op een opgewaardeerd 'Musicals In Concert' doen lijken.

Maar deze kritiek mag de feestpret absoluut niet drukken, want 'Musicals in Ahoy' is het beloofde spektakel geworden. Als die andere 'Mystery Guest' het vele jaren achter elkaar in zijn eentje is gelukt om het sportpaleis een aantal avonden vol te krijgen, moet het 'Joop' met zijn team en sterrenstal zeker gaan lukken. Het zal Erwin van Lambaart, de directeur van Joop van den Ende Theaterproducties, vast wel worden vergeven als hij zijn belofte breekt dat 'Musicals in Ahoy' een éénmalig spektakel is.

Marinus de Graaf 24/06/2002

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren