Deze laatste voorstelling zou een bijzondere worden, niet in de laatste plaats door het publiek. Iedere eerste opkomst van elke acteur kon op een enthousiast applaus rekenen. Als eerste mocht Tony Neef in de rol van Andrews, de architect van het onzinkbare schip, figuurlijk verdrinken in het onthaal van het publiek. De zaal viel echter al snel net zo stil als zijn microfoon. Tot hoorbare opluchting van de fans klonk na enkele spannende ogenblikken Neef's stem luid door het auditorium van de RAI. Klein voordeel voor Neef: hij is de enige die tweemaal applaus kreeg bij zijn laatste opkomst.

Daarna volgde de indrukwekkende openingsscène van 'Titanic'. Alleen al de emotie van die scène voor het laatst te zien worden opgevoerd, ontlaadde zich in een minutenlang applaus. 'Titanic' moet de enige musical zijn waarin in de eerste scène binnen 10 minuten op zo'n efficiënte manier alle karakters in de enorme cast aan het publiek worden voorgesteld. Enkel de beroepsgokker J. Yates duikt later in de show als nieuw personage op, maar niet voordat iedereen aan boord en in de zaal wordt ondergedompeld in de sereniteit van het reizen per stoomschip.

Etches' smoes over de verschraalde champagne, Barret's twijfels over de snelheid, de dromen van de drie Kate's, de druk van Ismay om de snelheid op te voeren, de majoor's vermakelijk verhalen over duizenden rabiate wildemannen; alles droeg eraan bij om het publiek langzaam maar zeker naar dat ene onvermijdelijke moment te loodsen. Dat ene moment waarin alle ogenschijnlijk onschuldige aanpassingen aan het ontwerp, alle wensen van de rederij, alle beslissingen van de kapitein en de schijnbaar ideale weersomstandigheden zouden leiden tot de meest tot de verbeelding sprekende scheepsramp aller tijden: de Titanic vaart tijdens zijn eerste reis op een ijsberg.

Daarna ging het razendsnel: Alice Beane lukt het toch nog één keer om in de eersteklas eetsalon te geraken, Andrews, Ismay en Smith beschuldigen elkaar nog eenmaal van alle fouten die gemaakt zijn en Charles Clarke hoort voor de laatste maal het ja-woord van zijn aanstaande vrouw. Vanaf dan ligt het lot van ieder karakter vast. Hier zullen Ida en Isidor Straus hun laatste rustplaats vinden. Hier zal Andrews de hulproep van het schip zelf - in het prachtige arrangement bijna tastbaar gemaakt door een dramatisch cello - nog eenmaal beantwoorden met verbeteringen aan het ontwerp. Hier zullen de geesten van de overledenen nog eenmaal en met succes de herinnering aan het grootste bewegend voorwerp op aarde in leven houden. Hierna zal de RAI nooit meer worden gevuld met de imponerende geluiden van krakend staal.

Dat niemand er echt aan toe was om afscheid te nemen van deze prachtige productie bleek uit de vele foto's die er tijdens de laatste scène werden gemaakt. En wederom volgde er een minutenlange ovatie, een staande dit keer. 'Dat was 't...' 'Ah, toch nog één keer?' Maar nee, dit was echt de laatste voorstelling.

Nog maar net bekomen van alle emotie, verzamelden de prijswinnaars zich om in Café Rockefeller te horen wie de collector's items mee naar huis zou mogen nemen. Het door Daniël Cohen handgeschreven laatste couplet van 'Titanic - de Musical' kan vanaf nu worden bewonderd in de kamer van Antje Roosma. Na enige tijd wachten op Saskia Schäfer (Kate Murphy) en Robbert Besselaar (Charles Clarke) kon de winnaar van het programmaboek met alle handtekeningen van de laatste cast worden bepaald. Miranda Bloem mocht hem in ontvangst nemen. Na de verhalen van Robbert Besselaar over de grappen en grollen tijdens de een-na-laatste voorstelling, was het dan toch echt tijd om afscheid te nemen van 'Titanic' en van elkaar.

Miranda ontvangt het gesigneerde programmaboek

Toch is het niet zo droevig als het nu allemaal klinkt. De Musical Fan'ers zullen elkaar weer spreken op het forum, de castleden zullen we ongetwijfeld in toekomstige producties weer kunnen bewonderen en Titanic - de musical zal, na te zijn omgedoopt in Titanic - das musical, in december 2002 weer opduiken in Hamburg. 'Vaar door, vaar door, mijn schip Titanic'.

Marinus de Graaf 01/09/2002

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren