'Ik heb de neiging om op te staan' klinkt het in een klein repetitielokaal ergens in de randstad. Pia Douwes zit er op de grond. Voor haar ligt een krant, opengevouwen op een pagina met contactadvertenties. Ze is geïrriteerd en moedeloos door de teksten die ze leest. 'Doe maar. Sta maar op!' roept iemand anders. Het is één van de vele aanmoedigingen tijdens de repetitie van Pia Douwes' solovoorstelling 'In de 30'. Pia speelt hierin een vrijgezelle dertiger, zoals er tegenwoordig zoveel lijken te zijn. Zet de tv aan en je komt ze tegen in succesvolle tv-series als 'Rozengeur en Wodka-lime', 'Sex in the City' en tot voor kort 'Ally McBeal'. Hoe ga je als vrouw in een dergelijke situatie met jezelf en met anderen om? Erger nog: hoe ga je met je moeder om?
'In de 30' is door Petra van der Eerden (tekst) en Ger Otte (muziek) geschreven in het kader van een kunstenaarsproject van het Museum Gilardi in Toscane. De presentatie van een deel van het programma leverde hen de Premio Gilardi op, een prijs die het museum jaarlijks uitreikt aan het meest geslaagde project van dat seizoen. Er wordt nu druk gewerkt om op 16 december in het Oude Luxor Theater in Rotterdam een productie in wording op de planken te zetten.
Er gaat namelijk nog veel veranderen. In Italië werd Pia op de piano begeleidt door Amina Figarova (componist 'Diana - a one-woman musical'), maar in december zal Figarova leiding geven aan een zeskoppige band. De link met Italië zal vooral tot uiting komen in de kleding van Pia. De bekende modeontwerper Giorgio Armani was zo enthousiast over het project dat hij zijn medewerking toezegde. Niet zo vreemd als je bedenkt dat Pia in de voorstelling de ideale Armani-vrouw neerzet: de stijlvolle carrière-vrouw van in de 30.
Pia heeft nog niet alle teksten en melodieën in haar hoofd en kijkt veelvuldig in het script. 'Oh ja, hier moet ik de hoogte in. Dat vergeet ik steeds!' Dat couplet moet dus even opnieuw. Over hoe het er straks op het toneel allemaal uit gaat zien, zijn er enkel nog maar basisideeën. Petra van der Eerden en Ger Otte geven veelvuldig opbouwend commentaar en aanwijzingen. Er wordt druk van gedachten gewisseld over onder andere timing, houding en tekstinterpretatie. Ideeën vliegen over en weer, gevolgd door goedkeurende knikjes, proberen van het idee en het wel of niet in het script krabbelen van de regieaanwijzing. Voor uitgebreide besprekingen is nu helaas geen tijd, want vóór vier uur moet Pia alweer in de auto zitten op weg naar Breda. Daar zitten de winnaars van de 'Fosse'-actie van Musical Fan in de zaal en stranden in de file is dus uit den boze.
Af is de voorstelling nog lang niet, maar wat er nu ligt, mag er al wezen. Uiteindelijk zal het publiek worden meegevoerd door het dagelijkse leven van de tegenwoordig zo populaire vorm van 'vrouw'. Spitsvondige monologen onderbroken door of juist aangevuld met liedjes in diverse muziekstijlen. Alle grote, dagelijkse thema's en frustraties van een vrouw alleen komen aan de orde: mannen, eenzaamheid, slapeloosheid (mannen!), carrière, verliefdheid (mannen!), dagelijkse rituelen, ouders, afgewezen worden (mannen!) en - hoe kan het anders - winkelen.
Het resultaat zal een circa anderhalf uur durende songcyclus zijn. Een musical willen de creatieven het niet noemen - 'daarvoor leunt het te weinig op de verhaallijn' - maar afgaande op de repetitie zal de voorstelling bij veel musicalliefhebbers in goede aarde vallen. Met name één van de nummers aan het einde van de show, over in hoeverre je toe moet geven aan andermans wensen, voldoet aan alle eisen om een showstopper te zijn. Zo'n nummer waarbij je als publiek tijdens het applaus ineens beseft: 'Ik heb de neiging om op te staan'
"In de 30" is te zien op 16 december 2002, 20.00 uur in het Oude Luxor Theater in Rotterdam, kassa: 010-484 33 33. In de foyer van het theater zal door Museo Gilardi een expositie worden verzorgd met werk van internationale kunstenaars, geïnspireerd op 'In de 30' en Pia Douwes.
Cats:
In vergelijking met andere musicals die ik gezien heb vond ik de muziek teveel aanwezig....
(Marly van Kessel)
Tarzan:
Wat een super voorstelling....
(mark mollen)
Beauty and the Beast:
ik vond het in een woor FANTASTIS mooie decors goeie cast goede hertaling van het holands naar het vlaams profisiat els de schepper iedereen zong mooi maar dat is ook normaal de musicals van joop van den ende zijn altijt mooivind ik toch...
(jonah segers)
Les Misérables:
Gisteren was het eindelijk zover: Les Miserables! Ik had me er enorm op verheugd....
(Marly Jansen)
Les Misérables:
Gister na lang wachten zijn we naar Les miserables geweest....
(Barbelijn Francissen)