Eén voor allen - PéPé Grégoire (foto: Erik en Petra Hesmerg)
Bij Joop van den Ende Theaterproducties draait het al lang niet meer enkel om musicals. Een theaterstuk fungeert als kapstok voor allerhande nevenactiviteiten. De kunstexpositie in de vaste theaters zijn hier een voorbeeld van. Nu de musical '3 Musketiers' voor enkele maanden het nieuwe Luxor Theater in Rotterdam gaat overnemen, is ook hier een tentoonstelling ingericht.
De dag voor de première van het nieuwste spektakelstuk uit de stal van Van den Ende, werd de expositie 'Één voor allen' geopend. Janine van den Ende, samensteller van de tentoonstelling, legde in vogelvlucht uit hoe de 25 beelden tellende expositie tot stand kwam. Het dragen van hoge hakken blijkt daarbij een cruciale rol te hebben gespeeld. Al haar charmes, en die van projectleidster Patricia Kok, liet zij op toeleveranciers los om toch vooral de beelden op tijd in het theater te hebben staan. De actrice Anne-Wil Blankers viel de eer te beurt de tentoonstelling te mogen openen. Op spectaculaire wijze onthulde ze twee speciaal vervaardigde, acht meter hoge sculpturen.
Alle 25 beelden zijn van de hand van de Nederlandse kunstenaar PéPé Grégoire. Musicalfans zullen onbewust al eerder met zijn werk kennis hebben gemaakt. De beeldjes behorende bij de John Kraaijkamp Musical Awards zijn namelijk uit Grégoire's brein ontsproten.
De expositie is te vergelijken met een goede musical. Meteen bij binnenkomst van het theater is er een sterke opening. Vier paar gebundelde, krachtige armen verwelkomen de bezoeker ('Vier in één'). In de omgeving van de garderobe staan, als ouverture, meerdere beelden opgesteld. De opvallendste daarvan is 'Fossiel'. In de catalogus valt te lezen 'Aan de bodem ontrukt, ontwaakt uit miljoenenjarenslaap, een paar in prehistorische slaapzak'. Ook zonder deze tekst legt de bezoeker gemakkelijk de link met de andere megamusical van Joop van den Ende Theaterproducties die momenteel te zien is, namelijk 'Aida'.
Wat hierna volgt, lijkt een prachtige akte voor een musical. Op de trap langs de achterwand van het theater staan diverse beelden. Deze trap oplopend is het duidelijk dat de stukken samen een geheel vormen waarbij elke sculptuur een scène lijkt te zijn. Beeld voor beeld sterk als individu, maar altijd in lijn met het grote geheel.
Uiteindelijk leidt deze acte tot een prachtige finale; de al eerder genoemde acht meter hoge profielen, haaks ten opzichte van elkaar geplaatst. Een verwijzing naar de videoclip van de Abba-hit 'Mamma Mia!' (de volgende musical in het Beatrix Theater in Utrecht) of twee geliefden die elkaar nooit echt zullen ontmoeten?
Als epiloog staat er op het buitenterras een sculptuur die in al zijn compactheid laat zien hoeveel kracht er in de uitspraak 'Eén voor allen, allen voor één' verborgen ligt.
Om de vergelijking van deze expositie met de musical '3 Musketiers' niet op alle fronten spaak te laten lopen, is het misschien een aardig idee om de beelden 'Vier in één' en 'Éen voor allen' van plaats te verwisselen. Het einde van het musketiers-verhaal wordt nu voor de oplettende kijker al direct bij het binnenkomen van het theater verraden.
Niettemin is deze bloemlezing uit PéPé Grégoire's werk hier prima op zijn plaats. Het tentoongestelde werk is prachtig en in het Luxor Theater komt de collectie mooi tot zijn recht. De expositie 'Eén voor allen' zal in de komende maanden aan veel theaterbezoekers een onverwachte maar welkome vorm van kunstbeleving bieden.
Cats:
In vergelijking met andere musicals die ik gezien heb vond ik de muziek teveel aanwezig....
(Marly van Kessel)
Tarzan:
Wat een super voorstelling....
(mark mollen)
Beauty and the Beast:
ik vond het in een woor FANTASTIS mooie decors goeie cast goede hertaling van het holands naar het vlaams profisiat els de schepper iedereen zong mooi maar dat is ook normaal de musicals van joop van den ende zijn altijt mooivind ik toch...
(jonah segers)
Les Misérables:
Gisteren was het eindelijk zover: Les Miserables! Ik had me er enorm op verheugd....
(Marly Jansen)
Les Misérables:
Gister na lang wachten zijn we naar Les miserables geweest....
(Barbelijn Francissen)