Helaas trok de mist niet helemaal weg, want Music Hall kreeg instructies van de Really Useful Group om vooral géén decors, make-up of kledingstukken te laten zien aan de pers. Op weg naar het repetitielokaal passeerden we achter de coulissen van het theater, waar we de eerste noten van het themalied voelden trillen in onze magen. Er waren technische repetities aan de gang. Stilstaan mocht niet, we werden meteen doorgesluisd naar het repetitielokaal, waar de regisseur en de cast op ons stonden te wachten. Ook voor ons zal het een verrassing blijven hoe het grootste Phantom decor ter wereld er zal uitzien. "Wat bij Les Misérables, van Cameron Mackintosh, nog mocht, mag nu van de Really Useful Group niet meer," aldus de persverantwoordelijke van Music Hall. Zelfs Marc Meersman, die de rol van monsieur André vertolkt in de musical en kwam aanzetten in een cape, werd teruggefloten: er werden vandaag géén kledingstukken getoond.

Tijdens de repetitie kregen we een aantal keer het openingsnummer van de tweede akte te zien, de "Bal Masqué"-scène. De regisseur onderbrak daarbij geregeld de acteurs om hier en daar wat bij te schaven. Maar het zag er goed uit: de danspasjes klopten en iedereen wist waar hij moest staan. Een hele prestatie als je weet dat op iets meer dan een maand tijd het hele stuk moest worden ingeoefend, en dit aan een hels tempo van zes repetitiedagen per week.

De regisseur kijkt toe op de repetities (foto: Wim Dewijngaert)

Op het einde van de scène mochten we ook nog even heel kort proeven van de stem van Hans Peter Janssens, die niet in Red Death-kostuum, maar wel in jeansbroek zijn intrede deed. Hij gooide de partituur van z'n "Don Juan's Triomfen" naar de managers toe. Hier dreigt het nogal eens mis te gaan, maar het werd een perfect catch. We duimen alvast voor de première. Janssens klonk overigens nog steeds hetzelfde als in Scheveningen, nu al meer dan drie jaar geleden. Alleen staat hij nu op de voorgrond, in plaats van in de schaduw van Henk Poort en Ben Cramer.

Christine en Raoul oefenen hun danspasjes (foto: Wim Dewijngaert)

Dan vond de regisseur dat het welletjes was geweest. De cast mocht gaan lunchen. Wij grepen toch nog even Ernst van Looy, de man met een stem als een klok, bij de arm en vroegen hem of het repetitieschema niet te zwaar was. "Het is heel kort," aldus van Looy, "maar doordat het schema zo strikt is en omdat ze het al zo vaak gedaan hebben, weten ze precies wát er nodig is voor wélke scène. Bij alle musicals die ik ervoor gedaan heb, ging het om een eigen creatie, zoals bijvoorbeeld The Sound of Music, met een nieuwe regisseur en een nieuw decor. Dan moet men gaandeweg zoeken naar hoe alles het best klikt. Bij deze productie, met z'n strikt schema, hoeft dat niet. En dat werkt perfect. We schieten goed op."

Proost zegt Ernst van Looy (foto: Wim Dewijngaert)

"Kijk," zegt van Looy, "waar we nu staan heeft men de trappen op de grond getekend. Op het podium zelf is het natuurlijk wel even anders, en dan met die lange kostuums aan en zo... We zitten al meer dan tien dagen niet meer in deze repetitieruimte. We zijn speciaal voor de journalisten terug naar hier gekomen, omdat er voor de première geen journalisten worden toegelaten in de zaal."

Piangi en Carlotta drinken op het nieuwe jaar (foto: Wim Dewijngaert)

Een teer punt in deze Vlaamse versie van The Phantom of the Opera wordt zonder twijfel de grote hoeveelheid buitenlanders die in de productie zitten. Zoals bij Les Misérables bleek, komt dat de verstaanbaarheid niet ten goede. Een aantal leden uit het ballet komen uit Engeland en de Verenigde Staten, maar ook verrassend veel hoofdrolspelers, waaronder William Lynn Dixon (Ubaldo Piangi), Susanne Duwe (Christine Daaé), Sophie Kiddle (Meg Giry) en Michael Lewis (Raoul), hebben hun roots beslist niet in Vlaanderen. Aan de muur hangt dan ook een grote poster met bepaalde klanken waar de buitenlanders moeten op letten. Alhoewel Lewis behoorlijk Nederlands schijnt te praten, en Duwe intensieve uitspraaklessen volgt, blijf je horen dat ze het Nederlands niet als moedertaal hebben. We legden het probleem voor aan Ernst van Looy, die laconiek reageerde met de woorden: "Daar laat ik mij niet over uit." Vindt hij het dan niet jammer dat er geen talent van eigen bodem aan de bak komt? "Oh jawel hoor," zegt hij, "alsof er geen goede Vlamingen zijn! Maar ja, er is niks aan te doen. Geen verdere commentaar."

De cast lijkt het verder wel goed met elkaar te vinden. Ernst Van Looy en Marc Meersman zullen niet veel moeite moeten hebben om het publiek op hun handen te krijgen. "We amuseren ons verschrikkelijk, we lachen heel veel, 't is leuk," aldus van Looy. "Je moet trouwens ook eens letten op Stefan Hamblok, die doet het niet slecht als Monsieur Reyer. Een hele leuke en humoristische rol. Schitterend, prachtig. Die jongen heeft altijd in het koor gezeten, en is sinds zijn vorige rol, die van Monsieur Thénardier in Les Misérables, enorm gegroeid. Ja, we zijn er helemaal klaar voor. Compleet. Zeker!" besloot Ernst.

De première van The Phantom of the Opera vindt plaats op zondag 24 oktober. Of Lord Andrew Lloyd Webber zal aanwezig zijn, is nog niet bekend. "Hij heeft wel een uitnodiging gekregen," aldus de persverantwoordelijke, "maar bij mannen van zulk kaliber weet je pas een dag of twee op voorhand of die komen." Afwachten dus of de meester himself zich zal vertonen.

Wim Dewijngaert 07/10/1999

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren