De wereldpremière van 'Starlight Express' vond op 27 maart 1984 plaats in het Apollo Victoria Theatre in Londen. Het was na 'Cats' de tweede grote productie waarmee Andrew Lloyd-Webber de musicalwereld veroverde en het begin van een nieuwe "Golden Age". Later zouden immers klassiekers als 'Les Misérables' en 'The Phantom of the Opera' volgen. Nu was 'Starlight Express' sowieso anders dan alle andere musicals. De gehele cast had rolschaatsen onder en dat was een nogal unieke en spectaculaire gebeurtenis. Het succes was dermate dat de Duitse producent Friedrich Kurz lucht kreeg van het Londense spektakel.

Friedrich Kurz wilde 'Starlight Express' naar Bochum halen op een manier zoals nog nooit was voorgekomen. Er zou een nieuw theater moeten worden gebouwd die alleen geschikt zou zijn voor die razendsnelle musical. Na maandenlang onderhandelen werden op die bewuste novemberdag in 1986 de handtekeningen gezet. De stad Bochum en het Bundesland Nordrhein-Westfalen gingen akkoord met het project dat in totaal 32 miljoen Duitse Marken zou gaan kosten. Ruim een jaar later, in januari 1988, was het theater in recordtijd klaar en kon men de zaal van binnenuit speelklaar maken voor 'Starlight Express'. De cast begon inmiddels met de voorbereidingen en onder grote belangstelling ging de musical op 12 juni 1988 dan eindelijk in première.

Afgelopen zomer werd alweer de vijftiende verjaardag gevierd. Iets wat een jaar geleden nog helemaal niet zeker was toen Stella Entertainment getroffen werd door opnieuw een faillissement. Maar 'Starlight Express' bleef behouden voor Bochum en inmiddels breekt de musical het ene record na de andere. Binnenkort wordt zelfs de tien miljoenste bezoeker verwacht en dat is meer dan welke musical ter wereld ook. Zelfs de producties van 'Les Misérables' en 'The Phantom of the Opera' in het Londense West End komen niet aan dat aantal toe.

Duitsland had in de jaren tachtig reeds kennis gemaakt met de grote buitenlandse succesmusicals. 'Cats' was de eerste in de reeks van langlopende producties en stond inmiddels in Hamburg op de planken. Ook Nederland kreeg lucht van wat er in Londen allemaal speelde en de verjaardag van het Koninklijk Theater Carré in Amsterdam was aanleiding om 'Cats' ook naar Nederland te halen. Ramon Visser, geboren op 4 november 1968 in Renkum, was al in aanraking gekomen met het begrip musical en volgde destijds de musicaltheateropleiding in Amsterdam. Hij ging auditie doen voor 'Cats' en maakte de opkomst van de musical in Nederland mee. "Die tijd was echt te gek. We waren de eerste groep die in de Nederlandse 'Cats' zouden gaan spelen. En om er daadwerkelijk in te spelen was dan ook heel wat. Ik heb alleen het eerste jaar meegespeeld en speelde de rol van Scharrelnelis," aldus Ramon Visser.

De talenten van Ramon werden ontdekt en het buitenland lonkte al vrij snel na zijn speelperiode in 'Cats'. "Nadat ze mij in Amsterdam gezien hadden werd ik opgebeld en boden ze me een rol in Hamburg aan. Het leek me natuurlijk wel leuk om in het buitenland te werken." Hij vertrok naar het noorden van Duitsland en stapte opnieuw binnen in de musical 'Cats'. Ditmaal in een ander theater en in een andere taal... "Tja, makkelijk was dat niet. Uiteraard moet je de nodige aanpassingen doen. Vooral de theaters waren nogal verschillend. Carré was een circustheater waarin quasi vier-dimensionaal gespeeld moest worden." In Hamburg speelde de musicalster overigens de rol van Mungojerry en was hij understudy Pouncival.

Het succes van 'Cats' in Hamburg bracht meer topproducties naar Duitsland en in Bochum was men reeds in de ban geraakt van 'Starlight Express'. Bij Ramon werden inmiddels andere vaardigheden ontdekt: "Aangezien ik elke dag op mijn skates naar mijn werk rolde vroeg de toenmalige cheffin van Stella Entertainment of ik niet wilde auditeren voor 'Starlight Express'," zegt Ramon. "Het waren zware audities en ik moest veel skatetrainingen ondergaan. In het eerste weekeinde van november 1988 mocht ik dan voor het eerst op in de musical."

Dat 'Starlight Express' het nu al meer dan vijftien jaar heeft volgehouden in Bochum is opmerkelijk. Maar een unicum is ook dat Ramon Visser bezig is aan zijn elfde jaar in dezelfde musical! Steeds weer komt hij terug in 'Starlight Express', ook nadat hij enkele andere werkzaamheden heeft verricht. Zo is hij eens op toernee gegaan met een Andrew Lloyd-Webber-gala en heeft hij in Shakespeare/Rock 'n Roll gestaan. "Ik vind 'Starlight Express' zo bijzonder omdat het een musical voor bijna alle generaties is. Inmiddels heb ik ook bijna alle mannelijke rollen gespeeld, behalve dan die van Poppa en Electra." En Ramon's favorieten? "De opening, "Rolling Stock", is een favoriet moment van mij. In de tweede akte vind ik de "Starlight Sequence", een duet van Poppa en Rusty, ook erg mooi."

De musicalhit van Andrew Lloyd-Webber heeft de stad Bochum sinds 1988 ook in een geheel ander daglicht gesteld. VfL Bochum, de voetbalclub uit de Bundesliga, is wellicht het bekendste product van de stad. Maar 'Starlight Express' is een goede nummer twee en trekt jaarlijks duizenden toeristen naar het theater. De Bermuda Dreieck is ook zo'n trekpleister. Dat zijn twee straten in een driehoeksverloop met allerlei trendy bars en restaurants. En het Kemnadermeer is volgens Ramon vooral een paradijs voor joggers en... skaters!

Net als de andere shows in Duitsland kent ook 'Starlight Express' een grote schare fans. "In de eerste jaren was het succes ongekend, nu is dat na 6.000 voorstellingen wel veel minder geworden. Maar de fans laten door middel van brieven, taarten en knuffels wel hun blijk van waardering uiten." Toch is elke voorstelling nog steeds een feest mede dankzij de inbreng van drie nieuwe songs de afgelopen zomer. Songs, die eerder ook in de Londense versie werden toegevoegd. "We hebben er een paar mensen uit Londen bij gekregen maar dus ook de Megamix. Dat nummer, aan het eind van de show, slaat elke keer weer in als een bom!"

Ramon Visser, held in Bochum maar nog onbekend in Nederland en Vlaanderen. En wat de toekomst gaat brengen is ook voor hem nog de vraag. "Ik zou graag nog eens in Nederland willen werken want daar kom ik immers vandaan. En ik heb nog wel een aantal doelen wat ik de komende jaren zou willen bereiken. Maar als ik dat allemaal op moet noemen dan ben ik nog een tijdje bezig. In elk geval houdt het voor mij nooit op."

Marko Koning 16/10/2003

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren