Het moet voor Hans Peter Janssens toch wel even aanpassen zijn: na drie jaar op de barricades in de Londense versie van 'Les Misérables' toert hij dezer dagen samen met An Lauwereins en Hilde Norga rond met het kleinschalige 'West End Story'. Het is daarom meer dan symbolisch dat Janssens de avond als Jean Valjean inzet met 'Bring Him Home', zijn favoriete song uit 'Les Mis'. Want deze concertreeks, zo vertelt hij, is ook voor hem een beetje thuiskomen.
Het decor van 'West End Story' oogt simpel en sober. Een helling draait zich van achter het podium naar voren; er staan een stuk of vijf theaterstoeltjes opgesteld waar de zangers af en toe op gaan zitten, en voor de rest vult het volledige orkest het podium. Even onverbloemd als het decor is het concept. Onze drie meest succesvolle musicalzangers bundelen hun stemmen om wat (persoonlijke) hoogtepunten uit de musicalgeschiedenis te zingen. Het gezamenlijke Londense curriculum van het drietal kan tellen. Hans Peter Janssens was van oktober 2000 tot juli 2003 de langst spelende Jean Valjean ooit; Hilde Norga speelde Ellen in 'Miss Saigon' en Fantine in 'Les Misérables' en An Lauwereins mocht negen maanden lang operadiva Carlotta zingen in 'The Phantom of the Opera'. Dirigent Bjorn Dobbelaere leidde op West End onder meer producties van 'The Phantom of the Opera' en 'Les Misérables' in goede banen.
Dat Hans Peter Janssens, Hilde Norga en An Lauwereins kunnen zingen, is een open deur intrappen. Vooral Janssens mag geregeld zijn baritonstem volledig opentrekken en het drietal zorgt voor echte kippenvelmomenten in liedjes uit 'Jekyll and Hyde', 'Miss Saigon', 'Les Misérables' en 'The Phantom of the Opera'. Opmerkelijk is dat 'Music of the Night', oorspronkelijk een nummer dat alleen door The Phantom gezongen wordt, hier opengetrokken wordt naar drie stemmen. Het samenspel tussen de drie zangers zorgt voor een heerlijk orgelpunt in het eerste deel. Jammer genoeg worden deze liedjes ook onderbroken door enerzijds minder bekende liedjes en anderzijds persoonlijke ontboezemingen van de acteurs. Janssens' teksten mijmeren vaak erg lyrisch over het vak van artiest, terwijl Norga en Lauwereins nogal gemaakt enthousiast vertellen over allerlei fait divers achter de coulissen. De bindteksten slepen je wel van het ene nummer naar het andere, maar strooien ook zand tussen de machine.
Vooral in het tweede deel kozen regisseur Martin Michel en dirigent Björn Dobbelaere voor minder voor de hand liggende liedjes. Zelfs Hans Peter Janssens had nooit gedacht dat hij ooit eens het nummer 'Show Biz' uit 'Ragtime' zou zingen. Er wordt ook plaats gemaakt voor een cross over naar andere genres. Er is een bewerking van 'In Trutina' uit de 'Carmina Burana' en 'Broken Vow' van Lara Fabian. Sam Babenia en James Shearman schreven speciaal voor Hans Peter Janssens 'Suspiro por ti'. Leuk, deze zijsprongetjes, maar voor de echte liefhebber draait het toch om de échte musicalliedjes. Die zijn er in het tweede deel gelukkig ook, met onder meer het schitterende 'Ballroom' uit 'Dance of the Vampires', drie liedjes uit 'Martin Guerre' en twee uit 'Notre Dame de Paris'.
Hoe mooi Janssens, Lauwereins en Norga ook zingen en hoezeer de emoties ook oplaaien bij de passionele nummers, 'West End Story' is ook een show met enkele bedenkingen. De eerste is natuurlijk inherent aan het concept: een highlight-show als deze mist de dramatische, verhalende opbouw van een échte musical. Het ene moment zit je volop in de ziel van de schizofrene Jekyll en Hyde, het andere moment schallen de trompetten uit 'Les Misérables' en dan weer verschijnt The Phantom ten tonele. Na een tijdje lijkt het alsof je tien boeken door mekaar aan het lezen bent of je cd-speler op hol is geslagen en tien cd's door mekaar mengt. Daar valt, zoals gezegd, niet onderuit te komen, maar misschien hadden de makers van 'West End Story' toch wat beter kunnen nadenken over de opbouw van hun show. De nummers lijken elkaar nogal willekeurig op te volgen en dat is jammer. Bovendien had men regietechnisch toch wel wat meer met het concept kunnen aanvangen. De drie acteurs lopen er vaak wat verloren bij en de overvloedige spots moeten alle zeilen bijtrekken om hen te kunnen volgen.
Maar al bij al is dat slechts detailkritiek. 'West End Story' staat garant voor een heerlijk avondje musicalplezier, waarbij je met weemoed terugdenkt aan al die fantastische producties die je al gezien hebt en je verlangend uitkijkt naar die nieuwe musicals die je nog moet ontdekken. En het valt te hopen dat er voor Hans Peter Janssens, Hilde Norga en An Lauwereins binnenkort weer een écht groot project uit de kast rolt. Dat verdienen ze alledrie.
Wie de laatste voorstellingen van 'West End Story' nog wil meepikken, moet snel zijn. De show is op 18 december in Roeselare (15u, 20u) en op 19 december in Hasselt (20u) te zien. Alle info via www.garifuna.be
Cats:
In vergelijking met andere musicals die ik gezien heb vond ik de muziek teveel aanwezig....
(Marly van Kessel)
Tarzan:
Wat een super voorstelling....
(mark mollen)
Beauty and the Beast:
ik vond het in een woor FANTASTIS mooie decors goeie cast goede hertaling van het holands naar het vlaams profisiat els de schepper iedereen zong mooi maar dat is ook normaal de musicals van joop van den ende zijn altijt mooivind ik toch...
(jonah segers)
Les Misérables:
Gisteren was het eindelijk zover: Les Miserables! Ik had me er enorm op verheugd....
(Marly Jansen)
Les Misérables:
Gister na lang wachten zijn we naar Les miserables geweest....
(Barbelijn Francissen)