Op vrijdag 2 april gaat de nieuwe Studio 100-musical 'De Kleine Zeemeermin' in premiere. Peter Stassen, een van de hoofdrolspelers, zal voor Musical Fan een dagboek bijhouden. Zo blijven de Vlaamse en Nederlandse musicalfans de komende weken op de hoogte van de ontwikkelingen achter de schermen.
DEEL NEGEN (slot)
In dit laatste deel stelde Musical Fan de Vlaamse musicalacteur en schrijver van dit dagboek enkele vragen over de week van de try-outs, de premiere en de kritieken vanuit de pers.
Tijdstress, technische en fysieke pannes, nerveuze uitspattingen, splinters in je achterwerk, noem maar op...het is en het hoort er allemaal bij! We zijn ondertussen in de Elisatbethzaal aan het werk en de eerste dagen waren een nachtmerrie! Onze vernuftige decors wilden maar niet werken en de monteurs raakten danig in de stress. Wij, acteurs, stonden er een beetje machteloos bij en hebben dan maar geroeid met de riemen die we hadden!
Op dinsdag was het eindresultaat van een ganse dag repeteren welgeteld tien minuten show! Tijdens mijn strandscène lag ik op mijn geïmproviseerd strandje, hoog in de nok van het podium onder de hete spots, temidden van de houtsplinters. Even heb ik overwogen de titel van de musical te laten aanpassen! "De geroosterde prins" leek me op zeker ogenblik iets toepasselijker, meteen de titelrol, voilà! Een week verder begint het er al wat meer op te lijken. Een hele geruststelling was het toen ik te horen kreeg dat de soundcheck van mijn solootje behoorlijk goed klonk. Herinner jullie de hoge G!!! Nu rolde ze eruit, kwam waarschijnlijk door die bewuste splinters in mijn achterwerk!
In Schelle leek alles al zo immens, maar in Antwerpen heb ik het gevoel dat we letterlijk zullen verzuipen! Free zwemt er nog altijd lustig op los en Wendy, Luc, Peter en al de anderen geven me constant het gevoel dat ze in zee geboren werden maar niks is minder waar! Iedereen voelt een welbepaalde onbehaaglijkheid, zelfs Gert is er af en toe niet gerust in! Maar sensationeel wordt het, zoveel is zeker! Al zwemmen we dan tot nu toe nog steeds een onzekere toekomst tegemoet, spannend blijft het wel. Omdat ikzelf een beetje jaloers was op de mooie fluoricerende kostuums van mijn collega's en ikzelf het moest stellen met één enkel officierenpakje, hebben de naaisters voor mij nu nog een leuk trouwpakje gestilleerd! Als prins mag je toch ook een beetje blinken vind ik, of niet?
Ondertussen bereidt ook Limburg zich voor op de voorstellingen in Hasselt. Onlangs was ik weer even in mijn geboortestad Genk en het deed me plezier de posters te zien schitteren tegen etalages en in de inkomhal van het stadhuis! Iedereen kijkt vol verwachting uit naar de nieuwste productie van Studio 100. Nu maar hopen dat alles op wieltjes loopt tegen de eerste try-out woensdag, daar gaan we maar vanuit!!!
Op maandag zou onze CD voorgesteld worden aan de voltallige pers! Alle voorbereidingen werden zorgvuldig genomen en we waren allen danig onder de stress. 's Morgens om een uur of tien moesten we allemaal de grime in en in volledige outfit om rond 15 uur voor de camera's te poseren. Iris, Britt, Free en ikzelf zouden een nummertje zingen en Peter Thyssen ging alles op ludieke wijze aan elkaar praten! Ons decor werd een van de echte grote aquariums van Aquatopia, schitterend, maar helaas zonder akoestiek. Wendy (Iris) zong als eerste haar betoveringslied en ik kreeg nog meer de stuipen toen ze grimassend terugkwam 'schatjes....je hoort dus helemaal niets hé!' Free was aan de beurt en zong de sterren van de hemel. Ik kwam na haar; het viel nog redelijk mee maar ik besloot toch wijselijk ons duet eenstemmig te zingen, een kwestie van niet de mist in te gaan. Er zwom voor de gelegenheid zelfs een echte zeemeermin voorbij. Het was per slot van rekening voor TV!
Er werden ons nog wat vraagjes gesteld en klaar was kees! 's Avonds zat iedereen voor de TV gekluisterd om het resultaat te bekijken! Eerst TV1 want die hadden de week ervoor een opname gemaakt voor de Rode Loper. De opname van de reclametrailer werd mooi uitgelijnd en Free, Luc, Peter Thyssen en ikzelf kregen de kans om een woordje uitleg te geven. Tussen haakjes, "Het verhaaltje over mijn zwemkunst" was weer een van die leuke grappen van onze Langoestien. Ik raak wel degelijk over de Kleine Nete met bandjes. We hadden in het totaal vier minuten zendtijd, niet slecht! Daarna omgeschakeld naar VTM. Nieuws moet je volgen want je wilt bijblijven, ook over cultuur. En daar kwamen we dan "de heks in aqua...", 15 seconden en dan... MARCO gedurende tien minuten! Nu zingt Marco al ietsje langer dan wij maar iedereen was toch een beetje teleurgesteld vooral omdat we zo goed voorbereid waren en bovendien de ganse morgen hadden gestresst. Misschien krijgen we meer zendtijd als we een miljoen exemplaren verkocht hebben van onze DVD en wie weet zorgt Gert dan ook voor een limousine!
De rest van de week zijn we er weer ingevlogen..ttz. Ik mocht op dinsdag naar huis nadat ik 2 uur niks gedaan had, ze waren te zeer bezig met het ensemble en de rest. Vanaf woensdag ben ik dan intensief aan de volledige doorloop begonnen van de ganse musical. Helaas kunnen we nog steeds niet naar de Elisabethzaal want het decor loopt wat vertraging op. Het is werkelijk waar zo imposant dat men het in stukjes zal moet opbouwen, De zaal heeft geen liften en het decor is eerder ondiep, wat voor enige problemen zorgt! Nog twee weekjes dus en dan is het zover. En zoals Free al zei: "We zullen net op tijd klaar zijn!"
Het is misschien leuk om even een tipje van de sluier te lichten over het decor (dat helaas nog niet klaar is), de lichttrucjes en de kostuums.
Hoe creëer je nu het onderwatereffect? Er wordt gewerkt met een zwarte achtergrond, reflecterende stoffen en neonlicht, waardoor het net lijkt alsof we echt in zee zwemmen. De zeemeermin beweegt door middel van een speciale kraan heen en weer. Ze wordt hiervoor goed vastgemaakt zodat ze niet vallen kan. De heks zit ergens temidden van de zee in de muil van een grote vis met scherpe tanden (voor de mensen die 'Finding Nemo' hebben gezien, een soortgelijke vis die zo'n lmpke voor zijn kop heeft hangen...die wat Nemo wil opeten!). Neptunus bevindt zich op een plateau. De krabben, kreeften, oesters, schelpen en andere echte zeedieren (acteurs en dansers) kruipen op de bodem. De decorbouwers maken ook enkele levensgrote haaien, die tussen de andere dieren zullen zwemmen! Net echt!
Ik lig aan het strand op een plateau, bevestigd aan kabels, dat op en neer wordt gelaten, zodat het lijkt of er echte hoge golven voor me opduiken waarin je dan de zeemeermin ziet zwemmen. Als ik me alleen op het podium bevindt, zakt het gevaarte naar de grond. Ik krijg onder mijn pak een parachutehalter aan. Men is er alleen nog niet uit waaraan ze dat ding gaan vastmaken. In 'Tanz der Vampire' sprong ik met zo'n ding van een drie meter hoge balustrade om dan met mijn broek te blijven haken aan de reling. Dat zag er heel komisch uit. Ik moet nu wel niet springen maar ik zou toch ook niet graag een vrije val doen van enkele meter hoog zonder een veiligheidsgordeltje!
Diep in de zee is het donker, maar om nu de levende wezens zichtbaar te maken wordt er gebruik gemaakt van neonlicht. Een lichttechnicus volgt dan met een spot de acteurs die gehuld zijn in reflecterende kostuums. Dat zal een heel verrassend effect geven! Mijn nieuwe kapiteinspak moet een verrassing blijven, maar het ziet er helemaal anders uit dan op de foto! Wat de anderen zullen aan hebben is me nog niet helemaal duidelijk, maar op schets ziet het er fantastisch uit, erg kleurrijk!
De nieuwe programmablaadjes worden ook een echte knaller. Alle acteurs zullen er driedimensionaal opstaan en er zal dan ook een speciaal brilletje aangeboden worden om het goed te kunnen bekijken! Binnenkort komt er ook een nieuwe reclametrailer uit. Houd dus de VTM- reclame goed in de gaten! Ik hoop dat het jullie allemaal een beetje duidelijker geworden is. Voor de details moet je nu wel nog even geduld hebben! We worden allemaal een beetje ongeduldig en zouden graag voor publiek spelen, we tellen de dagen samen met jullie af!
De voorbije week was hels voor me! Ik ben naar de dokter geweest en die wist me te vertellen dat ik een zware keelontsteking had en dat ik antibiotica moest innemen. Nu heb ik daar toch een teringhekel aan (vergeef me mijn taalgebruik), want je voelt je er de eerste dagen alleen maar ellendiger door! Maar omdat ik me geen ziekteverlof kon veroorloven gaf de lieve man me een dubbele dosis paardenmiddel waardoor ik letterlijk stond te trillen op mijn benen. Ik heb mijn stem een klein beetje gespaard al is dat in deze oefenperiode niet echt evident. Ik heb dus de laatste dagen niet veel gepresteerd, maar ik probeer mijn energie weer zo snel mogelijk terug op peil te krijgen. Heb me in elk geval alvast een vracht verse vitamines gekocht!
Free heeft ondertussen leren vliegen (zwemmen) en dat zag er erg spectaculair uit! Ik ga de geheimen hiervan niet vertellen maar een ding is zeker: je mag er geen hoogtevrees voor hebben al klinkt dit misschien raar!!! Ook mijn andere collega's zijn een soort geboren benji-acrobaten, dat zullen jullie binnenkort zelf kunnen vaststellen! Laat me zeggen dat ik tevreden ben dat de prins zich grotendeels op de begane grond bevindt en dat ik dus niet ergens aan een kraan hoef te bengelen! Enfin, het oefenen op deze stunts maakt dat mijn aanwezigheid in Schelle eigenlijk overbodig was en dus heb ik de tijd hoofdzakelijk wachtend doorgebracht en da's verdomd vervelend, zeker als je liever in je bed zou liggen!
Ik ben ook naar 'Doornroosje' geweest in de Efteling. Het was erg mooi. Sterke zangers en dansers die bijna allemaal uit De Hogeschool voor Kunsten in Tilburg komen. De overige hoofdrollen waren trouwens ook erg goed gecast. Jasper Verheugd heeft het stuk erg mooi geregisseerd. Het publiek wordt regelmatig verrast met enkele humoristische stukjes en een aantal échte Eftelingmomenten zoals "papier hier" en een toespeling op een "luie LAAF"... Ook het decor is erg ingenieus! Leuk om te zien hoe vorige STUDIO 100 producties gemaakt zijn!
Vandaag ben ik een werksessie gaan doen in Nederland voor de musical 'Passion'. Ik voelde me nog steeds een beetje bibberig, maar het was nu of niet! 'Passion' is een heel mooi, maar ernstig verhaal over een passionele driehoeksverhouding met veel intriges en achterdocht. Zeker geen sprookje!!! Ik werd samen met Rein Kolpa geselecteerd voor de rol van Ludovic (de slechterik).We hebben tussen 9.30u en 18u gewerkt, gezongen en geacteerd. En dat op mijn vrije dag! Maar ik had er een goed gevoel bij. De beslissing ligt nu volledig bij de regisseur Paul Eenens (Bekend van '3 Musketiers' en 'The Sound of Music') en zijn achterban! Ze zullen een keuze moeten maken tussen Rein en mij en da's niet gemakkelijk, gezien we totaal verschillende acteurs en zangers zijn! Binnen 2 weken valt het verdict! Weeral spanning!!!!!
Dit was het voor nu. Ik hoop dat ik vanaf morgen meer actie krijg bij 'De Kleine Zeemeermin', want ik vrees dat ik anders nog sta te repeteren bij de première! Volgende keer meer nieuws vanuit Antwerpen!
De week is al weer voorbij gevlogen. Het gaat allemaal zo vlug en zoals gewoonlijk kan ik me niet van de indruk ontdoen dat we tijd tekort hebben. Aan het eind van de week wordt er meestal herhaald wat we de voorbije dagen geleerd hebben en dan krijg je al een beetje een idee van wat het moet gaan worden en hoe de regisseur of de choreograaf het totaalconcept in gedachten heeft. Omdat ik tot nu toe altijd in verschillende productiehuizen gewerkt heb met uiteraard telkens andere regisseurs en muzikale leiders, is het iedere keer natuurlijk weer even gewoon worden aan hun manier van denken. Je kunt eenzelfde theaterstuk honderd keer spelen, het zal door de interpretatie van een andere cast en/of regie telkens een heel andere uitstraling krijgen. Daardoor blijft dit vak ook zo boeiend. In het buitenland gaan theaterbezoekers soms tot twintig maal naar eenzelfde voorstelling en ze vergelijken nadien de verschillende uitvoeringen. Leuk...tenminste als je als acteur een beetje in de smaak valt!!!
Zaterdag was ik vrij en maakte ik van de gelegenheid gebruik om naar de 'Samson & Gert show' te gaan. Ik heb ervan genoten. Nadat ik het enthousiasme en de verrukte gezichtjes van al die kindjes gezien had, was ik helemaal overtuigd van mijn opdracht in 'De Kleine Zeemeermin'. Mijn collega's Peter Thyssen en Luc Dheu speelden mee en waren heel overtuigend! Ik weet ondertussen wat ze aan komisch talent in huis hebben! Eigenlijk ging ik om de zaal even te bekijken, want ik was tot mijn grote schaamte nog nooit in de Elisabethzaal geweest! Ik herinner me de dag dat ik als solist in Stuttgart voor het eerst op het grote podium voor 1.800 mensen stond... het bezorgde me de stuipen! De Elisabethzaal telt 2.200 zitjes! Het podium is heel breed, maar niet zo diep. Ik vraag me dus af hoe ze de geweldige decors gaan monteren en verplaatsen. Godzijdank is dat niet mijn zorg, alhoewel! We hebben in de loop van de week voor het eerst met de boot geoefend en het ging - spijtig dat ik het moet zeggen - niet goed! Dat ding leek net een hele grote schommel en de mannen van de techniek hadden de storm wel heel letterlijk opgevat. Iedereen was écht zeeziek. Als dat maar goed komt tegen de première... Studio 100 kennende zal dat wel helemaal goed komen.
De musical begint stilaan gestalte te krijgen en Gert Verhulst komt nu ook regelmatig met ons werken.We zijn ons volledig aan het concentreren op de individuele stukjes die dan op hun beurt weer aan elkaar gelast worden door het ensemble. Gert weet precies hoe hij de dingen wil, maar alles blijft bespreekbaar en iedereen mag zijn eigen accentjes leggen. Zo hebben Free en ik een stukje gebarentaal ingestudeerd omdat de zeemeermin haar stem verkocht in ruil voor benen. We hebben er onze eigen versie van gemaakt en iedereen lag dubbel van het lachen bij het zien van onze grimassen. Maar, uiteindelijk ziet het er allemaal heel fraai uit. Mijn sololiedje wordt heel subtiel gebracht omdat ik erg blij ben dat het lieve meisje mijn vriendinnetje wil zijn. Free doet er een heel mooi dansje op, maar ze probeert me door middel van gebaren duidelijk te maken dat ze meer wil dan alleen maar maatjes zijn. Ik begrijp er helemaal niets van en mijn gevoelens raken helemaal in de knoop... ben ik verliefd ???...en hoe zit het dan met dat kind met het mooie stemmetje???
Dirk Lavryssen (mijn vader) is een fantastische acteur waar ik nog veel kan van opsteken. Zo maakte hij me opmerkzaam op mijn te snelle spreektempo! Limburgers krijgen meestal te horen dat ze traag spreken (zeg maar zagen), maar deze jongen moet nu zelfs gas terugnemen. Aan het conservatorium in Tilburg hebben ze me "Nederlands" leren ratelen en toch werd ik bij '3 Musketiers', zelfs onder de zwaarste grime en de gekste pruikjes, ontmaskerd door mijn komische accent. Zo zie je maar! Ik mocht van Johan vanden Eede pas de CD inzingen als ik terug mijn beste Vlaams uit de kast haalde, dus... dan doe je dat toch!
De eerste akte zit er intussen bijna ingebakken. Volgende week beginnen we aan de tweede. Ik denk dat ik maandag maar eens een dokter ga raadplegen want ik sukkel al de ganse week met een vervelende keelontsteking. Hopelijk heeft hij een wondermiddel, want ik kan me niet veroorloven van ziek te zijn! Maar ja, beter nu als tijdens de try-outs of de première!
Vrijdag ben ik ook nog even naar 'The Sound of Music' wezen kijken. Er spelen een aantal van mijn klasgenoten en collega's in mee. Ik kende alleen maar de oubollige filmversie. Regisseur Paul Eenens (deed ook '3 Musketiers') heeft het verhaal echter in een verrassend fris nieuw kleedje gestoken. Kapitein von Trapp (Peter van den Velde) en Maria (Maike Boerdam) werden zo gevoelig gespeeld en gezongen dat ik er de brok van in de keel kreeg. De voorstellingen lopen op hun einde, dus wie er nog van wil profiteren moet vlug zijn. Wat mij betreft zeker een aanrader!
Maandag heb ik zelf nog een auditie gedaan in Nederland voor de musical 'Passion'. Collega's uit '3 Musketiers', Pia Douwes en Stanley Burleson, zijn reeds gecast samen met Vera Mann. Ik had blijkbaar een goede indruk gemaakt, want ik kreeg een call-back. Ik ben erg benieuwd...
In afwachting groet ik en wens jullie een prettige week.
Het weekje vakantie had me goed gedaan, want op dinsdag begon ik met frisse moed aan de échte repetities. Toen we aankwamen in Schelle werden ons meteen de decormaquettes getoond. Als dit alles echt gerealiseerd wordt, dan kan ik jullie verzekeren...dit wordt indrukwekkend! Zo ook de kostuums! Het zijn stuk voor stuk unieke Jugendstilontwerpen, uiterst fijn afgewerkt. Als kers op de taart mocht ik een stukje horen van mijn solonummer op band en ik moet zeggen: ik ben niet helemaal ontevreden...Johan Van den Eede was erg tevreden met het resultaat. Tja, de techniek staat tegenwoordig voor niets hé!!!
De eerste uren van de repetitie waren echt weer een dolle pret want de choreograaf vond dat we best allemaal ALLE danspasjes aanleren, ongeacht of we ze nu ooit wel of niet ten tonele zullen voeren. Nu geef ik graag toe dat ik absoluut geen primus was in dansen, maar ik voelde me oh zo gelukkig toen ik vaststelde dat ik niet de enige was voor wie Nuriev nog slechts een vaag begrip is uit de opleiding aan het conservatorium! Er werd dus wat afgehuppeld. Nu is onze choreograaf Martin Michel een ontzettend aardige man én bovendien een vakman van formaat. Hij slaagde er warempel in zijn instructies zo duidelijk te geven dat we in slechts één dag een volledige scène gezet kregen!
Bij aanvang van de musical wordt iedereen onmiddellijk wakker geschud, want je waant je door de muziek en de belichting in een echt onweer! Het knalt langs alle kanten en de bliksemschichten schieten langs je oren. Ik kreeg tijdens de zetting al een machtig gevoel, wat zal dat dan geven in het echte decor met live orkest? Peter Thijssen zat als Guust Langoest ook al van bij het begin goed in zijn rol. Hij kijkt samen met de rest van de verdronken cast heel zielig wanneer ze vaststellen dat ze veranderd zijn in zeedieren. Zijn liedje gaat als volgt: 'Wat een soep, wat een soep...wat een gekke beesteboel...als een bouillabaise, dat is het hoe ik me voel!' Ondertussen zien ze de prins achter de patrijspoort van het zinkende schip en ze proberen hem te redden, maar het lukt hun niet! De zeemeermin snelt ter hulp en brengt de prins op het droge.
Het script is luchtig en gemakkelijk te verstaan, heel leuk voor de kleintjes. Er zitten ook een aantal one-liners en grapjes in die erg leuk zijn! Na een week hebben we dus al aardig wat gepresteerd. Ik hoop dat we aan dit tempo kunnen verder werken, want dat is erg bemoedigend! En in deze drukte zijn Jasper Verheugd (regisseur en tekstschrijver bij Studio 100 en een goede vriend van me) en ik er zelfs nog in geslaagd onze gezamelijke vriend Marc Krone (bekend uit 'Merrily we roll along') in de bloemen te zetten. Na wat naslagwerk te hebben gedaan in het kookboek van J. Oliver zijn we er zelfs in geslaagd een feestelijk dineetje klaar te stomen. Jazeker, ook een acteur moet tegenwoordig alles kunnen! Ons feestvarkentje was erg in zijn nopjes...en daar doe je het tenslotte voor!
Hallo, hier ben ik dan weer! Tijdens het weekend had ik mijn uiterste best gedaan om bij te komen van de ervaringen die ik de voorbije week had opgedaan! Ik probeerde me ook in te leven voor wat komen zou. Wel, ik kan jullie vertellen dat het een geweldige belevenis geworden is. Meer dan eens ben ik 's nachts wakker geschrokken terwijl ik dacht: 'Geef me vleugels', zodat ik kan ontkomen...Ooit had ik eens voor de fun in een platenstudio gestaan, maar nu kwam het echte werk. Als ze me op voorhand hadden gezegd dat we op vijf dagen tijd een ganse musical zouden inblikken, had ik iedereen voor gek verklaard, maar...
Nu verwacht je dat ieder nummertje mooi per keer wordt opgenomen, maar zo werkt dat dus niet. Alles wordt in stukjes en brokjes ingezongen en daarna weer aan elkaar gelast. Ik zal om het overzichtelijker te maken de acteurs en hun karakters afzonderlijk beschrijven. De musical begint met Kapitein Barend ( ik dus), die de hele bemanning van zijn schip voorstelt .We zingen: 'Zeven Weken'. Het wordt heel krachtig en meerstemmig gezongen. Je zou vermoeden dat er wel 100 matrozen op het dek staan! Ons schip komt echter terecht in een hevige storm. Onze stuurman Piet (Michaël Zanders) komt me dit melden. Gert Verhulst had in het script voorzien dat er scheepstermen moeten geroepen worden, maar had er niet bij vermeld welke. Nu wil het gelukkige toeval dat ik voor dat soort dingen altijd beroep kan doen op mijn vader en zijn vrienden. Sigi, een noeste zeerat en diepzeeduiker weet werkelijk alles over de grillen van de zee. Enkele dagen later werd ik op mijn wenken bediend. Onder de krakende mast in de woeste storm roep ik mijn mannen toe wat hun individuele taken zijn... SPECTACULAIR!
De mannen zingen ook 'Wat een soep'. Iedereen mag hierin een stukje solo doen. Leuk omdat iedereen zo eens aan bod komt! De dames zongen op een héél witchige wijze het lied van de zeeheks (Wendy van Wanten) in. Hierin wordt bezongen hoe de heks iedereen van de scheepsbemanning zal omtoveren tot zeedieren. 'Ik geef je benen' is een erg swingend nummer met een aantal "doewaps" op de achtergrond...Heel leuk! Guust Langoest kan maar niet begrijpen hoe hij van 1ste stuurman in een dergelijk gek klein diertje is veranderd. Peter Thyssen deed dit zo overtuigend dat iedereen in een deuk lag. Ben Vanhoof is een zeepaardje, maar dan wel eentje met een stevig horecagezwel. Hij zingt bovendien met een lage basstem! De "zeeschelpen Pepijn & Merlijn" (Dimitri & Sam Verhoeven) en de "zeesterren" (Michele Tesoro & Luc Moens) gingen helemaal over de top. In hun liedje zitten een aantal atonale stukjes die erg op de lachspieren werken. Neptunus ( Luc D'heu) roept zijn zeeonderdanen bij elkaar voor het verjaardagsfeestje van de zeemeermin. Het duetje met mijn vader ( Dirk Lavryssen) was een makkie...Ik vertel in een luchtig walsje hoe gelukkig en verliefd ik ben, terwijl hij voor zich uit bromt: 'Ben je gek?' De combinatie van een boze vader en een verliefde zoon is erg herkenbaar!
Onze zeemeermin (Free) en ik bleven regelmatig alleen in de studio om onze solo's in te zingen Al gauw bleek over welk een ongelooflijk talent Free beschikt. Geen wonder dat zij vast voor Studio100 werkt. Zij zingt elk liedje zomaar 'patat' in, zonder ook maar enige vorm van stress of onzekerheid! Ze is een echt pareltje! En ik...wel ik heb mijn hoge G's wel 30 keer moeten herhalen voor ze enigszins juist zat. Maar ik ben uiteindelijk toch wel redelijk tevreden met het resultaat. Ik heb geprobeerd mijn liedje "Wie ben jij" heel verliefd te zingen en het is me wonderbaarlijk gelukt, was ook niet zo moeilijk met zo'n lieve meid als Free aan je zijde. 'Dit is liefde', ons duetje, is heel plezierig en niet zomaar een smartlapje. Neen, een echt up-tempo nummer. Het zal hopelijk in vele oortjes blijven hangen!
Op vrijdag waren we dus klaar en wat een verrassing: Studio 100 had zowaar voor champagne gezorgd. We hebben nog gezellig zitten nakletsen en bij elk glaasje werden de verhalen pikanter. De stress was helemaal weg! Voldaan zijn we huiswaarts gekeerd. Ikzelf ga op zondag nog even terug naar de studio om enkele kleine details af te werken en nadien hebben we allemaal een paar dagen vrij. Ik begin de 17de februari weer met schrijven omdat dan de eerst officiële repetitiedag is.
Heerlijk, eindelijk weer aan het werk. Na drie weken vakantie mocht ik op maandagochtend 26 januari eindelijk weer aan de slag, en hoe! Nadat ik twee jaar lang altijd laat in de avond had gewerkt en mijn bioritme zich daar volledig op had ingesteld, moest ik nu om 8 uur uit de veren, want om 10 uur stipt begonnen de repetities bij Studio 100 in Schelle. Het werd dus afzien de eerste dagen. De meeste collega's kenden elkaar al van de persconferentie, maar voor enkele ensembleleden was het een eerste kennismaking. Na een leuke babbel schoten we onmiddellijk in actie, want er was veel werk aan de winkel. Al snel bleek dat we een zeer getalenteerd clubje zijn, want de eerste repetitiedag verliep erg vlot. Er werd aan Free (de zeemeermin) en mij gevraagd of we bereid waren het ensemble vocaal te versterken voor de CD-opname. Natuurlijk hebben we toegezegd.
Direct bij aanvang van de musical vergaat het schip met man en muis. Johan Van den Eede, de componist, is erin geslaagd sterke atonale melodieën te schrijven die onmiddellijk de juiste sfeer weergeven. De muziek is van uitzonderlijk hoog niveau. Ik sta regelmatig een hoge G (sol) te zingen terwijl dat niet echt mijn sterkte is, maar ik zie het als een uitdaging! De zeeheks (Iris, beter bekend als Wendy van Wanten) doet een nummer waarbij iedereen de kriebels krijgt. Ik heb ook een leuk duetje met mijn vader (de koning). Het is een combinatie van sirtaki en Weense wals, heel grappig. Kortom...het wordt ontzettend spannend. Dit is niet zo maar een muzikaal sprookje, nee, het is een musical met body, een aanrader voor jong én oud. De kaartverkoop loopt als een trein, dus als je mooie plaatsen wil hebben, bel dan vlug 070 344 555!
Hier al enkele titels:
"Zeven maal zeven": openingsnummer met ensemble
"Dit is liefde": duet met Free
"Wie ben jij?": mijn solonummer
"Ben je gek?": duet met mijn vader
"Met de vlam in de pijp": ensemble
De sfeer in de ploeg is ronduit spetterend. Luc D'heu (Neptunus) en Peter Thijssen (Guust Langoest) maken de ene grap na de andere en verzinnen ter plekke nieuwe teksten. Het helpt je meteen uit je dip als je 's ochtends met een zombiekop in de eerste verse sneeuw bijna op je bek gaat. Deze week werden ook onze maten genomen voor de schitterende kostuums! Ondertussen is heel Antwerpen behangen met affiches van 'De Kleine Zeemeermin'. Om mij erop te herkennen moet je wel beschikken over een stel uitzonderlijk scherpe ogen. Het kereltje dat verdrinkt, that's me!!! Het programmablaadje is ook klaar. Het ziet er allemaal erg mooi uit. Volgende week wordt de CD opgenomen. Ik kan niet wachten om de studio in te duiken. Nu weer even terug op adem komen en nog wat studeren op de teksten en voldoende thee drinken, zodat ik tijdens de opname die hoge G uit mijn strot krijg!
Ik wens jullie allen een prettig weekend en zie jullie graag terug op deze site voor een volgend weekverslag over "De Kleine Zeemeermin".
Groetjes van jullie prins, Peter Stassen
Klik hier voor de officiele homepage van Peter Stassen
Cats:
In vergelijking met andere musicals die ik gezien heb vond ik de muziek teveel aanwezig....
(Marly van Kessel)
Tarzan:
Wat een super voorstelling....
(mark mollen)
Beauty and the Beast:
ik vond het in een woor FANTASTIS mooie decors goeie cast goede hertaling van het holands naar het vlaams profisiat els de schepper iedereen zong mooi maar dat is ook normaal de musicals van joop van den ende zijn altijt mooivind ik toch...
(jonah segers)
Les Misérables:
Gisteren was het eindelijk zover: Les Miserables! Ik had me er enorm op verheugd....
(Marly Jansen)
Les Misérables:
Gister na lang wachten zijn we naar Les miserables geweest....
(Barbelijn Francissen)
