Natuurlijk wil Musical Fan best wel een beetje aandacht besteden aan een niet-musical als de acteurs bekenden uit het musicalcircuit zijn. Maar als zelfs iemand als Jacques d'Ancona 'In de Schaduw van Brel' een musical vindt, ís het dan niet gewoon een musical? Vera Mann antwoordt stellig: "Nee, dat is het niet! Aan de andere kant, wat is een musical? Wat is muziektheater? Het is een voorstelling met bestaande muziek van Jacques Brel, dan kan je het volgens mij geen musical noemen. Noem het maar een toneelstuk met liedjes. Er zitten wel vijf nieuwe nummers in, maar iemand die Brel's werk niet heel goed kent, zal denken dat ze gewoon van hem zijn. Dat is natuurlijk geweldig!"

De vijf nieuwe nummers zijn gecomponeerd door Martin van Dijk. Tijdens de voorstelling worden Vera Mann en Rob van de Meeberg door hem begeleid op piano en door Christiaan van Hemert op bandoneon, viool en contrabas.

"Toen ik hoorde dat er nieuwe nummers zouden komen, dacht ik 'dat kan je niet maken! Brel heeft zoveel gedaan, daar móet toepasselijk materiaal tussen zitten'. Maar dat doen ze bij Amsterdam Kleinkunst Festival nou eenmaal altijd, nieuwe nummers schrijven. Alle bestaande nummers zijn wel in een dramatisch context geplaatst. Rob en ik zingen ze in een rol. De twee mensen die we spelen kennen elkaar niet. Rob speelt Jojo, de rechterhand van Brel. Hij is overleden en na 30 jaar in zijn graf te hebben gelegen, mag hij naar de hemel of de hel. Ik ben een muziektherapeute die is aangesteld hem een interview af te nemen. Het is de bedoeling dat nieuwkomers zich door dat interview van zichzelf bewust worden en dat ze vervolgens een keuze maken tussen de hemel of de hel. Blijkbaar kan je zelf kiezen waar je heen wilt gaan. Die Jojo is zijn geheugen kwijt en gaandeweg komen we erachter dat we allebei een verleden met Brel hebben. Ik blijk namelijk zijn minnares geweest te zijn. We dagen elkaar steeds meer uit. Wie stond er het dichtst bij Brel? Het is een spel tussen Jojo en mijn karakter, maar bijvoorbeeld ook tussen man en vrouw. Jojo komt met verhalen over hoe Brel met vrouwen omging en dat stuit mij tegen de borst. Zo worden er een aantal gevoelige snaren geraakt die leiden naar liedjes. De nummers kloppen dus wel in het verhaal."

Speelt op een of andere manier mee dat je uit Vlaanderen komt? "Ze hebben me natuurlijk niet voor niets gevraagd! Ik spreek in de voorstelling Nederlands, Frans, Vlaams en het Brussels dialect. Zelf was ik vrij jong in Brel's tijd. Nu wordt hij op handen gedragen, maar dat is niet altijd zo geweest. Ik kan me nog herinneren dat er een haatverhouding was tussen Vlaanderen en Brel. Hij had kritiek geuit op het Vlaamse Catholicisme en de politieke stromingen à la het huidige Vlaams Blok. Volgens hem zouden de Vlamingen hebben meegeheuld met de Duiters. Daarom werd hij een hele tijd geboycot in Vlaanderen. Ik was in die tijd te jong om veel van Brel mee te krijgen, maar hij heeft me altijd geboeid. Naar aanleiding van de voorstelling heb ik me in hem en zijn werk verdiept. Zijn nummers heb ik niet eerder gezongen omdat ik dacht dat ik te jong zou zijn. Nu kan het wel, haha! De voorstelling is op cd uitgekomen maar ik ben door al die mooie nummers enorm getriggered om een solo-cd op te nemen. Er ligt nog zoveel meer materiaal!"

Tenslotte, je was een seizoen lang te zien in het toneelstuk 'Momenten van Geluk', nu in dit 'musicalachtige' stuk en vanaf eind augustus sta je weer in een 'echte' musical, Stephen Sondheim's 'Passion'. Kan je ons beloven dat je daarna altijd in musicals blijft spelen? "Nee! Dat beloof ik absoluut niet! Ik vind het juist heel jammer dat mensen zichzelf beperken tot één genre. Dat geldt voor artiesten maar ook voor het publiek. Van alle musicals die ik zie, is misschien maar tien procent echt geslaagd. Dat geldt ook voor toneel, cabaret, enzovoort. Het is de moeite om overal te blijven zoeken naar mooie dingen, al is het om uiteindelijk maar vijf geslaagde voorstellingen per jaar te kunnen zien. Er gebeurt zoveel moois buiten musical om. Na 'Joe' had ik het even gehad om te worden overspeeld door de techniek. Ik wilde terug naar iets kleins, iets anders. Een aantal seizoenen daarna was de musical 'Peter Pan' een feest om te doen! Ik blijf een hang hebben naar stukken die ergens over gaan. Inhoudelijk moet het iets hebben dat mensen raakt. Of dat nou kinderen zijn of honderdjarigen, dat maakt me niet uit. Als het maar geen flutverhaal is met veel bombarie. Dat wat de acteur te vertellen heeft, daar gaat het om. Het maakt me dan niet uit of dat is in een musical, een toneelstuk of in een tussenvorm, zoals 'In de Schaduw van Brel'

Christiaan van Hemert, Martin van Dijk, Rob van de Meeberg en Vera Man

Meer informatie over 'In de Schaduw van Brel' is hier te vinden

Marinus de Graaf 31/01/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren