Weet dat ik nooit een dag-, noch week-, noch jaarboek heb bijgehouden van welke activiteit of enige emotionele ervaring ooit in mijn leven... dit wordt dus een eerste, misschien wel laatste poging... wie weet... Niet alleen omdat ik het leuk vind om aan een zogenaamd DAGboek te beginnen, al was het voor mezelf, maar ook omdat ik gevraagd ben door Musical Fan, start ik dit verhaal met een soort van flashback. Hopelijk wordt het een boeiend en lang verhaal van minstens vijftien maanden, want zo lang loopt het voorgestelde contract dat ik aangeboden kreeg door Joop Van den Ende-Theaterproducties.

De flashback:

1. Het begon allemaal in embryonaal stadium bij het kopen en aanschouwen van de animatiefilm van The Lion King (toen nog op videocassette) voor mijn dochtertje Hannah (ik vermoed voor haar zesde verjaardag). De beginscène van dit koningsdrama, dat te vergelijken valt met het Shakespeariaanse 'Hamlet', vond ik zo overdonderend, enkel en gewoon omdat de tekenfilm aanvangt met een minutendurende openingsscène louter 'muzikaal ', een ongelooflijke mix van Afrikaanse sound en Westerse pop, vooraleer de generiek uiteindelijk over het scherm rolt... en daarbij dan nog het vervolg van de film... ja,hallo!

Kortom, ik vind de film nog steeds één van de beste Walt Disney's aller tijden (sorry Snowwhite!). Wanneer ik dan vernam dat er een muisicalversie zou uitgebracht worden - sinds menig jaar ga ik al  naar Londen om enkele musicals mee te pikken (maar dat is een ander verhaal) - wou ik er als de kippen bij zijn om één van de eerste voorstellingen mee te beleven...

Mijn toenmalige vriendin An had ik overtuigd om mee te gaan naar een aantal musicalbelevenissen in de musicalstad bij uitstek, doch bij het kopen (aan de halfprice-ticketbooth op Leicestersquare, you know !) van de tickets voor een paar musicals - ik weet niet precies meer welke, maar 'Whistle Down the Wind 'hoorde erbij - constateerden we dat we te weinig 'cash' bij ons hadden voor een ticket van een preview van TLK... even wat uit de muur halen... en... nu ja, een tijdje later stonden we met tickets voor 'Chicago' in onze handen... de preview van TLK van die avond (we vertrokken daags nadien) bleek net uitverkocht te zijn... Dit was 19 september 1999...

Drie maanden later kreeg ik van An één van de mooiste surprises ooit in mijn leven: onder de kerstboom lag een musicaltrip naar Londen met bestemming 'TLK' !!!!! (die toen net vier maanden liep). Ik val niet graag in herhaling, maar ik had ook een tijd voordien Disney's musical 'The Beauty & the Beast' in Londen gezien - ook het fenomenale begin van de musicalversie van 'TLK' bezorgde mij toen - en zelfs nu nog bij het schrijven van deze tekst  - kippenvel tot in mijn nek... dit was één van mijn mooiste musicalervaringen ooit (en ik zat slechts in de zaal) en na de 'Hakuna Matata'-performance ging ik helemaal uit mijn dak, om niet te zeggen: ik droomde op het moment zelf al om ooit 'Timon' te kunnen spelen. Na de Thenardier-droom van 'Les Mis', wist ik dat 'dromen' toegestaan was en dat die dromen  wel eens konden gerealiseerd worden.

2. Er groeide iets, namelijk het verlangen, en in een foetaal stadium van dit flashback-verhaal, schrijf ik een sollicitatiebrief (dd.september 2002) naar Van den Ende-theaterproducties om, als OOIT 'The Lion King' op het programma zou komen te staan, ik ZEER graag wilde auditioneren voor Timon en/of Zazu (een andere lieveling)... resultaat: geen antwoord.
Tot ik heel toevallig in de nacht van 23 op 24 december 2002 tijdens een surfsessie op een auditie-oproep van Stageholding stootte voor TLK... de ultieme inschrijvingsdatum voor de audities van januari 2003 bleek wel 23 december te zijn! Na een maand wachten en de hoop alreeds opgegeven, kreeg ik per email het antwoord dat ik 'eventueel' kon auditioneren in februari... hoopvol! Daags na die e-mail viel een brief in de bus... het antwoord op mijn schriftelijke sollicitatie van vier maanden eerder... 'ik mocht niet auditioneren, paste niet in het profiel van de show'...desillusie! Tot ik alweer heel toevallig Joris, danser in de Aida-cast, ontmoet en het telefoonnummer van Kemnacasting aangeboden krijg....
Om een lang verhaal, dixit een lange moeilijke lijdensweg, kort te maken: na een aantal emails en telefoontjes heen en weer, 'mocht' ik mij aanbieden voor de eerste selectieronde... en ik ging gelijk voor Timon én Zazu...

3. Het verhaal wordt geboren, de baby heet: 'vijf auditierondes ' en zal groeien op een half jaar tijd (februari tot juli 2003) .

- De eerste selectieronde (februari): met vijftien bladzijden Nederlandse dialoog en twee Engelse songs ('Hakuna Matata' en
'The Morning Report') in het hoofd, doe ik mijn ding in Amsterdam in een kleine studio van Kemnacasting voor een viertal mensen...ik amuseer me! Antwoord: 'doe dit ook maar als 'de Amerikanen' komen'...een leuk gevoel!

- De tweede ronde (april): de Kemna-castingmensen worden aangevuld met een viertal amerikanen (de Disney-mensen: regisseur, muzikale leider, producenten) en ik doe weer mijn ding (ik hoef slechts twee scènes van de zes ingestudeerde scènes te spelen en er wordt al een beetje spelregie toegevoegd... heel leuk!... de twee songs moeten ook nog even passeren) in een 'balletstudiozaaltje' in het Focus-complex in Amsterdam... onmiddellijk antwoord (hou ik van): 'see you next month!'... ik begin te dromen van een derde en laatste ronde.

- De derde ronde (mei, doch in laatste instantie, verplaatst naar juni): ik krijg te horen dat ik verder auditioneer 'alleen voor Timon', maar ook een zelfgekozen song moet meegebracht worden... de balletzaal wordt groter in Focus en de groep van de jury is ook aangedikt met alweer een aantal Disney- & Van den Ende-producenten en creatives... ik herhaal wat ik tijdens de tweede ronde deed ...ik mis nu wel wat regie-aanwijzingen, maar mag voor de eerste keer een half uurtje in oefensessie met de pop. Ik dacht dat dit wel de laatste ronde zou zijn... FOUT! Ik krijg te horen dat er nog semi-finals en finale audities midden juli plaatsvinden.

- Die halve-finale auditie bleek dan eerder nog eens hetzelfde in te houden als de derde ronde, met dat verschil dat ik al in een meer specifieke oefensessie met de pop wordt ondergedompeld. De auditiezaal en -jury verschilde niet veel van de vorige.

- Voor de finale (vijfde) ronde, twee dagen later, reed ik naar Amsterdam, Focus, voor slechts 15 minuten 'werkelijke' auditie... één song: Hakuna Matata (in het Nederlands nu, tekst gekregen en geleerd een paar dagen voordien) en één scène zonder en een keer mét pop spelen... in de grootste studio van het complex met een veertigtal mensen als publiek(sjury)... en dat was dat! Deze keer geen 'see you next time!', dus afwachten! 'Antwoord komt binnen 14 dagen'...

4. Ik vertrok met vakantie voor 14 dagen (in spanning) en hoorde van TLK: ...NIETS... die laatste dagen van de reis waren echt geen pretje, een goeie test op stressbestendigheid. Maar bij mijn thuiskomst stond het bericht dat ik voor contraktbespreking kon gaan... op mijn antwoordapparaat! Datum van bericht: de dag na de auditie. Opluchting, toch een 'yes' dus!

5. Na enkele maanden kontraktonderhandelingen met daartussen even een uurtje maten nemen in Amsterdam en een dagje kostuumpassen in Londen (een eerste kennismaking met een aantal van de hoofdrollen), breekt dan de eerste ontmoetingsdag aan met de hele cast: 20 januari 2004! Het flashbackverhaal maakt een fade out: het kind moet leren lopen en groeien...tot aan de première. Het repetitieproces begint... heel veel nieuwe mensen, een ander land om te wonen/logeren... heel veel vraagtekens... boeiend en spannend alweer... wat een vak?!

Eerste Repetitieweek
 
Maandag

Na de première van 'The Sound of Music' in Antwerpen, was er nog even een receptie en, samen met wat nakaarten met de échte ouders van de andere Von Trapp-kinderen, was het al vlug even over middernacht op zondagavond... en mijn dochter, Hannnah, moest 's anderendaags toch alweer vroeg op voor school. Even uitslapen was dus moeilijk. Toch ben ik pas in de namiddag degelijk beginnen pakken en 's avonds rond 20 uur uiteindelijk vertrokken naar mijn nieuwe woonst in Den Haag. Na een kleine, betere kennismaking - ik had de 'étage' en zijn eigenaar slechts een uurtje ontmoet een paar weken voordien - met mijn bovenburen, tevens eigenaars, kroop ik vol spanning voor de volgende dag in mijn nieuwe bed.

Dinsdag

Na een autorit van circa 5O minuten (was veel te vroeg vertrokken, je weet maar nooit...) zat ik niet echt fris en monter (de eerste nacht al-dan-niet-slapen in een ander bed en op een nieuwe stek, was niet zo meegevallen) om 10.30 uur (veel te vroeg dus) in de cafetaria van de Focusgebouwen in Amsterdam (was geleden van juli) tussen een heleboel gekleurde medemensen, jonge leeuwen vanuit de hele wereld: dansers, zangers, acteurs... van allerlei slag: van stil, bescheiden tot luidruchtig... raar toch, hoe mensen zich gedragen als ze gespannen zijn....het 'eerste-schooldag'-gevoel...

Ik genoot van de anonimiteit met mijn neus af en toe in een krant en koesterde dit moment... doch algauw zaten we met z'n allen in één van de twintigtal studio's (repetitieruimtes) - bijna heel het Focuscomplex, waar normaal aan verschillende projecten gewerkt wordt, wordt op dit moment ingepalmd door TLK. Dit wordt mega, ja ! - te luisteren naar motiverende speeches van T.Schumacher, J.Taymor, G.Fagan, e.a... en ik besefte dat alle peptalk overbodig was, omdat je wèèt dat TLK echt 'mega' is ... op alle gebied.

Het ensemble studeerde 'The Circle of Life' in voor de perspresentatie van woensdag (in het Nederlands nu) en ik ...had vrij... tijd voor kennismakingen... vooral met collega Marcel (Pumba). Nog een uurtje Fysio-oriëntatie (uitleg over warming-up en cool-down en lichaamsoefeningen, nodig als je met poppen werkt) met z'n allen en na een eerste lange dag, reed ik met een pak nieuwe indrukken naar Den Haag, verkende de supermarkt in de straat waar ik verblijf en bestelde op z'n 'Belgies' een 'pintje' in het cafétje op de hoek... ik sliep al wat beter!!

Woensdag

De grote dag van de persvoorstelling is aangebroken en begint met een repetitie voor 'The Circle of Life', waarbij ik niet hoef te zijn. Het wordt een dag met alles erop en eraan, met een druk schema: de hele Nederlandse pers loopt door de gebouwen vol met pr-mensen en organisatoren en producenten en,..., etc.  ... Focus gonst ... speeches, filmpjes over TLK, een taart aansnijden... heel veel fotografen en camera's... ergens tussenin richtlijnen van productiemensen  en ik word gevraagd om schoenen te gaan passen en even voordien om een interview te doen (ik arriveer op het verkeerde tijdstip in een leeg perslokaal en mis bijna de hele perspresentatie, als een lieve hostess, in de waan dat ik een journalist ben, mij niet naar de perszaal terug had gestuurd)...het gebouw loopt leeg en ik haal nog net het laatste stukje taart en merk dat ik door het interview, dat ik uiteindelijk toch had, alle lekkere drankjes heb gemist.

In de vroege namiddag is het even bijpraten en lunchen in de kantine. Ik merk dat iedereen-leren-kennen een mega-klus wordt. De hele namiddag wordt dan gelezen en gezongen. We gaan met de hele groep door het hele stuk (het splinternieuwe script hebben we net gekregen)... een doorloop-aan-tafel... eerste kippenvelmomentjes... Julie Taymor bedankt iedereen en neemt afscheid. Het is avond.

Ik ontdek 'thuis'gekomen - onderuit in mijn nieuwe luie TV-zetel in Den Haag, na een snelle microgolfhap - in het 'Adressbook',dat het 'Script','Vocal Score'en TLK-T-shirt begeleidde, dat een zekere Yukiko van het dansensemble, slechts drie huizen naast dat van mij logeert...ik ga even gedag zeggen en kruip even later in deze nieuwe wereld onder de wol... wel een beetje moe.

Donderdag

Omdat er chronologisch gewerkt wordt bij het doorlezen van de scènes van het stuk (Timon verschijnt pas net voor de pauze), heb ik meteen een rustige dag. Een eerste harnas-pas staat op het programma. Mijn 'harnas', dat de pop moet dragen, wordt op mijn lichaam gemaakt. Ik ondervind wel wat problemen, maar het is dan ook een eerste 'fitting' (aanpassen en modelleren).
Ik ben klaar net na de middag en besluit terug naar Antwerpen te rijden: ik kijk uit naar mijn eigen bed... en heb dan ook de kans nog wat spullen terug mee te nemen die ik vergeten was, zoals o.a. een cassetterecorder, die nodig blijkt tijdens de music-repetities.

Vrijdag

Ik vertrek uit Antwerpen op de middag, lekker uitgeslapen... Ik hoef pas om 14.30uur aanwezig te zijn in Amsterdam voor een uurtje vocal/music-repetitie. De eerste keer even de puntjes op de i zetten qua interpretatie van 'Hakuna Matata' en 'The Lion Sleeps Tonight'. Een eerste leuke, vokale kennismaking/ontmoeting ook met Marcel (Pumba). Ik miste 's morgens wel de warm-up met de hele groep, maar blijf tot 2O uur in het gebouw voor mezelf werken aan teksten en songs.

's Avonds in Den Haag: een éénmansgerecht uit de microgolf (zelf koken zie ik nog even niet ziten), even de Nederlandse televisiezenders ontdekken ... ik vraag mij tegelijk af hoe Hannah's tweede optreden van de SOM verloopt... kruip op tijd in bed, want zaterdag wordt druk.

Zaterdag

Een werkschema van 10 tot 18 uur: de dag begint zoals gewoonlijk voor de hele groep met een kwartiertje warm-up (het enige moment waarbij iedereen samenkomt, om zich daarna te verspreiden over het gebouw voor diverse oefensessies en repetities).
De eerste lezingen (we lezen bijna al de scènes waarin Timon voorkomt) geven mij echt zin om te spelen. Met Martine Bijl erbij worden tekstcorrecties aangebracht... op zoek naar de juiste 'Vlaamse' kleur, verstaanbaar voor Nederland. Steven, de regisseur, bespreekt karakters en geeft uitleg bij scènebeeld/ontwerp. Mijn tweede harnaspas valt iets beter mee, maar ik voel me nog niet echt lekker. Ik besef dat ik hiermee een jaar zal moeten kunnen dansen, zingen, spelen, etc. en ik maak me wel zorgen.

Ik besluit op zaterdagavond mezelf te trakteren op 'Chinees' en de buurt te verkennen. Het is ontzettend 'stil' in mijn Haagse omgeving. Ik ben trouwens de enige klant in het restaurant en behoor daarna in het café tot één van de acht cafégangers. Ik schrijf bij mijn 'pintje' rustig aan het dagboek en denk aan het bruisende uitgaansleven in Antwerpen.

Zondag

De werkweek loopt van dinsdag tot en met zondag. Ik moet pas aanwezig zijn om 12.30 uur voor een derde harnaspas. Op hoop van zegen! Het zit nog steeds niet lekker, maar de verbeteringen die werden aangebracht vorderen... toch hoop...
De overige scènes die nog niet gelezen en ontleed werden, worden onder handen genomen, zoals gisteren.
Om 18 uur wordt de dag afgesloten met alle hoofdrollen en understudies rond de tafel én 'The Circle of Life'-finale... een aangename week-afsluiter, zeker weten!

Ik vertrek met een heleboel nieuwe ervaringen, gepakt en gezakt (ook nog met de vuile was, die ik thuis moet doen), en vergezeld van Tijl, die één van de twee Timon-understudies is en ook in Antwerpen bij mij in de buurt woont, richting 'home'... Wat een week! Op naar de tweede... maar thuis eerst even Vlaamse zuurstof opdoen... morgen vrij: welkom maandag! Hallo bedje!!!

Tweede Repetitieweek

Maandag

Vrij

Dinsdag

Ik vertrek uit Antwerpen om 15.30 uur, want ik hoef slechts in Amsterdam te beginnen met een oefensessie (ze noemen het 'mirrrorwork') met de pop voor de spiegel: dit is een repetitie voor onszelf, zonder begeleiding, om gewoon te worden aan het manipuleren van de pop, met controle in de spiegel. Deze sessie duurt slechts een uurtje tot 19 uur en ik vertrek alweer naar Den Haag. Ik geef een lift aan Nasrine en Yukiko, twee danseressen die bij mij in de buurt wonen. Ik ontdek een nieuw caféetje, op aanraden van de bovenburen (een pint kost 1,80 euro, het leven is hier echt duurder dan bij ons), leer daar mijn tekst en maak mijn aantekeningen van de mirrorsessie.

Woensdag

's Morgens heb ik vrij en krijg bezoek, op het appartement, van een makelaar met een toekomstige huurder. Ik ben trouwens van plan tot  in april, dus tot na de première, te huren en dan proberen heen en weer te pendelen naar Scheveningen tijdens de voorstellingenreeks.  Ik ga even shoppen (vitamines niet vergeten te kopen!), schrijf in het dagboek, leer tekst (deze week zal rustig worden voor Timon, maar ik wil volgende week met de tekst van deel 2 gelijk helemaal uit het hoofd kunnen repeteren). In de late namiddag heb ik een persoonlijke check-up van mijn lichaam door de fysiotherapeute Eline, en daarna nog een mirrorsessie. Er worden ook video-opnames gemaakt. Heel handig ook om jezelf niet alleen in de spiegel met de pop te bekijken.

Donderdag

's Morgens heb ik vrij en ga op zoek naar een fitness in de buurt, nadat ik mijn eigen warm-up heb gedaan in het appartement. Ik vertrek net voor de middag en leer wat tekst in de auto. Net na de middag voor de tweede keer 'Hakuna' vokaal doornemen en voor de eerste keer de intro van 'Can you' uitpluizen . Ik ga na de anderhalf uur zang naar de belastingsdienst voor een sofinummer (in Nederland werken, betekent ook natuurlijk alles administratief in orde maken daar!). Ik pas mijn bio aan voor het programmaboekje en bekijk samen met Marcel de video-opnames van ons 'mirrorwork'. Het is algauw 19 uur en ik geef Marcel, die in Leiden woont, een lift tot bij hem thuis. we besluiten samen iets te gaan eten in een resto. Voor middernacht lig ik in bed.

Vrijdag

's Morgens ben ik vrij (dit zal de rustigste week van de repetitieperiode worden omdat dit de week van het monteren van het eerste deel is), schrijf aan het dagboek en doe mijn eigen warm-up voor mijn TV-zetel. Ik herhaal wat tekst tijdens de autorit naar A'dam. Ik pas voor de eerste keer mijn kostuum met mijn eigen harnas (dat ondertussen wel lekker zit, voor zover dat echt kan uiteraard) en ook mijn definitieve pruik wordt bijgesteld. Samen met Eline heb ik een afspraak, geregeld door het productiekantoor, met een fitnesscoach in Amsterdam. Ik zal voortaan ook twee keer per week gaan trainen (vooral op de buikspieren om het harnas te kunnen torsen). Na het bezoek aan het fitnesscentrum nog een uurtje 'mirror' met Marcel. Timon wordt mij meer en meer eigen. Ik verheug me om te vertrekken naar Antwerpen om Hannah te halen. Zij zal dit weekend bij mij komen logeren. Ik arriveer rond 21 uur en vertrek een uur later naar Den Haag. Ik breng mijn leven ontzettend veel in de auto door constateer ik en wens Hannah goeienacht op, ook voor haar, het nieuwe appartement.

Zaterdag

Met Hannah op het appartement is het wel vroeger opstaan. Nog even een brood kopen. Ik was niet echt voorzien om twee monden te voeden... We vertrekken voor 9 uur (dan hoef ik geen parkeergeld te betalen, voor wie Den Haag kent, weet wat dat betekent, ik lijk wel een 'zuinige ' Belg). Om 10 uur warm-up. Even later wordt in de grote zaal onze eerste scène gemonteerd ('blocking'). Hannah maakt in de kantine kennis met de Nala's en ontmoet de kinderjuffen van SOM. 's Middags ben ik klaar.

Marcel en Hannah rijden met mij naar Den Haag. Marcel leert mij het gebruik van de strippenkaart voor de tram en in de namiddag zitten Hannah en ik in het bioscoopcomplex naast het Circustheater in Scheveningen (alzo heb ik deze route dus ook al verkend en getimed). We kijken naar 'Lord of the Rings 3' en met de nodige stormwind in de rug - ik verlies onderweg nog mijn pet op straat, dolle pret voor Hannah - belanden we via het strand en de terugrit met de tram terug op de Haagse etage. We kijken TV, eten, en gaan naar bed. Nu ja, Hannah naar bed en ik slaap wel op de zetel.
 
Zondag

Een beetje geradbraakt en voor een eerste keer stijf van de spierpijn (de fitness van twee dagen voordien zit er wel voor iets tussen) kom ik uit de 'slaap'zetel. Ik doe eerder wat stretching en dan een echte warm-up op mijn TV-tapijt. Hannah kijkt even naar TV en besluit de DVD van 'The Lion King' nog een keer te bekijken, terwijl ik, schrijvende aan dit dagboek, besluit het dagboek te gaan reduceren tot weekverslag omdat het toch iets te veel tijd opslorpt. Met een half oog kijk ik ook nog es even mee naar de animatieversie van TLK. We vertrekken op de middag. In de namiddag werk ik alleen aan 'mirrorwork' en ga door de hele Hakuna-scène, terwijl Hannah haar huiswerk voor school maakt in de kantine. Marcel is spijtig genoeg geveld door een griepvirus. Na anderhalfuur gaan we richting Antwerpen en eten samen een pizza 'lekker thuis'. Hannah wordt gehaald door haar mama. Het was een rustige repetitieweek... stilte voor de storm?! Het tweede deel moet volgende week gemonteerd worden, dus ik zal de handen uit de poppenmouwen moeten steken. Ik hoop dat Marcel gauw genezen is. Week twee zit erop. Oef!

Derde Repetitieweek

Maandag

Vrij

Dinsdag

's Middags vertrek ik uit Antwerpen. Ik moet slechts vanaf 16.15 uur de handen in de poppenmouwen steken, en dit tot 18.00 uur. Dus eerst een warm-up-met-z'n-allen meepikken en dan, jawel, de hele tijd wordt de 'Hakuna'-scène voor de eerste keer gerepeteerd MET pop. Leuk! Het échte werk begint De regisseur geeft de nodige tips (doet zijn job dus!) en ik kan daarna terug voor de spiegel gaan oefenen, op m'n eentje. Nu ja, wij met z'n tweetjes (Timon wordt stilaan mijn alter ego, raar gevoel!).
Met de repetities in gedachten, rijd ik Den-Haag-waarts... dagboek bijhouden... een hap... in bed... alles wordt stilaan toch een routine! Godzijdank en tegelijkertijd ook: spijtig.

Woensdag

Ik vertrek vroeger dan anders om te 'fitnessen'. Afspraak met Marc, mijn persoonlijke coach (zo'n mentor heb ik wel nodig, ik 'ken' mezelf) om 9.30 uur. Deze keer heb ik dus écht file... Ben net op tijd. Marc doet mij lijden. Even douchen en dan om 11.00 uur naar gewoonte naar de warming-up in Focus. Dit wordt dus niet meer 'opwarmen' maar 'klaarstomen voor gebruik'!!

Onmiddellijk daarna gaan we door met enkele scènes van Act Twee. 'Blocking' (als ik zélf regisseer, dan noem ik dit onderdeel van het repetitieproces "het verkeer regelen"). Ik hoef niet met de pop. De scènes vergen meer tijd dan gepland en het is gauw 17.30 uur (met de etensbreak inbegrepen). Nog even een 'vocal' repetitie: opfrissen en bijhouden van 'Hakuna', de 'Charleston' en 'Can you' tot 18.00 uur.

Ik ben iets te moe om direct in de auto te springen en ga rustig genieten van de choreografie-sessie (tot hiertoe heb ik nog niets van het werk van het dansensemble gezien) en ik constateer dat ik niet te klagen heb, op gebied van 'fysiek werk'. Wat die dans-mensen telkens weer opnieuw ingedrild krijgen, is voor mijn lichaam (én geest ), euh, op z'n minst: bovennatuurlijk!! Zij oefenen toevallig op de muziek van 'Hij Leeft in Jou'. Jawel. Ik voel dat ik 'Leef' en vertrek naar Den Haag. Dit beestje heeft honger als een leeuw en verdient een etentje. Ik ga op restaurant... met dagboek- en repetitienotities bij de hand. Inderdaad: TLK laat niet los.

Donderdag

Zoals reeds gezegd en vermeld: alles wordt toch uiteindelijk ROUTINE. Vertrekken om 10.00 uur voor het kwartiertje 'warm-up-van-elf', dan voor de spiegel met de pop ('mirrorwork') tot 12.30 uur, dan breakje. Twee uren 'blocking' van de 'Apekool-scène' en 'confrontatie van Simba met Scar', dit is mijn ontmoeting met de hyena's. Weer een etensbreak. Terug warm-up (altijd leuk om iedereen weer es 'bij-mekaar' te zien). Nog een uur 'vocals', ditkeer met de dirigent aan de piano even alles doornemen. Niet 'alles' blijft routine, ik moet namelijk alles inoefenen met Jeroen, tweede understudy van Pumba, wegens ziekte van Marcel én Howard. Dat is dus even wennen.

Ik doe nog wat reportagewerk (foto's nemen voor mijn dagboek op mijn website) en kijk naar de 'Stampede'-choreo. Nog tot 18.45 uur DVD-opnames bekeken van mijn repetities van vanmorgen.
Naar de fitness om 19.30 uur. Om 21.00 uur naar Den Haag... en dan nog: dat 'weer'!! Het regent (hier, ook op z'n 'Belgies'). Een goed gevulde dag, nietwaar?

Ik kruip in het Haags bedje met besef dat de berg (werk), waar ik tegen opkeek, stilaan maar zeker, smelt en krimpt en toch onder de knie te krijgen lijkt. Wat een zalige gedachte om in te slapen.

Vrijdag

De gewoonte zegt: vertrekken om 10.00 uur, warm-up om 11.00 uur. En de gewoonte wordt doorbroken: de groep is namelijk sterk geslonken en de ziekenboeg is blijkbaar aangedikt.
Het uurtje-tekstanalyse met Martine Bijl wordt voor mij een uurtje stem opwarmen en wat piano-tokkelen, vanwege "Martine is ziek". Nog een uur met Maurice, de dirigent, 'bezig-zijn' met warmhouden van de lijnen die ik moet zingen. Ik werk nog wat voor de spiegel op m'n dooie eentje. Ik mis Marcel wel,die nog steeds grieperig is.

Met een gevoel (voor de eerste keer weliswaar) van 'nutteloos tijdverdrijf', vertrek ik om 14.00 uur naar Antwerpen en stort mij thuis op allerlei huishoudelijke activiteiten, die ik sinds lang verwaarloosde. Ik voel me ineens terug 'nuttig', ook als ik Hannah naar SOM kan brengen en ophalen. Het is een vreemd gevoel om een schouwburghal binnen te lopen als het publiek buitenstroomt na een voorstelling. Ook nog es vreemd om terug 'herkend' te worden op Belgische bodem en om even niet meer 'incognito' rond te lopen... Maar, 'Eigen Bed Eerst'. Euh, nee, eigen bed, goed bed!! (voor wie het begrijpe).

Zaterdag

Onwetend wanneer ik moet beginnen, omdat ik de avond voordien het repetitierooster niet doorgemaild had gekregen, arriveer ik om 9.45 uur in A'dam, zéker (lees: plichtsbewust) op tijd. Warm-up en dan... naar de KEELDOKTER op onderzoek. Het leven zit vol verrrassingen!!! Resultaat: er wordt een computeropname gemaakt van mijn stembanden (als dit filmpje ooit op een porno-site getoond wordt, is dit 'usual stuff') en alles blijkt optimaal te functioneren, wat mijn stem betreft, uiteraard.

Marcel is ook op 't appèl. Hij laat zijn adamsappel onderzoeken en krijgt advies om pillen te slikken en te rusten, maar hij krijgt weinig rust (en deze dag wordt voor hem ook een harde pil) want meteen nemen we alle scènes door, qua 'second-blocking', die wij samen gemist hebben tijdens de week. Ook krijgen we de laatste 'blocking' van de finale én 'de cirkel is rond' (ondertussen, tijdens mijn eigen break, wordt de openingsscène voor het eerst met koor- en dansensemble samengebracht. Ik pik dit even mee, vooraleer ik word geroepen voor nog een scènetje, en heb allerminst spijt dat ik in deze musical een 'rolletje' heb. Ik weet nu al dat ik dit nog duizend keer zal kunnen aanhoren. 'Afrika' snijdt door merg en been...).

Ik vul mijn zaterdagavond met dagboekje-doen, naast alweer: een hap-microotje (weet-je-wel) en geniet van één (of meer?!) sherry én TMF-achtergrondgeluiden. "Wat een wereld van verschil" of is het toch "Wat een verschil van werelden"? Nu ja, deze week is toch weer voorbijgevlogen (met in het achterhoofd: ik wen nog steeds niet en zal, vrees ik, nooit wennen aan die 'werk'-zondag. Maar ik troost me met de gedachte dat 'onze' Zuid-Afrikanen, hier misschien wel NOOIT aan iets wennen. Aan geen enkele dag, stel je voor?! Ik hoop alleszins van wel!!!).

Zondag

Op het programma staat een warm-up om 10.00 uur, maar ik moet pas om 11.30 uur aanwezig zijn voor een uurtje 'mirrorwork'. - vandaag dus geen warm-up, ook niet op het appartement, omdat ik iets te laat mijn bed uitkom (ik voel dat het het einde van de week is!).

Daarna: doornemen van de 'Apekool-scène ' en de 'Charleston' met regie en met de pop. Een breakje om te eten. Een kwartier warm-up. Nog een breakje, en nog een breakje, etc...: ik heb dus met andere woorden twee uren vrij. Dit betekent gezellig zitten niksen in de kantine en bijkletsen met Marcel, die vandaag terug aanwezig is, maar zijn stem thuis heeft gelaten. Hij communiceert/kletst dus 'met notitiebriefjes'. Ik heb echt niets te doen tot 17.00 uur en ik eindig met "Met z'n allen", de tweede 'blocking' van de finale.

Om 18.10 uur vertrekken wij naar Antwerpen; 'wij' zijn: Tijl, Tabi, een danser, en ikzelf. Ik hou van de zondag, want ondanks alles kijk ik ook uit naar de maandag: VRIJ , jawel!! (TLK is echt 'werken', zoals alle theater-, televisie- en musicalwerk, maar wèl, tot zover 'leuk werk', niet te vergeten!).

Stel je Marc's dagboek op prijs? Vind je het leuk / vervelend / boeiend / té uitgebreid? Laat het weten via ons forum!

Dit dagboek is ook te lezen op de site van Marc Lauwrys.

Wim Dewijngaert 16/02/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren