Deel 1 door Marcel Beekman
 
De persconferentie rondom de bekendmaking van de 24 liedjes voor het Nationaal Songfestival 2004 heeft plaatsgevonden en zo langzamerhand begint onze deelname een steeds duidelijker gezicht te krijgen. Na onze eerste verschijning in 'Op weg naar het Songfestival' eind december, kregen we met name positieve reacties op onze a-capella zang en hebben we in overleg met Ruud Mulder, de componist van ons liedje 'One of a kind', besloten meer stiltes in te lassen op de orkestband. Verder hebben we een paar nieuwe driestemmige vocale lijnen toegevoegd. Op 12 januari was de onbegeleide versie van ons refrein te horen in 'Op weg naar het Songfestival' en een dag later zaten we nog even in een programma op AT5.

De eerste interviews met de geschreven pers zijn gedaan en nu wordt het tijd voor de staging van 'One of a kind'. Op 15 januari hadden we de eerste sessie met regisseur Koen van Dijk, in musicalland bekend van producties als 'Joe' (teksten) en 'Hamelen' (script en regie). Er werd intensief gewerkt aan de precieze intentie achter de tekst en het bewustzijn van de mogelijke camerashots. Omdat 'One of a kind' zich niet cht leent voor een stap-zij-sluit choreografie, experimenteren we met een gespreide beginopstelling en focussen op hoe indringend we kunnen zijn zonder al te theatraal te worden voor de camera. Het klikt tussen Koen en ons en we besluiten meerdere regiesessies te plannen voor de komende periode.
 
Het is vrijdag 16 januari en we komen om 12 uur bij elkaar in opnamestudio Bullet Sound in Nederhorst den Berg. Vandaag wordt de definitieve versie van 'One of a kind' opgenomen. CD-rijp zullen we maar zeggen. Ruud Mulder heeft onlangs de orkestband afgewerkt met nieuwe effecten in de ritme-sectie en echte strijkers in plaats van sampled strings en nu zingen we onze vocale partijen opnieuw in, inclusief een verassing die op 12 februari wordt onthuld! De backing-vocals stonden al op de oorspronkelijke band, maar tijdens de uitzending worden ze natuurlijk live gezongen door Marjolijn Spijkers en Hella Kofferman. Omdat onze drie stemmen afzonderlijk worden opgenomen  - dat biedt meer mogelijkheden voor de uiteindelijke mix - letten we extra goed op onze afspraken over timing en frasering. Tussen de bedrijven door is er wat tijd om enkele zaken te bespreken met onze manager Tim Boersma. Aan het eind van de middag zijn wij klaar. Ruud blijft in de studio voor de afwerking en deTriple 10'ers gaan ieder zijns weegs.

Deel 2 door Alberto ter Doest

De triple 10'rs hadden deze week elk een week met verschillende activiteiten voor de boeg. Naast de wekelijkse gang naar de zonnebank (Ja, je moet je naam als zonnebanknichten natuurlijk wel in ere houden) hebben we allemaal ook andere afspraken.

Een repetitie met Koen van Dijk (links)

Marcel had een afspraak op het atelier van Aziz Bekkaoui, die onze kleding verzorgt voor 12 februari. Voor het songfestival wil Aziz wat meer kleur naast het grijs dat we als basiskleur hebben uitgezocht. Aziz gaat met zijn medewerkers gedurende een dag of tien aan de slag met aanvullingen, veranderingen en nieuwe kleur-details. Ook voor de kleding van onze
backing-vocals (Marjolein Spijkers en Hella Koffeman) gaat hij het een en ander maken. Op 31 januari zullen we de definitieve kleuren en modellen doorpassen. Deze week had Marcel verder nog concerten met het Nederlands Kamerkoor in Groningen, Alkmaar, Nijmegen en in Amsterdam. Vooral het laatste concert in de Beurs van Berlage, dat werd opgenomen, ging erg goed. Het was een modern, avant-gardistisch Amerikaans programma, dat erg zwaar was om te zingen, vooral omdat hij een aantal solo's had. Verder traint Marcel 4 keer per week in de sportschool om de conditie lekker op pijl te brengen en de nodige pondjes kwijt te raken. Vooral de Spinning-les is daar erg goed voor. Voor de hoge noten in de tweede helft van het liedje is ook de nodige longcapaciteit en uithoudingsvermogen nodig. Dus daar moedigen wij (Rein en Alberto) hem bij aan! Go Marcel, Go.

Rein ging op zondag naar de première van zijn vrouw (dus in ieder geval géén zonnebank nicht!) die Elsa speelt in de musical 'The Sound of Music', in Antwerpen. Verder heeft Rein als taak dat hij onze nieuwe website bijhoudt en van de nodige foto's en info voorziet. Daarnaast heeft hij muziek uitgezocht voor ons eigen programma en de CD waar we mee bezig zijn. Maar hij moet ook hard aan het werk in zijn huis, schilderen en schuren en de boel lekker schoonhouden. Elke keer wanneer je Rein belt, is hij wel met een van deze karweitjes bezig. Hij is echt de Man in ons clubje zonnebanktypes.

Ik ben maandag en dinsdag naar Rotterdam geweest, waar ik de afdeling Muziektheater van het conservatorium leid (en soms lijd!). Samen met studenten heb ik de act van Suzy 'n' the Hi-Rollers bekeken en wat bewegingen en details besproken voor hun optreden in voorronde 3 op donderdag 5 februari. Het wordt een spetterend optreden met een te gekke choreografie van Panda van Proosdij. Op woensdag moest ik maar weer eens naar de zonnebank, want anders is er niets om over ons te schrijven, toch? 's Avonds naar de sportschool om ook de nodige kilo's kwijt te raken en om eens lekker stevig aan de gewichten te gaan hangen. Alles om zo goed mogelijk voor de dag te komen op 12 februari. Watch me! Donderdag ging ik naar de eerste ronde van het Nationaal Songfestival om de sfeer te proeven en de concurrentie te bekijken. Het was een waanzinnig gezellige boel en het was ook leuk om met een aantal mensen te spreken die ons succes wensten. Bedankt nogmaals!

Ik begreep goed hoe nerveus de kandidaten moeten zijn want ik begon zelf al behoorlijk de kriebels te krijgen. Het geluid in de zaal is echt goed. Fantastisch om te zien en te voelen hoe het publiek reageert en iedereen steunt. Alle artiesten hebben hard gewerkt en verdienen allen waardering daarvoor! Het heeft mij in ieder geval een goed gevoel gegeven om het enthousiasme te proeven in de zaal.

Repeteren met Marc Forno (rechts)

Vrijdag kwamen we bij elkaar om het nummer te repeteren. We spraken natuurlijk over de eerste ronde en daarna gingen we aan de slag met Koen van Dijk. Hij heeft een staging voor ons bedacht. Verder hebben we gewerkt aan intensiteit van het nummer. We proberen van alles uit en moeten herhaaldelijk weer opnieuw beginnen omdat we iets zijn vergeten. Gelukkig hebben we nog 3 weken! Later komt Marc Forno erbij die onze choreografie doet. Hoewel we niet dansen, heeft hij toch een paar stappen voor ons. Oeps, gaan we dan toch dansen? Jullie gaan het zien! Het gaat echt fantastisch aan het einde van de dag. Eindelijk! Tot slot lekker met zijn allen Thais eten. Het was een vermoeiende dag, maar gelukkig met heeeeeel veel lol!

Deel 3 door Rein Kolpa

Weer een week verder, weer een week dichterbij 12 Februari. We hebben de fase van zoeken, filosoferen, uitproberen en bespreken afgesloten en zitten nu in de fase waarin we spijkers met koppen moeten gaan slaan. Vorige week hebben we voor de tweede keer met regisseur Koen van Dijk gewerkt en hebben nu de staging in grote lijnen vastgelegd.  Choreograaf Marc Forno heeft het geheel vervolgens gestroomlijnd en nog wat puntjes op de 'i' gezet.

Deze week hebben we alle drie, los van elkaar, het resultaat van deze repetitie op ons in laten werken en hebben we tijdens de laatste repetitie eigenhandig nog een paar dingen aangepast. Als iemand (ik bijvoorbeeld) de indruk had dat je zo'n liedje wel even doet op het Nationaal Songfestival, zal hij/zij nu wel doorhebben dat dit bij ons in ieder geval niet zo is. Er wordt wat afgemaild, geSMS'd, en gebeld in zo'n week. Het is wel heel leuk en spannend allemaal.

Kleding doorpassen bij couturier Aziz Bekkaoui (2e van links)

Marcel had het deze week erg druk. Hij is flink aan het repeteren voor een moderne Chinese opera en heeft dus deze week zijn chinees weer een beetje bij kunnen schaven. Ik heb zelf al in veel talen moeten zingen, echter Chinees is mij tot nu toe bespaard gebleven en echt rouwig ben ik daar niet om! Donderdag moest hij ook nog zijn vriendin Billie helpen verhuizen en daarna naar steples en was dan ook nog maar net op tijd voor onze 'repetitie', songfestival kijken bij Alberto thuis. Alberto had ons gelokt met de belofte van 'kipkluifjes', maar op het moment suprême kwamen er alleen maar een paar toastjes met paté op tafel te staan. Meneer is aan de lijn, dus wij (inclusief vriend Jan) moesten maar solidair zijn. Mooie boel!

Ik moet zeggen dat het nu wel een beetje begint te kriebelen. Als ik al die deelnemers daar zie staan, open en bloot voor alle kritiek van het publiek, de jury en de TV-kijkers, dan zit ik toch niet helemaal rustig meer op de bank. Ik denk dat ik zelf behoorlijk gespannen, zeg maar zenuwachtig, zal zijn als wij daar voor de camera bij Humberto staan. Vooral het wachten lijkt me vreselijk. Ik heb zelf een keer meegewerkt aan een Songfestival-uitzending in 1996 (ik deed toen met sopraan Jeannine Schepers een pauze-act met een songfestivalmedley in Roccoco-kostuums inclusief poederpruik) en ik kan me de spanning die daar achter het toneel hing nog heel goed herinneren. Maxine en Franklin Brown wonnen toen. Enfin, we hebben er tegelijkertijd ook heel veel zin in, dus hopelijk wint de lol het van de zenuwen.....

Afgelopen zaterdag hadden we (de Triples + Marjolein en Hella) weer een afspraak met Aziz om de kostuums voor de voorronde door te passen en te kijken of de setjes bij elkaar paste. Aziz had voor ons (de mannen) wat meer kleur in de kostuums gebracht want hij vond de PR-foto te grijs. Voor Marjolein Spijkers en Hella Koffeman (onze achtergrond-zangeressen) had hij iets in dezelfde kleuren uit zijn enorme atelier bij elkaar gezocht en had ook nog een jasje erbij gemaakt. Nu moet ik bekennen dat ik van kleding niet zo heel veel kaas heb gegeten, maar ik vond het er super uitzien! Alberto, Marcel en ik moesten eindeloos wisselen van broek, jas, shirt, en overhemd om te kijken wat nu bij wie het leukste stond. Ik was, na vier keer gewisseld te hebben, volledig de draad kwijt en had geen idee meer wat nu het leukste stond. Ik vertrouw maar op Aziz zijn inzicht. Gelukkig zijn Alberto en Marcel wat kritischer en zal het allemaal wel goed komen.
Na de doorpas was het tijd voor onze eerste repetitie met de meiden erbij. Zowel Hella als Marjolein (alias "Spike") hebben al Songfestival ervaring. Hella heeft twee keer meegedaan aan het Nationaal Songfestival, een keer met 'Jeans' in 1990 en een keer met Tony Neef in 1992. Spike was een van de dames van 'Mrs. Einstein' en heeft daardoor zelfs in de 'Eurovisie-league' ervaring opgedaan. We kunnen dus wel stellen dat onze achterhoede (om even in voetbaltermen te spreken) zeer sterk bezet is! Tijdens de repetitie bleek al snel hoe ervaren de dames zijn; een half woord is genoeg. Ze klinken ook fantastisch samen en we zijn erg blij met ze!

Alberto heeft maandag en dinsdag nog gewerkt met z'n leerlingen in Rotterdam. 'Suzy 'n the Hi-Rollers' (leerlingen van hem) lieten hun flashbacknummer horen dat zij deze week in de derde voorronde gaan zingen. Ze hebben het vijfstemmig gearrangeerd en volgens Alberto klonk het erg goed. Ik ben benieuwd donderdag; het is niet zo eenvoudig om op die schuine cat-walk waar de deelnemers hun flashbacknummer ten gehore moeten brengen, op een natuurlijke manier lopen. Het ziet er nogal onbeholpen uit als je daar te veel op heen-en-weer gaat lopen, als je dan ook nog eens een ingewikkeld vijfstemmig (in ons geval driestemmig) liedje moet zingen, wordt het er niet makkelijker op.

Aziz Bekkaoui met zangeressen Hella Koffeman en Marjolein Spijkers

Zo, dat was het dan weer voor deze week. Ik ga maar weer eens verder met klussen aan ons huis. Na mijn drukke '3 Musketiers'-periode heb ik nu lekker veel tijd daarvoor en loop ik de meeste tijd met mijn handen vol plamuur, verf en mijn haren vol schuursel. Als ik vanavond een grijze schijn over mijn haar heb weten jullie waar dat door komt........(of zou het toch de leeftijd zijn?)

Musical Fan wenst de Triple 10'ers toi toi toi! De voorronde van het Nationale Songfestival is te zien op 12 februari om 20.25 bij de TROS op Nederland 2.

Marinus de Graaf 12/02/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren