Vierde Repetitieweek

Maandag

Vrij

Dinsdag

Omdat de eerstvolgende twee dagen gewerkt wordt aan het herzien van het eerste deel, worden dinsdag en woensdag rustig voor mij en Marcel. Ik arriveer in Focus om 16.45 uur en ga een uurtje mét Marcel én in de pop, enkele scènes doornemen voor de spiegel. Hierna wacht ik een tijd op Mark, derde understudy van Timon, om de teksten te bekijken, maar hij daagt niet op in de kantine, omdat de repetities van 'zijn hyena' blijken uit te lopen. Mijn afspraak met de andere Marc, de fitnesstrainer-beul, gaat gewoon door en ik merk dat ik toch al een beetje aan kracht heb gewonnen in buikspieren en armen. Ik heb mijn appartementje al enkele dagen niet meer bewoond. Even alle proper gewassen spullen (maandag dient om te wassen en te strijken in Antwerpen) uitpakken en dan slapen gaan.

Woensdag

Zoals gisteren wordt het een rustige dag: even microgolf-food kopen en een tafelkleed (vergeten thuis!) en dan naar de VVV - in de buurt van het theater - in Scheveningen voor info over hotels, bed & breakfast, etcetera, want ik denk er over om tijdens de weekends, wanneer twee matinees worden gespeeld, in mei en juni toch niet heen en weer te pendelen naar Antwerpen.
Ik merk dat, net als in Amsterdam, heel veel bus- en tramhaltes bekleed zijn met TLK-affiches. Ook het Circustheater is al be'poster'd.

Ik probeer voor alle zekerheid het programma op Nederland 2 over '100 jaar Circustheater' van vanavond op de videorecorder, die ik nog niet heb gebruikt, te programmeren, maar dit lukt niet.

Om 17.00 uur: een uur 'mirror' met pop en Marcel. Ben net op tijd in Focus wegens een gigantische file net voor Amsterdam. Om 18.00 uur is een doorloopje van een uur voorzien, maar de scène die ervoor gepland staat, loopt meer dan twintig minuten uit. Wachten dus, voor een korte sessie van de Hakuna-scène met regie en twee jonge Simba's (Jason en Ansumana, die wel even onder de indruk is, omdat hij voor het eerst met de pop, en mij daarachter uiteraard, repeteert: wel grappig!).

Ik doe een ommetje van 8 km langs Leiden om Marcel thuis te brengen - hij is nog wel degelijk moe van de antibiotica-kuur en gaat niet graag met de trein huiswaarts - om dan, net op tijd voor de opname van de TV-uitzending, in Den Haag te arriveren. Het videokanaal werkt alleen in zwart/wit en daardoor is de opname wel een deel van zijn charme kwijt, gelukkig is een groot gedeelte van het programma (de filmpjes uit de oude doos) ook in zwart/wit.

Donderdag

Ben vrij tot 12.30 uur. Ik slaap lekker uit en maak een wandelingetje in de buurt, die ik eigenlijk, na drie weken, nog steeds niet goed ken. Een enorme file, nog groter dan die van gisteren, doet mij deze keer, voor de allereerste keer 'te laat' arriveren in Focus. Een uur 'mirror' met Marcel valt dus in het water, maar toch niet mijn fout: de poppen, waarmee we werken, blijken niet beschikbaar. Anderhalfuur met regie aan twee scènes van deel twee werken; eten; nog een doorloop van een uur van een derde scène en deze dag in Focus is alweer een feit.

Dan mijn fitnessprogramma afgewerkt met Marc, de slavendrijver, en ik kan moe maar voldaan naar mijn étage op 'één-hoog', zoals men mooi in Nederland zegt, wanneer men 'de eerste verdieping' bedoelt. Ik hoop dat ik ondertussen met Timon al wel iets hoger zit. Na deze vierde week nog twee weken in Focus en dan verhuizen we naar Scheveningen!!! Yes!

Vrijdag

Deze dag is de zwaarste van de week... Ik vertrek uiterst op tijd, door de ervaring met de twee files van de afgelopen dagen, en ben dus nu méér dan een halfuur te vroeg op post. De héle dag zijn alle scènes met Timon en Pumba gepland. Dat betekent dus in de pop van 11.00 uur tot 19.00 uur: geen lachertje voor de rug, want de pop weegt wel door na enkele uren. Er zijn natuurlijk (gelukkig) nog wel een paar pauzes voorzien, onder andere om te eten. Het is (letterlijk) zweten vandaag!!!

Onmiddellijk na de repetitie, rijdt deze kilometervreter naar Antwerpen om Hannah te halen. Zij moet zondag spelen in SOM en kan dus op zaterdag een dag bij mij logeren. Ik pik haar op om 21 uur, we eten samen een 'Belgische friet' en vertrekken om 22.30 uur naar Den Haag. Vermoeiende dag !

Zaterdag

We vertrekken op een redelijk tijdstip, met een ongegronde schrik voor files - het is een rustige verkeerszaterdag. Vandaag staan voor mij twee scènes op het programma om verder uit te diepen: de 'Hakuna'-scène en de 'Weep-o-weep'-scène (net na de pauze), mijn twee grootste scènes in het stuk. Terwijl we repeteren, van 11.00 uur tot 13.15 uur, maakt Hannah voor school een boekbespreking in de kantine en ontmoet ze weer enkele Nala's.

Nadien gaan we met z'n tweetjes op stap in Amsterdam: winkeltjes, huisjes en rare-mensjes kijken, rommelmarktje bezoeken, even een ijsje likken - kan wel met dit eerste frisse lenteweer - en terug naar Antwerpen om 16.00 uur. Hannah kan terug naar haar mama tegen etenstijd.

Met een blij gevoel dat ik nog es lekker op stap ben geweest met mijn dochter, en een even leuk gevoel dat ik morgen vrij heb, zit deze eerste TLK-maand er op. Vanaf morgen worden alle scènes chronologisch vanaf het begin van het stuk, voor de eerste keer met héle cast én ensemble gerepeteerd. Tot nu toe hebben dansers, zangers en acteurs altijd apart gewerkt, dit wordt dus spannend uitkijken naar het werk van de anderen en tegelijk betekent dit een paar dagen vrij voor mij, denk ik.

Zondag

Vrij

Vijfde Repetitieweeek

Maandag

Vrij

Dinsdag

Vrij

Woensdag

Raar maar waar... Ik had verwacht pas op 't einde van de dag aan de slag te kunnen gaan met de Hakuna-scène, omdat het eerste deel, zoals voorzien in het schema eigenlijk, gespreid over drie repetitiedagen zou zijn. maar de wegen van producenten en creatives zijn graag ondoorgrondelijk.

Ik kreeg gisteren op mijn gsm een foontje dat ik aanwezig moest zijn met de héle cast om 11.00 uur (normaal beginuur), werkschema mij onbekend.

Ik vertrek uit Antwerpen om 8.00 uur (!!) omdat ik 'on time' wil zijn en arriveer om 10.15 uur aan Focus. Op het repetitierooster aldaar, lees ik dat ik van 18.00 uur tot 19.00 uur zou moeten Hakunaën... Niet echt een leuk vooruitzicht (ik bedoel dan: een hele dag wachten vooraleer je zelf aan de slag kan), als je weet dat er een aantal scènes op het programma staan zoals 'The Stampede', die ik al verleden week heb gezien bij de choreo... Weer wél leuk om een aantal andere scènes te zien van het eerste deel die mij nog onbekend lijken (voor zover ik ze mij al dan niet herinner van de voorstelling destijds!!).

In ieder geval, na een vocal en fysical warm-up van een half uur, en drie uren repetitie-kijken, komt er een lang moment kantine-zitten en etensbreak om dan uiteindelijk het doel van onze 'vroege' aanwezigheid te vernemen, die gepaard gaat met een vergaderingetje met de hoofdrollen met uitzondering van Kenneth. De boodschap is duidelij. Nadat ook al in de loop van vorige week een danser werd bedankt voor bewezen diensten, krijgen we te horen dat Kenneth niet meer de rol van Mufasa kan/mag vertolken wegens een aantal redenen die alleen bij het productieteam bekend zijn. Voornamelijk stemproblemen. Ik constateer alweer, in mijn kortstondige loopbaan van 24 jaar, dat deze wereld (lees: business) 'hard' is. Bij deze betreur ik de aangename aanwezigheid en steun van Kenneth - hij lijkt mij (ik heb hem slechts een paar keer ontmoet/gesproken, omdat we telkens ander repetitietijden hadden) een fijne mens en integere artiest - te moeten missen en (the circle of) life goes on.

Onmiddellijk na de info-meeting wordt er alweer gerepeteerd, namelijk - heel metaforisch - de 'sterfscène van Mufasa' (understudy). Er worden letterlijk tranen gelaten. Ik ga nadien naar de fitness, en er wordt zweet gelaten. De uitdrukking 'bloed, zweet en tranen' is niet veraf. Het klinkt hard (en ik geef toe: het is niet echt helemaal mijn ding), maar: 'no business like showbusiness!'. En, teruggekeerd in mijn Haagse omgeving, slaap ik niet echt lekker, met iets te veel vragen in mijn hoofd: "wat brengt het komende jaar nog aan ups en downs? Aan emoties? Aan pijn? Vreugde en verdriet?". Morgen alweer een andere dag, jawel! We reizen verder.

Donderdag

Om 14 uur naar de fitness en afscheid nemen van Marc met een laatste uurtje spieren-afbeulen. Marc vertrekt voor een week op skivakantie en volgende week neemt zijn collega-trainer-tiran de taak over. Thanks, Marc!!

Om 16 uur staan twee scènes gepland (Hakuna en Weema-Wep) om voor de eerste keer met ensemble af te werken , doch de vorige sequentie (sorry voor deze TV-term) 'Shadowland' loopt iets uit op het schema. Om 19.15 uur zijn we klaar. Lekker zweten alweer!!

Marcel, ook moe maar voldaan van het harde labeur, rijdt met me mee. en na het ommetje langs Leiden en een micro-pannenkoek slaap ik in als een blok, net nadat ik de bovenbuur heb gesproken over eventuele verlenging van de huurtermijn. Hij belooft me trouwens nog enkele persartikels in de brievenbus te stoppen in verband met Kenneths afscheid.

Vrijdag

Vandaag werken we verder met cast en ensemble aan het hele tweede deel. Dit betekent dus bijna de hele dag in het harnas met pop en lekker zweten (het harnas van plastic en metaal geeft al na één minuutje aanleiding tot transpireren, je hoeft zelfs niet eens te bewegen). Deze dag komen heel veel nieuwe elementen aan bod: het wordt vooral leren samenwerken met de dansers die planten en jungle vertolken. We stranden bij het gevecht met de hyena's. Dat zal waarschijnlijk voor morgen zijn. Maar... om 19.15 uur krijgen we het werkschema van zaterdag te zien en tot mijn verbazing ben ik de hele zaterdag vrij. Er zal namelijk aan het eerste deel worden gewerkt: alle scènes met onze nieuwe Mufasa, Edwin, zullen intens worden gerepeteerd.

Zaterdag

Vrij. Ik ga naar de matinee van 'The Sound of Music' kijken, voor de laatste keer naar Hannah - de reeks stopt definitief op 7/3. Zij speelt nog  op 26/2, 28/2 (2X) en 4/3. Ik ben een gelukkig man met deze vrije dag, nooit gedacht Hannah nog te zien spelen.

Zondag

Mijn aanvangsuur is 11.30 uur. Nog één nieuwe beweging, namelijk mijn gevecht met de hyena's (Eldridge en Yido, superdansers) wordt gemonteerd. En aansluitend (tot 13.30 uur betekent dit) wordt de hele cast met ensemble voor de eerste keer bij mekaar gebracht voor de finale ('Final Busa'). Etensbreak tot 14.30uur.

Heel de eerste acte wordt doorgelopen vanaf 15.00 uur tot 18.00 uur... met iedereen en alles erop en eraan: dit is met poppen en maskers, dirigent, dansers, acteurs, zangers, pianist en percussionist... maar zonder decor, kostuums, orkest en schmink uiteraard, want dat is voor in het theater: nog werk genoeg dus voor de boeg de komende weken.

Om 17.40 uur is het dan aan Marcel en mij voor de Hakuna-scène. Het was dus wel even wachten om dan ineens supergeconcentreerd een scènetje van 8 minuten in te duiken. Naar ons gevoel "gaat het niet zo goed", misschien door het lange wachten, denk ik. Maar om 17.50 uur reageert het hele ensemble enthousiast met een luid applaus: ik denk - ten eerste - omdat iedereen blij is dat een zware werkdag erop zit, of - ten tweede - omdat alweer een werkweek ten einde is, of - ten derde - omdat Robin, eerste understudy Simba, nog even voor Etienne 'letterlijk' in de bres springt, of omdat...?

Volgende week wordt spannend. We verhuizen op donderdag naar Scheveningen!

Ik lig 's avonds uitgeput in mijn eigen bed in Antwerpen. Hannah logeert bij mij tot morgen wegens karnavalverlof (krokusvakantie). 'Ons' karnavalfeest moet nog beginnen, ben benieuwd!!

Zesde Repetitieweek

Maandag

Vrij

Dinsdag

De volgende twee dagen zijn 'doorlopen' gepland. Het stuk staat in de steigers en moet klaar zijn als basisstructuur om verder afgewerkt te worden in de schouwburg.

Mijn autorit van Antwerpen naar Amsterdam start om 8 uur. Even Tijl oppikken en tanken (de benzinestations doen een goede zaak aan mij), en om 10 uur arriveren we ruim op tijd in Focus.
We beginnen met warm-up om 11 uur. Een doorloop van het tweede deel staat gepland tot 14 uur. Terwijl om 13 uur een TV-ploeg van SBS6 voor 'The Making Of' de repetities vervoegt, repeteren wij lekker door.  Tijdens de lunchbreak worden een paar 'principals' geïnterviewd en Marcel en ik zijn op het appèl. Na de middag, vanaf 15 uur, gaan we voor de eerste keer door het hele verhaal in studio 14, die voor de gelegenheid gevuld is met een heus publiek. Producenten, schmink(st)ers, kledingmensen, bureaului... kortom, een heleboel toekomstige en huidige medewerkers die voor het eerst 'alles' voorgeschoteld krijgen, in prille repetitievorm uiteraard. Gelukkig kom ik pas op het einde van act 1 'aan de bak', zodat ik toch nog een soepje kan eten.

Het blijft toch raar om net voor de pauze een eerste (zware) scène te moeten spelen, die zo voorbij is. Je bent net speelgerechtigd of je gaat al de échte pauze in. Ik heb, net als vorige 'runthrough', het gevoel dat het steeds slechter gaat: misschien wel omdat ik meer fouten begin te maken, doordat ik minder 'technisch' tracht te werken en meer aan 'lol maken' begin te denken, nodig voor een fris spel. Heel contradictorisch is dit vak.

Nu ja, ik merk aan de collectieve - en ook enkele individuele complimenteuze - reacties dat 'ons duo' op het goede spoor zit (bescheiden blijven is een noodzaak, jawel!). Net voor 19 uur krijgt de hele hardwerkende ploeg een (naar mijn mening) verdiend applaus. Nadien wordt door regisseurs en choreografen toch nog even alles geanalyseerd en op een rijtje gezet, opdat iedereen nog met beide voeten ('poten' in ons geval) op de grond zou blijven. De boodschap is: "we zijn er nog niet, blijven werken!"

Om 19.30 uur transformeert Focus van Afrikaanse dierenjungle terug in een doordeweeks-Amsterdams industriegebouw en ik zeg mijn afspraak met 'de fitness' af, omdat ik toch al te laat (en behoorlijk moe-ge'timon'd) ben.

Met een microgolf-nasi voor mijn neus, kijk ik 's avonds naar andere sporters die willen scoren (Champions League-voetbal) en mis een aantal doelpunten, omdat ik vrij snel in dromenland beland maar als bij wonder nog net op tijd wakker schiet voor de TLK-making-of-reportage op SBS6... om dan terug in te dutten. Ik sleep mijn lichaam, zoals de Timon-pop na zo'n zware werkdag, midden in de nacht van zetel naar bed. Het is al woensdag, ja !!!

Woensdag

Een ongeluk door hevige sneeuwval, op ongeveer 30 km voor Amsterdam, zorgt voor 8 km file en doet mij een half uur te laat verschijnen op de repetitie. Ondergesneeuwd en beduusd (ik heb, bij het passeren van het auto-ongeluk, de chauffeur, omringd door brandweerlui en ambulanciers, nog net op de brancard zien verzorgen - ik moet even terugdenken aan mijn rol in de televisiereeks 'Spoed', maar dit is 'echt' - een akelig zicht dat mij een onbehaaglijk gevoel bezorgt en tot nadenken stemt de volgende levenskilometers) kom ik terecht in een 'upcleanen' van de 'blocking' (sorry voor al die Engelse termen, maar dat heb je natuurlijk als je met Amerikaanse 'schedules' werkt) met alleen maar de hoofdrollen (principals) en de regisseur (Steven). Ik kruip voor een half uurtje in het harnas-met-pop. Enkele momenten van de Hakuna-scène, die wat stroef liepen gisteren, worden herzien: dat betekent voor mij toch weer een heleboel nieuwe informatie verwerken voor de namiddagdoorloop.

Lunchen van 14 tot 15 uur en dan staat die laatste doorloop in Focus op het programma, die eindigt om 18.30 uur. Evenals gisteren krijgen we een publiek van medewerkers en enkele sympatisanten.

Ik amuseer me (echt) voor de eerste keer ECHT, ondanks de nieuwe info die ik nog luttele uren voordien op mijn bord kreeg. Alles loopt nog niet echt foutloos (het is ook altijd wennen om met andere Simba-kinderen te spelen), maar de speelvreugde die ik heb, doet het Timon-personage groeien, voel ik toch. Na de doorloop wordt nog tot 19.15 uur doorgewerkt op twee fronten, ensemble en cast apart, om, wat er net foutliep, bij te vijzen. Om 19.30 uur wordt iedereen getracteerd op een afscheidsdrankje in de Focuskantine en wordt de door-allen-gehandtekende poster van TLK aan de kantineboys E & R overhandigd. Dag Focus!

Ben nog net op tijd in Den Haag voor de tweede speelhelft van Manchester United tegen Porto en, met een sherry en spruitjesstamppot-met-worst in de maag, kruip ik in mijn Hollandse bedstee (de klemtoon in vorige zin, ligt op 'kruipen' en niet op 'worst').

Donderdag

"Kering van de wende." Ik word wakker met keelpijn en vrees ervoor om ziek te worden. Afwachten maar en blijven slikken die vitamines! De voormiddag is gevuld met mijn dagboekmoment;  een internetcafé zoeken om een dringend emailtje te versturen naar een bevriend koppel dat een baby kreeg de voorbije week (ook andere cirkels blijken rond te zijn), brood kopen, ontbijten, gewone dingen.

Wat wel ongewoon is: het uurrooster en plaats-van-gebeuren zijn veranderd. Om 13 uur worden de hoofdrollen verwacht in het Circustheater (ik zoek een plek voor mijn auto om niet-betalend te kunnen parkeren deze dag en vind de plek op een kwartier lopen van het theater) voor een eerste kennismaking van 'stage' en 'backstage', terwijl het zangensemble in Amsterdam de studio induikt voor een opnamesessie van het koorwerk, een vokaal opvangnet voor/tijdens de voorstellingen.

De werkdagen worden vanaf heden gepland van 13 tot 23 uur. We werken met Steven op onze nieuwe repetitiestek aan enkele fragmentarische scènetjes. dan even met de resterende cast, die niet hoeft te repeteren. Wat drinken in de kantine, die wemelt van drukdoende mensen... allemaal nieuwe gezichten die blijkbaar bij het theater horen. In de kantine krijg ik van Marcel een leuk kadootje: een wobble-head-Timon, voor in onze kleedkamer. Zeer leuke verrassing. Al wie het kleinood ziet, kan er met moeite met zijn handen afblijven, net als met de levensgrote Timon-pop die ik steeds moet beschermen, opdat het gelaat niet onder 'vuile vingerafdrukken' gaat lijden.

Ik ga even in mijn dooie eentje een wandelingetje maken over de boulevard voor frisse zeelucht. Om 18 uur arriveer ik terug in het gebouw en er heerst nog meer drukte. Een vreemdsoortig buffet wordt geprepareerd in de kantine en er lopen wel wat pers-en PR-mensen heen en weer.
We eten met zijn allen tot 19.30 uur (oh, wat mis ik onze Belgisch-Franse keuken!) en nadien wordt iedereen in de zaal verwacht voor een klank-en lichtdemonstratie op de bühne en een rondleiding doorheen het voor-en achtergebouw en catacomben.

De technische ploeg wordt voorgesteld en we kunnen eerder dan het geplande einduur huiswaarts. De technische doorlopen kunnen beginnen vanaf morgen. Er zal zeer 'specifiek' gewerkt worden, dat betekent 'heel traag' door de hele show op technisch vlak; als we dus chronologisch werken, zijn we (Marcel en ik) misschien weer een tijdje vrij???

Vrijdag

Vrij (inderdaad)

Ik besluit 's morgens naar Antwerpen te rijden en spendeer een halve dag (!!!) in de auto. Net voor de grens van België staat notabene een file van 22 km. De plotse, hevige sneeuwval zorgde voor een verkeerschaos.

Zaterdag

Vrij

Zondag

Vrij

PS: beste lezer, even een kleine randopmerking: dit dagboek is alleen representatief voor MIJN doen-en-laten tijdens dit werkproces, met andere woorden een subjectieve weergave. Wat er écht allemaal 'achter de schermen' gebeurt, kan je nooit weten (zelfs ik niet), vermits je dan dagboeken van elke medewerker zou moeten bijeenbrengen.

Wim Dewijngaert 01/03/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren