WEEK 1

Maandag 1 Maart.
De repetities voor een musical zijn altijd zwaar, maar dag 1 is altijd leuk.  Zoals gebruikelijk zijn we met koffie en taart begonnen, maar door een miscommunicatie kwamen er twee mensen met een taart aan, dus we hadden ineens een toetje voor de hele week.  Na een introductierondje zijn we begonnen met het lezen van het nieuwe script.  Vanaf december zijn Albert Verlinde, Allard Blom en ik bezig geweest om het script wat strakker te maken voor de nieuwe productie.  De show wordt nu korter en strakker, met een paar nieuwe nummers. Al tijdens het lezen van de eerste akte werd duidelijk dat de aanpassingen terecht waren.  Met de nieuwe cast weet ik nu al dat er veel humor zal worden toegevoegd tijdens de repetities.  Frans was op dreef en had al een paar nieuwe ideeën, en bovendien kende hij de meeste tekst van de eerste akte al.  Iedereen heeft er zin in, en het team is echt geweldig samen! Na de lunch hebben we al een paar nummers ingestudeerd om klaar te zijn voor de staging op dag 2

Dinsdag 2 Maart.
Omdat Jon van Eerd  nog de hele week Mamma Mia moet spelen, begonnen we vandaag om 11:00.  Ongelooflijk hoe snel deze groep werkt.  Ik had twee uur ingepland om een start te maken met het openingsnummer, maar al voor de lunch waren we klaar met het hele nummer! Daniele Oonk (vorig jaar zuster Leonora) was in Focus voor een auditie en kwam even aanwippen.  Ze was verbaasd dat het openingsnummer na in één dagdeel klaar was.  Na de lunch heb ik de mise-en-scène van de opening gezet, tot aan het tweede nummer. Daarna heb ik met Frans en Erik gewerkt aan hun duet, maar dankzij hun lange geschiedenis samen ging ook dat razendsnel. Ik moest tijd vullen en besloot om de solo van Frans te gaan zetten Wat een talent, zeg! We hebben veel lol gehad en aan het eind van de dag waren we weer een nummer verder.

Woensdag 3 Maart.
Vanaf 10:30 heb ik met Erik gewerkt.  Hij zingt twee solo's in de show en we zouden een beginnetje maken.  Het was meteen duidelijk dat Erik zijn huiswerk had gedaan. Zijn nummers zaten er al behoorlijk in, al kwam de tekst er nog niet perfect uit.  Dus in plaats van instuderen zijn we meteen aan de zetting begonnen.  Hij zong eerst "Regels van Vroeger", één van de serieuze nummers van de show.  Nadat we de zetting en de intentie van het nummer hadden besproken, ging hij het proberen. Vier minuten later zaten we met zijn allen te huilen. Geweldig! Om de spanning vast te houden hebben we besloten het niet te veel te herhalen. In plaats daarvan gingen we verder met zijn tweede nummer, het grote show nummer "Ik wil stralen als een ster".  De staging is niet zo moeilijk, maar het is best veel. We ging gestaag door en voordat Frans binnen liep, was het nummer al gezet! Dit wil niet zeggen dat het nummer af is, maar Erik kan het nu instuderen en leren.  Frans en Erik hebben hun nummer een paar keer doorgenomen, en door middel van improvisatie hebben we al een paar nieuwe grappen gevonden. Omdat we weer voorliepen op het schema heb ik Erik naar huis gestuurd en ging ik het grote nummer van Moeder Overste zetten met Frans.  Wat hebben we gelachen!  Het nummer is uitgebreid sinds vorig jaar, en is veel "show-ier" geworden.  Omdat we de nieuwe rekwisieten voor het eind van het nummer (ik verklap niet wat ze zijn, maar het is wel iets voor de Chicago-fans onder ons) nog niet hebben, konden wij het nummer niet afmaken, maar het is nu al ijzersterk en supergrappig! Na de lunch kwam de rest van de cast binnen om nog drie nummers in te studeren.  Nu iedereen zijn partij kent, kunnen we morgen weer verder met staging 

Donderdag 4 Maart.
Vanmorgen begonnen met Perry aan de finale, zijn grote gospel-nummer.  Het zat vrij snel in de grondverf en hij had het opgenomen, dus nu kan hij werken aan de variaties in de melodie en al die leuke gospel-uithalen.  Om 10:30 kwam Duncan binnen om een duet met Perry te leren.  Zoals het de hele week al gaat, zat het er weer binnen ongekende tijd in, dus ik besloot aan de staging te beginnen.  Wat een inzet weer! Duncan en Perry zijn alle twee geweldige dansers en supersnel in het oppikken van pasjes. Voordat Jon binnenkwam om 11:30 hadden we het complete nummer al een paar keer doorgenomen! Daarna verder met het trio.  In de tweede akte zingen ze een Andrews Sisters-achtig nummer. Tot aan de lunch hebben we hieraan gewerkt. Om 13:30 was de hele cast weer bij elkaar om de opening weer door te nemen, en verder te gaan met mise-en-scène.  Binnen een dikke uur waren alle groepsscènes van de eerste akte gezet! Dit wil niet zeggen dat ze klaar zijn voor een publiek, maar nu weet elke acteur waar hij op- en afkomt in alle groepsscènes, en ook waar hij moet staan. Daarna moest Perry vroeg weg voor Zeg ns Ahh! in Middelburg. Ik ging verder met Erik en Frans.  Op het eind van de dag waren hun nummers diverse malen doorgenomen, en er zit nu al groei in!  Ik word elke dag enthousiaster over deze productie, nog enthousiaster dan ik al was!!!

Vrijdag 5 Maart.
Vandaag werd een korte dag, want we moesten zonder Perry werken.  Om 10:00 ben ik met Frans begonnen aan de twee grote monologen van Moeder Overste in de eerste akte.  Ongelooflijk hoeveel tijd het scheelt als een acteur zijn tekst al kent!  Binnen anderhalf uur zaten beide monologen er vrij goed in. Dit werd bewezen toen mijn vriend langskwam om even te kijken. Frans nam beide stukken nogmaals door en we hebben tien minuten lang in een deuk gelegen! Daarna kwam de rest van de cast binnen en was het tijd voor "Heiliger dan Gij", de finale.  Dit was mijn enige optie zonder Perry, maar dat was geen probleem. Perry staat nl in het midden te zingen terwijl de rest van de cast om hem heen danst. Vóór de lunch zat het in de grondverf, en iedereen ging vol enthousiasme aan de lunch.  Daarna hebben we alle stukken achter elkkaar doorgenomen.  Sommige stukken zijn al gegroeid, andere achteruit gegaan. Maar nu weet iedereen wat ze wel en niet kennen en waar ze in het weekend aan kunnen werken.  Ik kan niet wachten tot maandag.

WEEK 2

Maandag 8 Maart
Na een lang weekend begonnen we weer om 10 uur. Na de productie van vorig jaar hebben we een paar flinke ingrepen gedaan. Na wat knipjes in de openingsscène en wat tekstdingetjes in het openingsnummer is de eerste grote verandering in de show het tweede nummer. In de Amerikaanse productie werkt dit nummer goed omdat het Amerikaanse publiek net iets anders in elkaar zit dan het Nederlandse. In Nederland is het soms wat moeilijker om een zaal mee te krijgen, tenzij ze moeten klappen. In de oorspronkelijke productie moet het publiek goed luisteren naar een nummer met veel uitleg, en het dan tegen elkaar opnemen in een quiz. We hebben vorig jaar gemerkt dat de zaal hier niet zit op te wachten, en daardoor heeft de quiz nooit echt 100 % gewerkt. Om dit op te lossen hebben we de quiz veranderd (meer hierover volgende week) en een nieuw nummer geschreven gebaseerd op In the Navy van The Village People. Onze versie heet In Het Klooster. Het is nu een speels up-tempo nummer dat ons perfect in de stemming brengt. Het zat er snel goed in. De enige vraag is nu wie welk Village People hoofddeksel krijgt...

Dinsdag 9 Maart
Op dinsdagmorgen geef ik les op de Frank Sanders Academie, dus dan kom ik er altijd wat later bij. Om geen tijd te verspillen kwam Jon om 10 uur binnen om al zijn solo's door te nemen met Marco. Daarna kwamen Perry en Duncan erbij voor De Film Kan Beginnen, een Andrew Sisters-achtig close-harmonynummer. Ik kwam binnen voor de lunch, tegelijk met Erik. We hebben zijn serieuze nummer gezet, met de andere drie nonnen achter hem. Er is iets waar ik altijd weer om moet lachen: Hoe makkelijker iets is, des te moeilijker het is om het gelijk te krijgen Een dansnummer instuderen met de jongens gaat razendsnel, maar als ze gewoon in een mooie rij moeten lopen en allemaal tegelijk stoppen en draaien, moet je daar altijd meer aan sleutelen. Na de lunch begon ik met een nummer uit de tweede akte: De Vriezer Moet Leeg. Ik zeg "begon", want meestal verspreid ik deze choreografie over meerdere dagen. De cast heeft zichzelf echter weer bewezen, want het nummer was al af voor het eind van de middag! We werken niet alleen super samen, maar we hebben ook lol. Toen heb ik iedereen naar huis laten gaan behalve Erik. Wij moesten brainstormen over de opening van de tweede akte. In het oorspronkelijke stuk mag Zuster Roberta Anna (nu Erik) op als understudy om het publiek een paar minuten te entertainen. Dit deed ze door middel van de grappen met nonnenkappen . Dat ga ik hier verder niet uitleggen, maar in ieder geval hebben wij besloten Eriks krachten als cabaretier en pianist te gebruiken, en hebben we een hele nieuw idee ontwikkeld. Al snel lag er een opzetje en volgende week gaan Zuster Erik en ik daarmee verder.

Woensdag 10 Maart
Ik kwam van morgen gebroken binnen. Dinsdagnacht was ik in Den Haag om een aflevering van De Vreemde Eend van de KRO te filmen. Daardoor had ik maar 2 uurtjes geslapen. Maar goed, ik had er ook vandaag zin in, dus dan is het best vol te houden. Frans en Perry waren als eerste binnen om hun duet uit de tweede akte te leren. Op zich geen moeilijk nummer, maar het duurt altijd even vanwege verschillende ritmes, een stuk rap en een bijna constante 2e stem. Om half 12 gingen we alle groepsnummers doorlopen. Gelukkig zaten de meeste pasjes er nog goed in. Ik heb wat notes gegeven en wat correcties aangebracht, en we gingen vrolijk en op tijd naar de lunch. 30 minuten later waren we weer boven om alle mise-en-scène van de eerste akte door te nemen. Ongelooflijk, maar iedereen kende z'n teksten en de staging was bijna vlekkeloos. Ik begon me druk te maken, want de jongens lopen zo voor op het schema dat ik bijna dagelijks het schema moet aanpassen om de tijd te vullen! Gelukkig was Ad klaar met twee nieuwe arrangementen en dus hebben we de mannen hun partijen laten opnemen. In de loop van de middag kwam kleding-ontwerpster Erna binnen met habijten die gepast moesten worden en nog belangrijker, de tap schoenen! Toen Frans klaar was met passen is hij naar huis gegaan. Ik heb toen één voor één de anderen bekeken om hun tapvermogen in te schatten. Gelukkig kunnen Perry, Duncan en Jon allemaal al tappen (zij het op verschillende niveaus), maar Erik heeft nooit getapt. Ik ben rustig met hem en de andere jongens aan de tappasjes begonnen en tot mijn grote vreugde ging het zoals alles al bij deze productie, razendsnel! Erik heeft een geweldig gevoel voor ritme en hoewel hij misschien nog niet bij staat als een danser, weet hij qua techniek toch alle pasjes uit te voeren. De andere dansers stonden met verbazing naar Erik te kijken. Hij kon op het eind van de dag naar huis met een zeer tevreden gevoel. Wij allemaal trouwens.

Donderdag 11 Maart
Als ik zelf in een show speel en moet repeteren, krijg je me nergens zo snel kwaad mee als met het verspillen van mijn tijd. Bij eerdere producties kwam het voor dat ik 's morgens al naar de studio moest en dan uiteindelijk om 6 uur nog niks had gedaan. Om dit te vermijden heb ik een schema gemaakt waarin mensen verspreid over de dag binnenkomen. Ze moeten er alleen zijn als ik echt iets voor ze te doen heb. Vandaag was een perfect voorbeeld. Frans had de hele dag vrij, want er zijn meer dan genoeg scènes en nummers waar hij niet in zit. Dit gaf hem de mogelijkheid om lekker rustig thuis te studeren. De ochtend werd gevuld met het doornemen van de nieuwe nummers van deze week, en dat waren er best veel. Zoals verwacht zat alles nog goed in en we konden gaan cleanen, oftewel de nummers nog strakker maken. Na de lunch de tap weer doorgenomen, en Vriezer plus alle mise-en-scène waar Frans er niet in zit. Om 3 uur ging iedereen naar huis, behalve Jon. Vandaag kreeg hij zijn eerste buikspreekles, gegeven door de enige echte Annick Boer. Zij heeft vorig jaar dezelfde rol gespeeld en was zo goed dat ze genomineerd werd voor een Musical Award. Het leek ons dus niet meer dan logisch dat zij de uitgelezen kandidaat was om deze kennis door te geven. En dat is nog veel moeilijker dan het lijkt, dus daar waren we de rest van de middag zoet mee. Aan het eind van de dag heeft Jon de pop (Zuster Maria Antoinette) mee naar huis genomen om een week mee te werken. Volgende week zien we hoe ver hij gekomen is

Vrijdag 12 Maart
Om 10 uur met Frans begonnen. We hebben zijn solo en zijn twee grote monologen doorgenomen. Wat is die man grappig! We blijven improviseren en nieuwe dingen uitproberen. Soms zitten we urenlang alleen maar te lachen! Voordat wij het wisten was de tijd om en kwamen de andere zusters binnen. Vrij ongebruikelijk voor dag 10 dacht ik: Ach, laten we kijken hoe alles zit. Om half 12 zijn we vanaf het begin door de eerste akte heen gefietst en ik kan nu zeggen: Het zit wel goed. Wat een leuke groep! We lagen in een deuk met z'n allen en iedereen was benieuwd wat de anderen aan het doen waren. Dit wil niet zeggen dat de eerste akte af is, helemaal niet zelfs. Een solo-dansnummer van Duncan moet nog gezet worden, maar date doen we volgende week. Hiervoor heeft Duncan heeft dit weekend spitzen-les en breakdans-les. Meer hierover volgende week. Hetzelfde geldt voor Jon en zijn solo's in Akte I. Vanwege Mamma Mia heb ik de quiz en zijn buikspreeknummer nog even overgeslagen. Die moeten we dus nog zetten, maar daar is nog alle tijd voor. Kort gezegd: Akte I staat in de grondverf. Gelukkig is de verf al droog, dus we kunnen meteen beginnen met de volgende laag. Na de lunch heb ik notes gegeven naar aanleiding van de doorloop en toen ging Frans naar huis. Daarna heb ik Vriezer weer doorgenomen (nu al superstrak) en na een korte pauze hebben we de tapschoenen weer aangetrokken. Al vrij snel zat de routine er weer in en nu konden we werken aan het synchroon krijgen van het tapgeluid. Soms gaat het perfect en soms gaat het goed fout, maar de groep luistert goed naar elkaar en blijft het proberen, hoe vermoeiend het ook is. Rond 3 uur gingen Jon en Perry ervandoor en heb ik nog even alleen met Erik aan zijn tap gewerkt terwijl Duncan zijn solo weer doornam. Na een klein uur was Erik kapot (ik ook trouwens!) en sleepte hij zich naar huis. Tot slot heb ik Duncans dansnummers met hem doorgesproken en opgenomen. Dit weekend gaat hij eraan werken en volgende week gaan wij zijn nummers in elkaar zetten. Om half 5 kwam mijn vriend me in Focus ophalen en nu gaan we genieten van het weekend. Tot maandag !

WEEK 3

Maandag 15 Maart
Vorige week had ik besloten dat het zo goed ging, dat ik de acteurs wilde belonen en tegelijkertijd de kwaliteit en werkwijze behouden. Aangezien sommige mensen 's avonds nog moesten werken en dat we allemaal nachtmensen zijn, beginnen we deze week dus om half 11 in plaats van 10 uur. Een half uur lijkt misschien niet veel, maar voor een nachtmens scheelt het echt! Dus om half 11 begonnen we met Jon, Perry en Duncan met De Film kan Beginnen. Vocaal zit dit nummer nu helemaal goed en de staging is ook af. Om 12 uur kwamen Erik en Frans erbij en hebben we het begin van I will Follow him vocaal gezet. Tijdens het zingen kreeg Ad inspiratie en vroeg of we woensdag verder konden met dat nummer. Hij wilde het opnieuw arrangeren. Na de lunch hebben we alle mise-en-scène van de tweede akte gezet en doorgenomen. Om half 4 mochten Duncan en Erik naar huis, want ik moest nog één scène zetten in akte 2: Koken met de H.M.M. Deze scene duurt maar 5 minuten, maar ik had er wel anderhalf uur voor gereserveerd. Ik weet uit ervaring dat de acteurs altijd melig worden tijdens het repeteren, en deze keer was geen uitzondering. Jon en Frans hadden tranen in hun ogen van het lachen. We gingen allemaal met een glimlach naar huis.

Dinsdag 16 Maart
Terwijl ik 's morgens bezig was op de Frank Sanders Academie, hebben de nonnen alle groepsnummers doorgezongen. Toen ik binnenkwam, waren ze nog bezig, maar nu begint het echt mooi te klinken. Na de lunch hebben we de staging van alle nummers van de tweede akte doorgenomen. Dat ging wel super, hoewel ze nog twee nummers moeten leren. Rond 3 uur ging iedereen naar huis, behalve Erik. Hij heeft de hele week gewerkt aan zijn nieuwe routine voor het begin van de tweede akte. Ik wil niks verklappen, maar fans van Erik zullen vast wel blij zijn om wat oud materiaal in een nieuwe jasje terug te zien

Woensdag 17 Maart
Aangezien dat dit mijn vierde versie van Nonsens is, ken ik de show door en door. Zo weet ik nu precies hoe je hem moet repeteren en in welk volgorde. Maar gezien de grote ingrepen dat we hebben gedaan, moest ik wel wachten met een paar van de nieuwe nummers totdat ik wist precies hoe ze in de show zouden passen. Tijdens het repeteren van de tweede akte kreeg ik eindelijk inspiratie voor de staging van de laatste twee nieuwe nummers, My God en I will Follow Him, twee nonnenfavorieten uit de film Sister Act. Vandaag ging we door met deze nummers. We begonnen met het zangarrangement van I will Follow Him met Ad. Geïnspireerd door de film begint het met een prachtig vijfstemmig arrangement, maar op een bepaalde moment gaat het echt swingen. Hier heeft Ad zich uitgeleefd! Het arrangement is heftig voor de acteurs, maar het klinkt geweldig, alsof het gedaan wordt à la Tavares! Daarna was er nog tijd om het tuttige My God te zetten, een heel lief nieuw nummer dat zorgt voor een beetje rust in de tweede akte. Na de lunch alle groepsnummers weer doorgenomen. Het wordt nu allemaal wat strakker en speelser. Ik kan niet wachten om alles in habijt te zien. Op het eind van de dag heb ik met Jon gewerkt aan zijn Country & Western nummer. Altijd één van mijn favoriete Nonsens-momenten, want je gaat ervan uit dat het een komisch nummer is, maar op het eind word het een belangrijk en ontroerend moment voor Amnesia.

Donderdag 18 Maart
Dag 14 van de repetities, en vandaag zou ik de laatste twee dansjes zetten. We hebben eerst het nieuwe arrangement van I Will Follow Him doorgenomen, en tot aan de lunch gewerkt aan de staging. Het is niet zo moeilijk, maar het is snel en vraagt heel veel concentratie. Het wordt vast geweldig, maar we moeten hem nog wel iedere dag doornemen. Na de lunch was het tijd voor De Soep is Klaar, en parodiedans gebaseerd op de Zwanenmeer. Dit heeft een klein uur gekost, en ik zeg je nu al: je moet alleen al komen kijken om Duncan op spitzen te zien. Echt geweldig! Om half 3 ging iedereen behalve Duncan naar huis, en samen hebben we zijn eerste dansnummer doorgenomen. Dat is nu af, op de break danssectie na. Duncan gaat hier in het weekend aan werken met een expert.

Vrijdag 19 Maart
Om half 11 ben ik met Jon begonnen. Tijdens de eerste week repetities moest Jon nog spelen in Mamma Mia dus ik heb alle Amnesia-momenten overgeslagen tot week 2. Ik heb me een beetje zorgen gemaakt, want in mijn ogen is Amnesia de moeilijkste rol te spelen. Het vraagt een enorm spel- en zangbereik, je moet in de meeste groepsnummers zingen. Amnesia is komisch en ontroerend, en naast tapdansen moet ze ook nog kunnen buikspreken! In principe zou je kunnen zeggen dat Jon al een week achter liep. Logisch dat ik me zorgen maakte, maar dat was alleen omdat ik nooit eerder met Jon van Eerd had gewerkt. Wat een pro. Vanmorgen kwam ie binnen en liet me zien hoe hard hij de afgelopen week gewerkt heeft. Niet alleen heeft hij de pop een eigen leven gegeven, maar hij heeft een paar nieuwe geintjes bedacht. Om half 12 kwam de rest binnen en begonnen we met een doorloop. De eerste akte was klaar voor de lunch en die ging super! De overgangen waren soms rommelig, maar alleen omdat iedereen benieuwd was naar de solo's van de anderen. Wat een leuke groep! Voor elk nummer hadden we een publiek van vier enthousiaste nonnen. We gingen vol vreugde lunchen en stortten ons daarna op de tweede akte. Die ging wat minder goed, maar alleen omdat ik de show een beetje chronologisch heb gezet, dus het eind zit er nog niet goed in. We liggen voor op het schema nu we het weekend in gaan. Ik verheug me enorm op volgende week waneer we alle schroeven wat strakker kunnen gaan draaien. Tot maandag!

WEEK 4

Maandag 22 Maart
Week 4 is moeilijk begonnen. We zouden vandaag aan de eerste akte werken, maar doordat Erik doodziek was en niet kwam, moesten we het schema aanpassen. We hebben alle groepsnummers doorgenomen, en sommige scènes en solo's. Ik stond altijd op de plek van Erik en dat ging goed totdat Albert Verlinde binnen liep met een cameraploeg. Vanaf dat moment deed ik alles fout! Wel heel erg grappig dat ik het allemaal zo goed wist totdat er een camera op mij werd gericht. We hebben alles vocaal opgepoetst en ging vrij vroeg naar huis.

Dinsdag 23 Maart
Vandaag was Erik terug, maar nog een beetje ziek, dus we zijn rustig begonnen. Het schema moest weer aangepast worden omdat Frans vroeg weg moest. We hebben de zwakste scènes van de doorloop weer doorgenomen, en dit keer stond ik op de plaats van Frans. Het eind van de show begint nu wat strakker te worden, maar we zijn er nog niet. Maar geen paniek, we hebben nog 8 repetities voordat we theater ingaan voor technische repetities.

Woensdag 24 Maart
Eindelijk! Iedereen is er weer en voelt zich redelijk goed, dus we konden weer werken. We zijn 's morgens begonnen met het doornemen van de 2e akte. De nieuwe opening hebben we weer een beetje ingekort en het nummer van Erik begint nu heel natuurlijk te worden. Daarna komt het eerste groepsnummer en dat is nu al klaar voor publiek. Ik merk dat de tweede akte nummers redelijk strak zijn, maar de scènes moeten nog opgepoetst worden. Het tempo is nog te laag in deel 2 en de cast kent hun tekst minder goed. We hebben de mise-en-scène doorgenomen en ik hoop dat iedereen zijn tekst kent voor de grote doorloop op vrijdag. Na de lunch kwam Erna binnen (de kostuumontwerpster) en de mannen hebben hun habijten aangedaan. Wat een leuk gezicht! Ik heb vanaf dag 1 gezegd dat de kleding het plaatje compleet zou maken. Kijk, om een clown te worden, hoef je alleen een rode neus op te zetten, en om non te worden, hoef je alleen een habijt aan. Mijn stelling werd bewezen toen de cast voor het eerste keer op een rij stond in habijt. Het blijven wel mannen, maar door de kleding accepteer je vrij snel dat het vooral nonnen zijn. Echt geweldig!!!

Donderdag 25 Maart
Goedemorgen! Vandaag zijn we bijna precies hetzelfde als gisteren te werk gegaan, maar nu met akte 1 als focus. De eerste 14 minuten van de show zijn nu gewoon goed, en zullen pas weer gaan groeien met een publiek erbij, want het succes van de show ligt aan de timing en het tempo. De show op stoom blijven zodat de lach-per-minuut-waarde vrij hoog blijft. Na de eerste twee shownummers komt Jon met de vervanging van "De Quiz" van vorig jaar. Ik wil niet teveel weggeven, maar deze paar minuten zijn ook afhankelijk van de reacties vanuit het publiek. Jon kan de tekst doornemen, en ik kan af en toe wat gaan roepen, maar dit stuk zal pas tot zijn recht komen als er een zaal vol mensen zit. Daarna komt Duncan op zijn spitzen! Echt erg leuk geworden met vijf extra maten voor de breakdans-fans! Daarna werkten we per moment door tot aan de pauze. We zijn wat vroeg gaan lunchen, maar dat kwam doordat ik de eerste akte gewoon één keer wilde doorlopen en daarna notes geven. We moesten vroeger stoppen, want Perry moest weer weg voor Zeg es Aah! en de rest van de cast moest zich voorbereiden voor een PR evenement laterdie avond. De middag verliep volgens plan. De doorloop was vrij goed, maar ik had het gevoel dat iedereen wat spaarde voor de volgende dag.

Vrijdag 26 Maart
Iedereen was vroeg binnen om de habijten aan te trekken, want om 11:00 hebben we een doorloop voor Albert Verlinde, V&V, en alle mensen van de techniek. Iedereen staat klaar maar wegens een file is Albert te laat. Gelukkig hadden we koffie en eigenlijk gaf het ons mooi wat extra tijd om wakker te worden. Gelukkig kwam Albert voor 11:30 binnen en konden we beginnen. Ik ga natuurlijk niet in details treden, maar de reactie van het "publiek" was zeer enthousiast. We merken dat de veranderingen sinds vorig jaar allemaal terecht zijn en dat de show gewoon loopt als een trein. Ik zeg natuurlijk niet dat het perfect was, maar na de doorloop en de notes kan ik zeggen dat ik met een zeer gerust gevoel onze laatste week in Focus in ga. Tot volgende week!

WEEK 5

Maandag 29 Maart
Ook deze week begon moeilijk, net als week 4. Onderweg naar de repetitie werd ik gebeld door Perry. Ik hoorde meteen dat hij ziek was. Hij kwam niet dus ik moest het schema weer aanpassen. Vandaag wilde ik werken aan de zwakke punten van de doorloop van vorige week vrijdag, maar jammer genoeg waren dat in de algemeen groepsnummers. De puntjes op de 'I' zetten had dus eigenlijk geen nut, want dan moet je het toch nog een keer doen. Om de tijd toch nuttig te gebruiken hebben we een vocale repetitie gedaan, om te zorgen dat alle nootjes goed zaten. Daarna hebben we alle solo's doorgenomen en alle nummers waar Perry niet in zit. Na de lunch hebben we wat scènes gedaan, maar dit liep ook wat moeilijk. Mijn timing is toch anders dan die van Perry en de voorstelling raakt al aardig ingespeeld. In plaats daarvan hebben we een "Italiaantje" gedaan. Één van mijn favoriete vaktermen. Het betekent dat de cast bij elkaar gaat zitten en alle teksten van de show doorneemt op een zo hoog mogelijk tempo. Zo kom je erachter wat al dan niet moeilijk uit je bek rolt, welke stukken je niet zo goed kent en waar dus de gevaarlijk punten van de show liggen. We waren voor 3 uur klaar en iedereen ging naar huis behalve Jon en Anniek Boer die hem nog een buikspreekles kwam geven. Het gaat steeds beter, maar zo'n nummer kan je eigenlijk alleen perfectioneren met publiek erbij.

Dinsdag 30 Maart
Iedereen is er weer! Lekker laat binnengekomen en de nonnen meteen in habijten voor een doorloop. De cast blijft maar zoeken en elke dag komt er weer een nieuwe grap, reactie of handeling bij. Verder heb ik de choreografie van het tweede nummer veranderd om er een nieuw idee van Albert in te werken. Het ging weer goed dus we hebben daarna de notes doorgenomen en alle groepnummers nog één keer doorgenomen. Rond 5 uur weer klaar.

Woensdag 31 Maart
Vanmorgen zijn we weer vroeg begonnen, want vanavond heeft Perry zijn laatste Zeg Es Ah!. Hij moest al om 3 uur weg. Tijd genoeg gehad om 's ochtends een doorloop te doen en na de lunch notes door te nemen. De show is nog niet perfect, maar alles zit er nu goed in en de "dames" zijn aan een publiek toe...

Donderdag 1 April
's Morgens moest ik vroeg opstaan om les te geven bij Frank Sanders. Om kwart over 11 kwam mijn vriend me ophalen om me naar Focus te brengen. Hij was vrij dus hij vroeg of hij erbij mocht zitten. Ik vond dat prima, want een publiek van één is beter dan geen publiek. We waren binnen om 10 voor 12 en de nonnen waren bijna klaar voor een doorloop om 12 uur. Tot mijn grote verassing het publiek was wat groter. Drie jongens van rond de 13 zaten klaar want ze moesten een verslag schrijven voor school en Jon van Eerd had geregeld dat zij er zouden zijn. Verder was ons publiek uitgebreid met Nelly Frijda! Al jaren lang een goede vriendin van Frans, dus hij had haar gevraagd om te komen kijken, zeker gezien haar ervaring met de show. Het kwam een tikkie langzaam op gang, maar toen de cast eindelijk doorhad dat vijf mensen best een goed publiek kunnen zijn, gingen ze loos. Tot mijn grote vreugde lag iedereen in een deuk bij het nieuwe tweede nummer. Daarna ging de show als een trein! In de pauze was iedereen enthousiast en we begonnen vol energie aan de tweede akte. Uiteindelijk werkte dat tegen ons, want richting het eind van de tweede akte waren de nonnen kapot! Het was helemaal niet slecht, maar ze konden de spanningsboog niet volhouden. Ons publiek had het echter helemaal niet door en had genoten van begin tot eind! Nelly was zeer enthousiast en kan niet wachten tot de première, en mijn vriend was ook berentrots! We gingen weer vol voldoening naar huis.

Vrijdag 2 April
Vrijdagmorgen, onze laatste dag in Focus. Begonnen met de notes van de dag ervoor. We hebben de laatste twee nummers een paar keer doorgenomen, want die blijven nog steeds lastig. Daarna kwam ik op het idee om een doorloop te doen, maar dan om te beginnen met de tweede akte zodat de jongens zich volledig op de tweede akte konden concentreren. Dit scheelde enorm, want de tweede akte is nog nooit zo goed gegaan. Na een korte lunchpauze hebben we de eerste akte gedaan en die zit nu vrij strak in elkaar. We hebben allemaal een lang weekend voor ons, gevolgd door een lange week, dus na de notes heb ik iedereen naar huis gestuurd om lekker te kunnen genieten en uitrusten voor de montageweek en de eerste try-out.

WEEK 6

Maandag 5 April
Heerlijk zo'n vrije dag! Vandaag kon ik de dag doorbrengen met mijn vent. De montageweek is weliswaar begonnen, maar vandaag moesten decor, licht en geluid opgebouwd worden in Oosterhout. Ik hoefde er gelukkig niet bij te zijn, want alle technische problemen waren al opgelost bij de damesversie vorig jaar. 's Avonds ging ik met de trein naar mijn Nederlandse 'familie' in Etten-Leur toe. De familie Veen zijn trouwe fans van mij. Sinds 'The Dancing Queens' ben ik ze steeds vaker gaan tegenkomen. De gevoelens groeiden van beide kanten, en nu heb ik mijn eigen Nederlandse familie. Als ik montageweek heb in het zuiden, ga ik altijd bij ze logeren. Ze hadden een auto voor me geregeld, dus elke dag was ik maar 25 minuten van het theater af. Beter dan elke avond terug naar Amsterdam en dan weer vroeg op moeten om op tijd in het theater te kunnen zijn.

Dinsdag 6 April
Ik was van plan om al om 11 uur in het theater te zijn, maar dankzij een foute route beschrijving (Maar ik hou nog van je, Pa...) was ik pas vlak voor twaalven binnen. Leuk om dat oude decor te zien staan en me meteen weer thuis voelen. De acteurs druppelden binnen met het orkest en iedereen ging meteen op ontdekkingsreis. Het orkest moest opzetten en soundchecken terwijl de acteurs hun microfoons op deden en controleerden of alle rekwisieten op hun plaats lagen. Rond 1 uur konden we beginnen met de show. De bedoeling was om voor de eetpauze de eerste akte in elkaar te zetten en na het diner de eerste akte door te nemen. Je zou verwachten dat het ergens een keer fout moest gaan, maar nee hoor! Voor de eetpauze hebben wij de hele show kunnen monteren! Het was daarna rustig eten en voorbereiden op de doorloop later die avond. Het ging erg goed, maar nog niet vlekkeloos. Nog even het repetitieschema voor de volgende dag maken en toen kon iedereen lekker voor 11 uur al naar huis.

Woensdag 7 April
Lekker met z'n allen om 3 uur binnen om de show weer rustig door te nemen, zonder habijten. Vandaag had ik Mamma Veen de hele dag naast me. Ze heeft genoten van het proces en heeft ook heel veelfoto's genomen. We gingen rustig door de show met af en toe stops om momenten en dansjes te corrigeren. Binnen 3 uur waren we klaar en we gingen met zijn allen eten. Daarna was het tijd om de nonnen in hun habijten te hijsen voor een doorloop van de show. Het ging erg goed, maar we hebben een probleem: Soms is een show nu eenmaal afhankelijk van een publiek. Vanavond was het bewijs dat de jongens er klaar voor zijn!

Donderdag 8 April
Vandaag was best een zware dag. 's Middags weer een doorloop, maar je merkt dat de jongens een beetje moe worden. Niet alleen van al dat reizen, maar ook omdat het een zware show is, en je werkt je suf zonder dat je enige reactie krijgt. We gingen een beetje vroeg eten, want 's avonds moesten de jongens lekker fris zijn voor de fotoshoot. Een complete doorloop met alles erop en eraan, vol energie. Moeilijk zonder publiek, maar zeker niet onmogelijk, want die foto's zijn echt mooi geworden! Na de doorloop een paar geposeerde foto's genomen voor de zekerheid. Vanavond bleef bijna iedereen in een hotel, dus voordat ik richting Etten-Leur ging, hebben we met zijn alle een drankje genomen in de hotelbar. Erg gezellig! Gelukkig kan iedereen een beetje uitslapen morgen, want we beginnen pas om 4 uur met notes. Tot dan!

Vrijdag 9 April
Met z'n allen om 4 uur binnen. Ik heb aardig wat notes, maar dat wil niet zeggen dat de show slecht is. Ik wil gewoon dat het nog beter wordt. Op dit moment heb ik het gevoel dat we rond de 90% zitten, en dat vind ik erg goed gezien het feit dat we nog geen enkele try-out hebben gehad. We werken met z'n allen tot 6 uur en dan stoppen we om te gaan eten. Daarna gaat iedereen zich rustig voorbereiden voor de generale. Zenders, kleding, orkest; alles erop en eraan. We hebben niet echt een groot publiek: de meeste mensen van V&V zitten in de zaal (inclusief Albert Verlinde), sommige met aanhang. Maar Erna heeft haar hele familie uit Antwerpen gevraagd en ik heb ze gevraagd om een beetje vooraan te gaan zitten voor het contact met de spelers. We beginnen om kwart over 8 (op tijd, al een wonder op zich) en de energie spettert er vanaf! Het duurt heel even voor de cast zich realiseerde dat er een publiek zit dat reageert, hoe klein dan ook. Het gaat fantastisch en de jongens krijgen eindelijk het gevoel dat ze het niet alleen zelf leuk vinden, maar de zaal ook. Na de doorloop ging de cast terug naar Amsterdam om uit te rusten voor de eerste try-out. Ik moest blijven voor een technisch overleg en ook om het laatste verlanglijstje van Albert te horen. Zijn lijst is lang, maar het zijn kleine en algemene punten. De meeste kunnen we er tijdens de komende periode wel inwerken. Het is heel laat als ik richting Etten-Leur rij, maar ik kan rustig slapen. Ik heb me nooit zo voorbereid gevoeld bij een eerste try-out!

Zaterdag 10 April
Nou, het is zo ver! Je kan een stuk kiezen, een creative team bij elkaar brengen, de rollen casten, het stuk repeteren, muziek, teksten en dansjes leren, decor, kleding, geluid, licht, rekwisieten, en orkest toevoegen, maar dan heb jij in het geval van Nonsens nog geen show. Ik heb het vaker vermeld hier, maar Nonsens bestaat bij de gratie van het publiek. In Nonsens is er geen vierde wand (Dit is het onzichtbare wand voor op het toneel, het zogenaamde 'raam' waardoor het publiek meekijkt). Het publiek wordt dus direct benaderd en moet in veel gevallen meedoen. Een feest is geen feest als er niemand komt, en vanavond was het duidelijk: Wat een feest! Het publiek was dolenthousiast en liet dat merken met uitbundig lachen, meerdere open doekjes, en een eindeloze curtain-call. De cast was echt in topvorm en ze hebben zich stuk voor stuk opnieuw bewezen als ware profs! Natuurlijk was het niet perfect. Gemiste teksten, een grap op de verkeerde plek, een verkeerd pasje... Maar nu is het weekend. Twee dagen vrij voordat we de sprint gaan maken richting première...

Marinus de Graaf 15/03/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren