Al vanaf half tien 's ochtends konden de fans terecht. Er waren er maar enkelen die gehoor hadden gegeven om verkleed te komen, maar degenen die zich in seventies-kledij hadden gehesen, zorgden er wel voor dat de hele club iets ABBA-achtigs over zich kreeg. Vooral wijde disco-pijpen en gebreide Agnetha-mutsjes bleken favoriet, felgekleurd of juist in pasteltinten.

De gehele dag waren er in het theater activiteiten die op een of andere manier iets met de musical of met ABBA te maken hadden. Bij binnenkomst viel al meteen de grote catwalk in het midden van de foyer op. Iedereen kon zich eerst achterin de foyer door professionele visagistes onder handen laten nemen om vervolgens voor leden van de jury (Jacques D'Ancona en Brigitte Nijman) op het witte plankier te stralen. Vrijwillig of onvrijwillig, zoals Anton Beck, veelvuldig bezoeker van het Musical Fan Forum, ondervond. "Eigenlijk werd ik er gewoon op gestuurd. Vreemd was het. Ik ben veel te verlegen om zoiets te doen!".

De makeup

Brigitte Nijman heeft al vaker met de Zweedse band te maken gehad. Ze was te zien in de ABBA-voorstelling 'Dancing Queens' in het Werkteater: "De techniek achter de muziek van ABBA was zijn tijd ver vooruit. Nu zijn de nummer vooral tijdloos. 'Dancing Queens' was echt een kadootje! In ShowBizzCity hebben we later nog een verkorte versie gespeeld. Nu geef ik nog steeds samen met Laura Vlasblom af en toe het theaterconcert 'Back to Waterloo'. ABBA is ook zo leuk omdat hun repertoire heel groot is. Daardoor kunnen wij ook geregeld van repertoire wisselen".

In de nieuwe foyer op de eerste etage van het theater werden danslessen gegeven door choreograaf Marc Forno. In recordtempo werden ABBA-nummers van een passende choreografie voorzien. Iets te snel voor de meeste fans want het uiteindelijke resultaat leek verdacht veel op het dansklasje uit 'Saturday Night Fever'. Dat gaf helemaal niets want het ging tenslotte om de lol van het dansen op de oude hits.

De catwalk

Wie zijn spieren los had gemaakt met het dansen, kon vervolgens met zijn stembanden aan de slag. De disco was omgetoverd tot karaoke-bar. Net als voor het dansklasje geldt dat het plezier voorop stond. Hoe fouter het resultaat, hoe groter de hilariteit onder het publiek. Professionele ont- en aanmoedigingen kwamen van Jan Rietman en Laura Vlasblom.

Na de Zweedse en Griekse taallessen in het restaurant kon iedereen met verzuurde spieren en stembanden even heerlijk relaxen in de Royal Bar, die voor de gelegenheid voorzien was van ontelbaar veel kussen in diverse rode tinten. Heerlijk loungen en genieten van de videoclips van ABBA-hits uit de tijd dat het nog gewoon losse nummers waren.

Backstage

Het meest spectaculaire onderdeel van de Mamma Mia! Megadag was natuurlijk de backstage tour. Joop van den Ende Theaterproducties staat maar zelden toe dat fans een kijkje achter de schermen nemen maar op deze feestelijk dag gingen alle deuren open. Natuurlijk werden de kleedkamers, het naaiatelier en de orkestbak bezocht. Stage Manager Kees van Holland wees de fans nadrukkelijk op de vijf zgn. 'booths' die achterop het toneel zijn opgesteld. In deze dozen zingt de offstage cast mee met degenen die wel op het podium staan. Van Holland vertelt waarom: "Elk nummer in de voorstelling is meerstemmig en voorzien van koortjes. Dit is één van de weinige musicals waarbij techniek en cast gedurende de hele show op het niet zichtbare deel van het podium te vinden zijn." In eerste instantie zouden de achtergrondkoortjes niet in de musical te horen zijn, maar toen vijf jaar geleden tijdens de try-outs bleek dat het publiek deze koortjes wel gewoon meezong, is besloten de nummers te laten horen zoals het publiek ze kent. Van Holland vertelde ook dat Donna & The Dynamos tijdens de finale maar 75 seconden de tijd hebben om het podium af te gaan, nieuwe kostuums aan te trekken en in de lift plaats te nemen die hen weer het podium op brengt. "Dat is nog nooit fout gegaan! Zal je zien dat vanavond...." Ook die avond verliep het weer vlekkeloos. Hoogtepunt van de tour was dat het hele gezelschap op het podium mocht staan. Vanuit de zaal ziet het er allemaal zo echt en makkelijk uit, maar van dichtbij valt op dat de vloer - natuurlijk - helemaal niet van hout en steen is en dat de twee ronde muren toch wel enorme gevaartes zijn.

Tegen het einde van de middag bleken gedurende de dag al heel veel vragen van de fans beantwoord te zijn. De acht hoofdrolspelers hadden zich opgemaakt voor een vragenvuur maar gelukkig had presentator Jacques D'Ancona wat vragen achter de hand en konden enkele opmerkelijke uitspraken uit de monden van de acteurs worden opgetekend. Zo bekende Hajo Bruins dat zijn favoriete scène 'De Winnaar neem de macht' is: "Ik hoef niets te doen en kan elke avond weer genieten van Simone Kleinsma die op de vierkante centimeter haar werk staat te doen." Celine Purcell openbaarde dat ze nog nooit zo zenuwachtig was geweest als tijdens de uitreiking van de Cubus beurs: "Ik hoefde alleen maar naar voren te lopen en iets aan te pakken maar ik zweette me rot!". Ellen Ever's favoriete blunder is die keer dat bij Simone Kleinsma's eerste opkomst de deur uit zijn hangwerk viel en Simone verwoedde pogingen deed het ding rechtop te houden. Op de vraag of ze nog iets tegen het publiek wilde zeggen, antwoordde ze tot grote hilariteit van de fans "Wordt lid van www.adopteereenkip.nl!" Verdere navraag leerde dat het hier wel degelijk om een bestaande website gaat en dat Evers alle dieren een warm hart toedraagt. Gina de Laat (understudy Roos) moest bekennen dat ze normaal gesproken een oud Grieks vrouwtje is en dat ze die avond de rol van Roos voor de 10e keer zou gaan spelen.

Het vragenvuur

Aan de bijzondere jubilea kwam geen einde: Robert van Weverwijk  - ook bezoeker van ons forum maar onder een peudoniem - ging voor de 25e keer de Nederlandse productie zien. "Meestal ga ik op donderdag en heel vaak heb ik stoel 35 op rij 6. Dat is een vierderangs plaats maar je zit wel heel ver vooraan. Die stoel blijft ook tot het laatst beschikbaar". Een flinke stapel toegangskaarten bevestigde zijn verhaal. Zijn moeder, die hem vaak vergezelt ("Dan hoeft die jongen niet alleen") en ook wel wat zag in deze Megadag, verzuchtte tijdens het diner: "Hé! Geen ABBA-muziek op de achtergrond. Heerlijk!"

Datgene waar het uiteindelijk allemaal omdraait is natuurlijk de musical 'Mamma Mia!'. Deze ging voor een enthousiast publiek van start. De eerste acte was wat tam en had misschien iets te lijden van de feeststemming onder de castleden, maar de tweede acte verliep strak en vloeiend. Sinds de première - die al bijzonder geslaagd was - hebben de acteurs veel aan hun rol toegevoegd door te spelen met timing en behandeling van hun tekst met behoud van de spontaniteit van het stuk. Gina de Laat blijkt een waardig vervanger te zijn van Doris Baaten. Haar Roos is wat liever en minder zelfverzekerd en daardoor meer aandoenlijk. Ook Fred Butter, die de rol van Jon van Eerd heeft overgenomen, presteert goed. Hij is méér dan Van Eerd het type dat manager bij de Postbank zou kunnen zijn en speelt de rol minder karikaturaal  - en dus minder komisch - dan Van Eerd deed. Het een is niet beter dan het ander, het is maar waar je van houdt.

Na de voorstelling konden de megafans nog een uurlang in de disco hun spieren en stembanden wat extra forceren. Tenslotte kreeg iedereen bij het verlaten van het theater nog een 'Mamma Mia!'-tas mee met een Tanja-strandpakket: teenslippers en een standbal. Aan het einde van de lange Mamma Mia! Megadag kan worden teruggekeken op een zeer geslaagd evenement, met complimenten voor alle medewerkers van Joop van den Ende theaterproducties voor de organisatie en begeleiding van de activiteiten. Volgend jaar weer? Eenendertig jaar Waterloo en zes jaar 'Mamma Mia!' is tenslotte ook een feestje waard!

Marinus de Graaf 07/04/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren