Arme Rosemary. Nog maar net van de Eurostartrein gestapt, wordt ze in de repetitieruimte van de Vlaamse Opera in Antwerpen blootgesteld aan enkele vertegenwoordigers van het Vlaamse journaille, dat haar bestormt met blocnotes en fototoestellen. Het TV 1-programma "De Rode Loper" portretteert haar van alle kanten en laat haar 'A girl like that' uit West Side Story tot drie keer toe zingen. Maar vinnnige Rosemary laat het zich met de glimlach welgevallen, is vriendelijk en voorkomend en spreidt engelengeduld tentoon.

Wat een stem, wat een présence, is het eerste wat ik denk als ik haar hoor zingen, en wat een voorrecht dat ik hier mag bij zijn. Als ze ook nog eens met An Lauwereins, een van haar Carlotta-klonen, 'Prima Donna' uit 'The Phantom' aanheft, is mijn dag, wat zeg ik, mijn miezerig bestaan goed.

Wilfried van de krant De Morgen probeert haar nadien in de foyer te verleiden, maar dat kan ik niet zomaar laten gebeuren. Van zodra hij de plaat heeft gepoetst, versier ik met mijn ongeëvenaarde charme een tête-à-tête.

MF: Rosemary, welkom in België. Als ik jouw indrukwekkende cv eens overloop - rollen in 'The Phantom', 'The Boyfriend', 'Les Misérables', 'Oliver', 'Witches of Eastwick' en in ontelbare opera's en theaterstukken - dan zou ik het niet aandurven jouw op te bellen met de vraag om naar België te komen voor twee concerten. Thomas heeft het wel gedurfd en je hebt toegezegd, waarom?

Rosemary Ashe: (verbaasd) En waarom niet? Hij heeft het zo vriendelijk gevraagd. Eerst via mijn agent, later kreeg ik hem zelf aan de lijn en het klikte. In Engeland speel ik wel vaker voor een klein publiek en ik doe het erg graag. Daarom stond ik heel erg positief tegenover het initiatief van Thomas en wil ik hem graag steunen. 't Is trouwens niet de eerste keer dat ik in België werk. Een zevental jaar geleden heb ik getoerd met Kameropera Transparant in 'Trouble in Haïti' van Leonard Bernstein.

MF: Jouw soloprogramma, dat ook op cd vereeuwigd is, heet 'The Killer Soprano'. Vanwaar dat koosnaampje?

Rosemary Ashe: Oh, ken je die voorstelling 'Forbidden Broadway' (waarin de draak wordt gestoken met bekende shows en musicaldeuntjes, red.) Op een gegeven moment zit er een nummer in over een operaster die ook in een musical gaat spelen. Het eindigt ermee dat ze iedereen op scène van kant maakt. Vandaar 'The Killer Soprano'. Ik vond het wel leuk klinken.

MF: Je hebt in reusachtige musicals meegespeeld, zoals 'The Phantom of the Opera' of 'Les Misérables' als mevrouw Thénardier. Straks doe je 'Mary Poppins', die op 15 december in première gaat. Voel je je daar evengoed in thuis als in kleinere voorstellingen?

Rosemary Ashe: Ik hou er wel van, ja. Ze noemen mij vaak een 'big performer'. Ik sta niet bekend om mijn subtiel spel (lacht). Vandaar. Maar ik hou er vooral erg van om samen te werken met Cameron Mackintosh, de producer. We kennen elkaar nu al 20 jaar, sinds ik bij hem mijn debuut maakte in 'The Boyfriend' en het is heerlijk om voor hem te werken. Hij is enthousiast en correct, en je wil er gewoon samen met hem een succes van maken.

MF: Welke rol ga je overigens spelen in "Mary Poppins".

Rosemary Ashe: "Ik speel de vreselijke kindermeid Mrs. Andrews. Het is een personage dat niet in de Disney-film zit, maar uit de boeken van P.L. Travers komt, waarop de film gebaseerd is. Ik kijk er echt naar uit..

MF: We kunnen er niet om heen, je was de allereerste Carlotta in de oerversie van 'The Phantom of the Opera', een rol die trouwens speciaal voor jou werd geschreven. Hoe vind je het dat jouw vertolking sindsdien door honderden actrices is overgedaan?

Rosemary Ashe: Goh, daar heb ik nog nooit zo over nagedacht. Het is ook al zo lang geleden. We hadden ook nooit gedacht dat de show zo lang zou overleven. We wilden gewoon een goeie show maken. Nu, ik word er wel nog aan herinnerd, hoor. Elke zes maanden valt er een cheque in de brievenbus voor mijn bijdrage aan de cd van 'The Phantom' (lacht). Twee jaar geleden heb ik die trouwens nog eens beluisterd en, mijn god, ik was best wel onder de indruk (lacht). Het was ook al 16 jaar geleden.

MF: Maar in de verfilming, die eind dit jaar in onze zalen komt, zal je niet te zien zijn. Vind je dat jammer?

Rosemary Ashe: God nee. Dat had ik ook helemaal niet verwacht. Ik heb gehoord dat Minnie Driver de rol zal spelen, dus dat zit wel goed.

MF: Je bent een geschoolde sopraan, speelde zowat alle grote operarollen voor sopraan. Toen maakte je de overstap naar musical. Wat vonden je collega's ervan?

Rosemary Ashe: Wel, die vonden het best ok. Ze zijn bijvoorbeeld komen kijken naar 'The Phantom of the Opera' en hebben erg moeten lachen.

MF: Maar hier in België en Nederland bijvoorbeeld is het haast 'not done' om te switchen tussen opera en musical.

Rosemary Ashe: Oh, maar in Groot-Brittannië ook niet, hoor. Ze zijn daar erg strikt in. Zo speelde ik bij de English National Opera in 'Arabella' toen ik ook 'The Boyfriend' deed, en dat vonden ze toch maar niets. Operahuizen gruwen ervan als je je borststem gebruikt in plaats van je kopstem, terwijl ik het allebei kan. Bij een auditie voor een understudyrol in 'Sweeney Todd' in Covent Garden blies ik de casting director van zijn sokken. Schitterend, zei hij, maar ik kan je niet gebruiken. Je zingt te mooi, te classy. (lacht) Operazangers zitten teveel vast in hun opleiding, weet je. Een mooi voorbeeld hoe het wel kan is 'Jerry Springer, the Opera'. Daarin spelen zowel musical- als operazangers, en het werkt.

MF: Je hebt een prachtige zangstem, maar je hebt onmiskenbaar ook een groot komisch talent op het podium. Hoe heb je dat ontdekt?

Rosemary Ashe: Goh, dat heb ik niet echt ontdekt. Ook in het echte leven probeer ik niet al te serieus te zijn. Het heeft veel te maken met waarachtigheid. Als je denkt dat je grappig bent, ben je 't meestal niet. Maar ik denk er niet te veel bij na en probeer elke rol zo 'echt' mogelijk te spelen en dan komt de comedy wel vanzelf.

Linda, Thomas, Rosemary en An (foto: johan depaepe)

En dan wenkt de klok. Rosemary wordt over een uurtje in Aalst verwacht voor alweer een persontmoeting. Tot zover mijn veel te korte 'flirt' met deze indrukwekkende dame. We spreken af op 20 mei. Lang geleden dat ik nog zo naar een concert heb uitgekeken.

Johan Depaepe 14/05/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren