De musical waar het om gaat is 'Een Perfecte God' met teksten van Allard Blom en muziek van Rhody Matthijs. De voorstelling is gebaseerd op het toneelstuk 'A Perfect Ganesh' van Terrence McNally, die o.a. ook het script schreef voor de musicals 'Ragtime', 'Kiss of the Spiderwoman' en 'The Full Monty'. 'Een Perfecte God' vertelt over Karin en Margreet, twee dames met elk hun eigen problemen. Dit jaar gaan ze niet naar Spanje maar naar India. Tijdens hun reis worden ze vergezeld door Ganesha, de god van voorspoed en wijsheid, die hen met hun verleden, hun verliezen, hun vriendschap en uiteindelijk met henzelf confronteert. Het verleden van Karin is al snel duidelijk: ze is getrouwd met een man van wie ze niet echt houdt en haar lievelingszoon Walter is doodgeslagen door een groepje Marokkanen. Karin heeft hierover een schuldgevoel omdat ze, sinds haar zoon voor zijn homoseksualiteit uitkwam, niet genoeg van hem heeft gehouden. Ook Margreet zit vast in haar huwelijk en ook zij heeft een kind verloren. Haar vierjarige zoontje kwam om bij een auto-ongeluk. Tijdens de eerste nacht in Bombay ontdekt ze bovendien een knobbeltje in haar borst. Margreet heeft ter zelfverdediging een muur om zich heen opgetrokken en houdt haar problemen voor Karin verborgen. Onder invloed van Ganesha en India komen de vriendinnen zo nader tot elkaar dat Margreet Karin het knobbeltje in haar borst laat voelen. De dood van haar zoon houdt ze echter voor zichzelf, zelfs als Karin haar bijna verwijt dat ze geen kind heeft verloren. Tijdens de reis overlijdt tot overmaat van ramp ook nog Karin's man zodat ze in een leeg huis terugkeert. Welke van de twee vriendinnen uiteindelijk het beste af is, blijft ongewis.

Karin en Margreet (Foto: Joris van Bennekom)

Allard Blom heeft een boeiend script geschreven met pakkende en ontroerende liedteksten. De nummers voor Ganesha zijn buitengewoon poëtisch zonder aan duidelijkheid in te boeten. Alhoewel de hoeveelheid ellende die het publiek te verwerken krijgt enorm is, ligt het stuk niet zwaar op de maag en zijn er diverse komische momenten. Toch zijn er wel enkele minpunten. De pauzefinale is net even te langgerekt en passeert daardoor het perfecte einde. In de tweede acte zou de ontwikkeling zich tijdens minder gebeurtenissen kunnen voltrekken en het omslagmoment zou indringender moeten zijn. De muziek van Rhody Matthijs ligt goed in het gehoor en ontroert eveneens. De samenwerking komt het mooist tot uiting in de nummers 'Heb me lief', 'Huilen naar de maan' maar vooral in het prachtige 'Allemaal zo anders', waarin Karin door haar overleden zoon flink de waarheid gezegd wordt. Onder regie van Paul van Ewijk is dit het meest ontroerende moment in de voorstelling. Op zich knap. omdat dit nummer al in de eerste helft van de eerste acte zit, maar helaas wordt de voorstelling daarna niet meer zó indringend. Voor wat de staging betreft, verricht Ewijk wonderen met 3 houten koffers. Binnen een mum van tijd verandert de vertrekhal van Schiphol in een vliegtuig en een hotelkamer in een balkon.

Margreet en Ganesha (Foto: Joris van Bennekom)

Gezien het onderwerp vraagt het stuk nogal wat van de cast. De grote handicap voor Sabine Beens (Margreet) en Yvonne van den Eerenbeemt (Karin) is dat ze vrouwen moeten spelen die aanzienlijk ouder zijn dan zijzelf. Beens probeert dit op te lossen door Margreet iets neurotischer neer te zetten dan nodig is. Van den Eerenbeemt speelt het jeugdige type van Karin goed maar dat helpt (dus) niet om Karin ouder te maken. Voor beide actrices geldt dan ook dat ze overkomen als de juiste vrouw maar in een te jonge versie. Niettemin slagen de dames erin het publiek mee te nemen op hun psychologische reis. Jorik Buijs, die diverse bijrollen speelt die over het algemeen te maken hebben met de problemen van de twee vriendinnen, zou de diverse rollen gevarieerder mogen spelen. Tijdens het al eerder genoemde 'Allemaal zo anders' maakte hij als Walter echter zo'n diepe indruk dat het publiek niets anders kan doen dan ademloos zijn emotionele aanval op zijn moeder te volgen. Ara Halici laat zien dat hij de Musical Award voor Beste Mannelijke Hoofdrol niet voor niets gekregen heeft. Zijn Ganesha straalt een mysterieuze autoriteit uit. Ook in zijn bijrollen, die allen een positieve invloed op de dames hebben, schemert op subtiele wijze Ganesha door. Met zijn spel weet hij een sfeer te creëren waarin de af en toe wel erg toevallige gebeurtenissen als vanzelfsprekend overkomen. Het hoort allemaal bij het mysterie India.

Walter en Karin (Foto: Joris van Bennekom)

Met 'Een Perfecte God' probeert de Frank Sanders Akademie "het voortouw te nemen in een zoektocht naar andere vormen van musicaltheater". Daarvoor is de voorstelling echter te conventioneel van opzet. Bezien als 'gewoon' muziektheater is het stuk zeker intrigerender, confronterender en ontroerender dan de gebruikelijke "glamour, glitter en oppervlakkigheid waar het genre zo vaak mee geconfronteerd wordt" en daarmee is 'Een Perfecte God' een hele mooie, maar lang niet de enige, witte raaf.

Marinus de Graaf 15/05/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren