De doorloop vind niet, zoals gebruikelijk, plaats in één van de ruimtes van het conservatorium maar in dansschool Robben in Oisterwijk. "Het toneel van de Concertzaal Tilburg waar we gaan spelen is 18 meter breed. Veel breder dan onze eigen ruimtes en we moesten uitwijken naar deze dansschool," licht Koen van Dijk toe. Als alle 25 castleden op een rij gaan staan, blijkt het toneel geen meter te breed te zijn. Zangcoach Edward Hoepelman vind het enerzijds wel jammer dat de studenten zo ver weg repeteren "Normaal gesproken loop je af en toe binnen om te kijken hoe het er mee staat. Dat kan nu niet. Anderzijds is het ook wel weer erg leuk omdat ik veel beter merk welke vooruitgang er wordt geboekt. Het is nu alweer een heel verschil met de vorige keer dat ik het hoorde."

In het stuk zijn, ten opzichte van de première in Carré in 1997, maar liefst acht nieuwe nummers te horen. "Ik heb een keuze gemaakt uit het grote Joe Songbook", lacht Van Dijk, "Het zijn namelijk geen nieuwe maar oude nummers. Ad (van Dijk) en ik hadden ze al geschreven maar de stukken zijn destijds in het repetitieproces of tijdens de verhuizing naar Den Haag gesneuveld. Sommige keuzes die we toen hebben gemaakt, draai ik nu terug. Wat je straks te zien krijgt, is mijn visie op hoe 'Joe' zou moeten zijn."

De productie van Joop van den Ende Theaterprodukties, zoals die in Amsterdam en later ook in Den Haag te zien was, kenmerkte zich door technische geweld. Bekend zijn de verhalen over een gigantisch vliegtuig met het hele ensemble erop en enorme roltrappen die uit het podium omhoog rezen. Beiden hebben de première niet gehaald. Wat overbleef was echter nog ruim genoeg voor het nummer 'Joe was teveel' in de allereerste voorstelling van Forbidden Musicals. "Natuurlijk zijn er nu ook vliegtuigen! Alleen mag het publiek zelf zijn fantasie gebruiken omdat wij enkel van een aantal trappen gebruik maken. De ene keer zijn dat de trappen naar het vliegtuig en de andere keer zijn ze het vliegtuig zelf. Ook zullen er weer grote projecties te zien zijn. Er worden wolken geprojecteerd op een doek van parachutestof, dat vond ik wel zo toepasselijk. Ze zullen niet zo nadrukkelijk aanwezig zijn als toen. De projecties zijn nu als het ware opgenomen in het lichtplan."

De kleding die de studenten zullen dragen, krijgt een belangrijke rol. De verbindingsofficier en haar 'troepen' zijn in het wit en iedereen die nog gewoon levend op aarde rondloopt (of vliegt), is in het zwart gekleed. Dit maakt onder andere de truck met de dubbele brancard overbodig al maken sommige studenten zich zorgen over de snelverkledingen. Ze krijgen het advies om, daar waar het kan, hun schoenen niet aan te doen. 'Schoenen zijn het grootste struikelblok!'

Hoezeer de oorspronkelijke versie ook overgeproduceerd was (al is niet iedereen het daarmee eens!), niemand had te klagen over de grootte van het orkest. Frank Uyttebroeck werd destijds gevraagd voor de arrangementen. "Op aanraden van een goede vriend schreef ik net als 14 anderen een proefarrangement voor het nummer 'Piloten sterven nooit'. Alhoewel ik nog nooit iets voor musical gearrangeerd had, koos Joop bij een blinde hearing meteen voor mijn arrangement. Het orkest van 'Joe' was zeer goed geselecteerd en ik kon het zo moeilijk maken als ik wilde. Ik herinner me dat ik een Engelse recensie onder ogen kreeg die kopte met 'This is not a score for wimps!' We hadden alleen al twee trompettisten nodig omdat die partij véél te zwaar was voor één man. Nu moeten we het met de helft van het aantal instrumenten doen. Alhoewel ik alle 3416 maten herschreven heb, blijft het pittig. Natuurlijk zit de elektrische gitaar er nog in! Samen met de belletjes die onder andere in de ouverture zitten, is dat mijn signatuur. Alhoewel we met een kleiner orkest werken zullen ze (wijzend op de studenten die op dat moment notes krijgen van choreografe Wilma Hoornstra) straks bij de sitzprobe nog schrikken van alle muziek die ze over zich heen krijgen. Haha, dat is wat anders dan die ene piano waar ze nu steeds mee gerepeteerd hebben."

Net als vorige producties van het Brabants Conservatorium wordt er gebruik gemaakt van twee casts. Bij deze doorloop werden de rollen gespeeld door Rory Six (Joe), Fanny Drenthe (Dorinda), Tineke Blok (Verbindingsofficier), Deborah de Ridder (Katie), Sasha ter Mors (Al) en Guido Gottenbos (Spijker / instructeur). Roel Vankerckhoven speelt de rol van Ted, maar was verhinderd. Koen van Dijk nam zijn rol waar. Gelukkig voor Van Dijk worden doorlopen niet gerecenseerd. Het geduw en getrek van zijn medespelers om te zorgen dat Ted op de juiste plaats zou staan, zou hem duur komen te staan. De studenten maakte het niet uit. Die vonden het alleen maar prachtig om de regisseur met een flinke douw op zijn plek te kunnen zetten. Van Dijk zelf had er ook geen moeite mee: "De rol van Ted is fantastisch! Je wordt door iedereen omhelsd!" De rollen van Joe, Dorinda, de Verbindingsofficier en Katie zullen in de tweede bezetting gespeeld worden door resp. Jeroen Robben, Barbara van den Eerembeemt, Evi Mastbooms en Nadine de Boer.

Deze laatstgenoemde cast speelt de voorstelling van zondagavond. Dit is de laatste van de in totaal vier voorstellingen en de enige waarvoor de kaarten in de openbare verkoop zijn gegaan. Ervan uitgaande dat beide casts gelijkwaardig zijn en wetende dat het conservatorium in de afgelopen jaren met 'Into The Woods' en 'Sweeney Todd' indrukwekkende voorstellingen neerzette, wordt 'Joe - de musical' een must voor de ware musicalfan.
 
Op dit moment zijn er nog slechts in beperkte mate plaatsen beschikbaar voor de voorstelling van zondagavond 13 juni 2004, aanvang 20.30 uur. Reserveren van kaarten á ? 10.00 (CJP/CKV  ? 5.00) kan telefonisch via de kassa van Theaters Tilburg 013-543 22 20 of online.

Een deel van de cast (Foto www.fontys.nl)

Meer over 'Joe - de musical' kan je lezen in 'Vijf jaar na Joe' , Musical Fan's interview met Ad van Dijk en Koen van Dijk van 2 jaar geleden.

Marinus de Graaf 08/06/2004

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren