De carrière van de sympathieke acteur beperkt zich niet tot theater. Hij speelde in Amerikaanse tv-series, zijn cd 'John Barrowman Swings Cole Porter' gaat als een speer in de Amerikaanse Billboard-hitlijsten en ook Hollywood heeft zijn talent nu ontdekt. Zo was John onlangs te zien in 'De-Lovely' en binnenkort schittert hij in de verfilming van 'The Producers'. Op BBC-tv speelt hij momenteel in Dr. Who; hij bereidt zijn eigen solo cabaret-shows voor en ook voor later dit jaar heeft hij nog een aantal verrassingen in petto.

Op 12 juli ben je in België voor een intiem theaterconcert. Kun je vertellen wat de mensen kunnen verwachten?
Mij! Haha... Nee, de show schetst een persoonlijk, intiem beeld van mezelf. Dat doe ik met liedjes en persoonlijke verhalen. Het is de bedoeling dat het publiek niet het gevoel heeft in een theater te zitten, maar eerder in mijn woonkamer. Het publiek moet net zoveel plezier aan de show beleven als ik.

Natuurlijk zing je liedjes uit de shows waarin je speelde...
Sommige, maar zeker niet uit alle shows. Het is leuk om nu juist liedjes te zingen die men niet verwacht. Ik zing wel iets uit 'Anything Goes' bijvoorbeeld, maar wel met een persoonlijke anecdote erbij en niet het verhaal van de musical. Ik haat 'cabaret shows' die enkel bestaan uit: "En het volgende lied is uit..." Mijn repertoire beperkt zich ook niet tot musicals. Ik zing bijvoorbeeld ook popsongs waarmee ik opgroeide en enkele Schotse liedjes vanwege mijn afkomst. De muziek in de show biedt een blik in mijn leven.

Maakt het verschil voor je om voor een groot of klein publiek op te treden?
Zeker! Voor een klein publiek zingen is veel enger. Niet in de betekenis van 'angstaanjagend', want dan zou ik het niet doen. Bij een klein publiek laat je meer van jezelf zien, je persoonlijkheid. Het is ook anders dan wanneer je een rol speelt, want dan heb je een karakter waarachter je je kunt verbergen.

Met Betty Buckley in 'Sunset Boulevard'

Denk je de show in Aalst anders te spelen dan in Londen?
Nee, geen verschil. Het is dezelfde show die ik ook in Amerika in Lincoln Center en Kennedy Center bracht. Hier en daar is het iets aangepast of is er een lied vervangen. Het ene lied werkt beter in Chicago en het andere werkt beter in Londen. Maar in principe is het dezelfde show. Ik heb begrepen dat publiek op het vasteland wat terughoudend kan zijn. Ik hoop juist dat de mensen zich betrokken voelen en erin opgaan. Neem voor mijn part twee borrels voor de show. Haha... Als ze zich maar laten meevoeren.

Ben je ooit al in België of Nederland geweest?
In Nederland wel, maar in België nog niet.

Wat herinner je je van Nederland?
Water! En dijken! Toen ik nog een tiener was ben ik met het koor van mijn 'high school' in Nederland geweest en toen hebben we in diverse plaatsen in Nederland opgetreden. Daarna reisden we naar Duitsland en verder. In de jaren '90 heb ik ook een keer vlakbij Amsterdam opgetreden. Er woont trouwens een goede vriend van de familie in België. We kennen haar al 30 jaar en ze heeft al vaak gevraagd wanneer ik eens langskom, dus ik hoop in juli de gelegenheid te hebben haar op te zoeken.

Ben je bekend met musicals die op het vasteland van Europa te zien zijn?
Nee, dat niet. Ik weet alleen dat jullie een grote liefde voor musicals hebben. Ik ken wel de Belgische actrice Hilde Norga. In Londen speelden we samen in Miss Saigon. Ik speelde Chris en zij was understudy voor de rol van Ellen. Toen ze later voor haar werk in New York was en ik er aan een televisieserie werkte, heeft ze nog enkele dagen bij me gelogeerd.

Met Sally Ann Triplett in 'Anything Goes'

Je speelde in shows die heel uiteenlopend zijn. 'Hair' en 'Anything Goes' zijn heel verschillend in stijl. Hoe bereid je je daarop voor?
Pffff... Moeilijke vraag. Ik heb daar nooit zo over nagedacht. Eerst leer ik het script en wanneer je in de repetitieperiode bent, verander je iedere dag een beetje meer in de persoon die je de komende tijd zult zijn. Het is bijna een spel dat je speelt. Als er dan ook nog eens de pruiken en kostuums bijkomen dan voegt dat weer een andere laag toe. Ik denk er niet teveel over na. Als je dat gaat doen, dan verliest je spel de 'natural sparkle'.

Is er een rol die het dichtst bij je staat of juist een rol die heel moeilijk was om te spelen?
Alle shows die ik speelde hadden iets bijzonders. Maar de show die ik met het meeste plezier gespeeld heb is toch 'Sunset Boulevard', denk ik. De rol van Joe Gillis plaatste me ineens in een heel andere categorie waardoor mijn leven ook veranderde. Een andere rol die moeilijk was, was in 'The Fix'. Niet moeilijk in de vervelende betekenis van het woord, maar ik bedoel een uitdaging. De show was heel fysiek. Ik moest me verdiepen in het leven van drugsverslaafden en de manier waarop ze spoten. Ik moest dat op toneel zo natuurlijk mogelijk kunnen spelen. 'Anything Goes' was ook een heel intensieve show. Als Billy Crocker ben je voortdurend op toneel. Voor aanvang vroeg de kleedster altijd: heb je genoeg suiker? Ben je naar het toilet geweest? Omdat als de show eenmaal liep, er niks meer mogelijk was. Zelfs Reno Sweeney, de vrouwelijke hoofdrol, had nog tijd om tussendoor een kopje thee te drinken, maar als Billy Crocker gaat dat echt niet.

Je hebt in twee producties van 'Anything Goes' de rol van Billy gespeeld. Heb je de tweede keer je rol anders benaderd?
Nee, dat niet. Je speelt natuurlijk dezelfde man die in dezelfde situaties verzeild raakt om het meisje van zijn dromen voor zich te winnen. Dat blijft hetzelfde. Je bent alleen iets ouder met iets meer levenservaring, maar de rol blijft hetzelfde.

In je carrière heb je theater, film, televisie en cd-opnames gedaan. Je bent niet bang voor een nieuwe uitdaging?
Helemaal niet. Laat maar komen! Ik ben in dit vak om te werken en als iets op mijn pad komt dat me bevalt, dan doe ik 't. Als ik een aanbod krijg voor iets waar geen budget voor is, maar het klikt met de mensen waarvoor ik ga werken, dan doe ik het. Men kan me veel geld beloven, maar als de mensen me niet aanstaan, dan doe ik 't niet. Ik neem zelf die beslissingen. En ik ben blij als ik werk. Momenteel ben ik te zien op BBC in de tv serie Dr. Who. Ik heb eens laten doorschemeren dat ik graag in een comedy zou spelen en de BBC bood me toen die mogelijkheid. Dat gaat nu dus in de herfst van start. In augustus speel ik trouwens voor het eerst in een pantomime. Ik vroeg mijn goede vriend en acteur Ian McKellen wat hij ervan vond en hij moedigde me aan het te doen. "It will be great fun", zei hij. Dus vanaf augustus speel ik de rol van Prince Charming in het Wimbledon Theatre. Maar ook daar klikte het met de mensen voor wie ik ga werken.

'Delovely'

Je bent binnenkort ook te zien in de verfilming van de musical 'The Producers', dus je reist nu op en neer tussen Engeland en Amerika?
Nee, nee, ik ben weer terug in de UK. De opnamen voor 'The Producers' zijn voorbij en ik heb een geweldige tijd gehad. Ze hebben mijn haar geblondeerd en ik kreeg contactlenzen om mijn ogen nog blauwer te laten lijken. Ik heb twee weken lang in een Nazi uniform gelopen. Het was geweldig! (John speelt in het shownummer 'Springtime for Hitler', red.) Het is de bedoeling dat de film vanaf december in Amerika te zien is en waarschijnlijk wordt hij daarna tegelijk in Europa en de UK uitgebracht.

Een laatste vraag: wil je nog iets zeggen tegen je Vlaamse en Nederlandse fans?
Ja, kom alsjeblieft naar de show. Ik heb niet vaak tijd om naar het vasteland te komen, maar ik hoop dat de show een succes wordt, zodat ik nog eens terug kan komen.

Het gebeurt zelden dat een Broadway-ster te zien is op het vasteland van Europa. De komst van John Barrowman naar Aalst is dan ook uniek... en het spaart je een retourtje Londen uit. Mis 't niet!

Het concert van John Barrowman vindt plaats op dinsdag 12 juli a.s. in de feestzaal van het stadhuis van Aalst (Grote Markt 3) in België. Hij zal worden begeleidt door zijn vaste pianiste Beverly Holt. Kaarten à ? 25,00 kunnen worden gereserveerd via telefoonnummer +32(0)494 81 15 65 of per email via info@musicalsolo.com. Meer informatie over het concert is te vinden op www.musicalsolo.com.

'Miss Saigon'

Met dank aan Franklin van Liempt voor het afnemen en vertalen van het interview

Marinus de Graaf 19/06/2005

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren