PERSOONLIJK

Naam:
David Verbeeck

Geboren:
13 december 1967 in Antwerpen (B)

Woonplaats:
Antwerpen

Opleidingen:
Kleinkunstopleiding aan de studio Herman Teirlinck in Antwerpen. Afgestudeerd in 1991.

Werk, anders dan musical:
Leraar drama en musical in het zevende jaar van dé Kunsthumaniora afdeling musical in Antwerpen.

FAVORIETEN

TV-programma:
'Sex and the city' en 'The soprano's'. Verder zie ik niets omdat ik geen tv heb.

Radiozender:
Radio 2. De radio staat altijd aan en deze zender hoef je niet altijd aandachtig te volgen. Radio 1 voor de interessante praatprogramma's.

Website:
www.david-verbeeck.be

Vrijetijdsbesteding:
Films bekijken, piano spelen, lezen en tennis spelen.

Eten & Drinken:
Spaghetti, spruitjes, cherry coke en een goed glas witte of rode wijn.

Vakantiebestemming:
Verenigde Staten en Engeland.

Film:
Ik ben een filmfreak, dus ik heb heel veel gezien en kan moeilijk een keuze maken. Aktie-, avontuur- en kostuumfilms, romantische komedie, ik hou er allemaal van. Maar als ik er toch eentje moet kiezen: 'Mrs Brown' met Dame Judi Dench.

Muziek:
Vroeger een grote fan van Barbra Streisand, nu meer van Noa, Harry Conick jr. Bette Midler en Ute Lemper. Ook van de grote jazz zangers zoals Ella Fitzgerald, Sara Vaughan en Nat King Cole kan ik ontzettend genieten.

Musical:
Absolute favoriet: 'Les Misérables'.

Castalbum:
'March of the Falsettos'.  Geweldige teksten, grappig en ontroerend en schitterend gezongen.

Musicalsong:
"What would I do" uit 'Falsettoland'. Prachtige melodie en de inhoud vind ik gewoon zo sterk.

Theaterstuk:
Ik ga weinig naar het theater kijken omdat het me tegenwoordig nog maar weinig boeit.  Ben vorig seizoen wel naar een voorstelling van een amateur groep gaan zien die 'Het Gezin van Pamel' speelde.  Ik ben zelden zo ontroerd geweest door een voorstelling.  Met welk een kunde en overtuiging die mensen dat stuk brachten, grensde voor mij aan het ongelooflijke. 

MUSICALS

In welke musicals heb je gespeeld?
'Anatevka', 'Dear Fox', 'Annie', 'Into the Woods', 'Suske en Wiske', 'De kleine zeemeermin', 'Company', 'The King and I', 'The Hired Man', 'Tijl Uylenspiegel', 'Les Misérables', 'She Loves Me' en 'Portret van een verloren Lente'.

Wat was de eerste musical die je zag?
Op tv: 'Easter Parade' met Judi Garland en Fred Astair. Op het toneel: 'Song'.

Wat is de laatste musical die je zag?
'The Dutch Don't Dance' door  de Fontys Hogeschool van Tilburg. Knappe voorstelling.

Welke rol zou je graag eens spelen?
Whizzer uit 'March of the Falsettos'.

Wat is je meest memorabele blunder op het toneel?
Ik had me voor de grap voorgenomen - samen met Domique Van Vliet - om tijdens de voorstellingen van 'Annie', gebracht door Het Koninklijk Jeugdtheater in Antwerpen, elke avond een ander typetje neer te zetten tijdens de scène waar alle ministers rond de tafel zitten. Op een avond besliste ik om die scène met een huig R te spellen in plaats van met een rollende R. Al mijn collega's kwamen niet meer bij, mezelf inbegrepen.  Ik heb de hele scène geen woord kunnen uitbrengen van het lachen. Heel gênant want het publiek wist natuurlijk niet wat er aan de hand was. En mijn oudere collega's waren er niet echt met me opgetogen. Wel een heerlijk voorval waar ik het er met de collega's in kwestie nog vaak over heb.

Wat doe je tijdens de pauze van een voorstelling?
Bij zware vocale voorstellingen mezelf afzonderen in de loge, mijn stem wat laten rusten en veel thee drinken. Andere voorstellingen die niet zo veeleisend zijn voor de stem lekker ontspannend met de collega's en de kleedsters praten of een beetje lezen.

Je bent één dag een gezaghebbend producent. Welke beslissingen neem je?
Ik zou kleine niet commerciële theatermakers de kans geven hun ding te doen. Te vaak krijgen die mensen geen kans om iets op poten te zetten omdat dat zogezegd niet genoeg geld opbrengt en het niet commercieel is.  Ik zou grote nationale reclamecampagnes maken om mensen naar de zalen te lokken, want dat is iets wat bij ons in België veel te weinig gebeurt.

Hoe belangrijk zijn musicalfans voor jou?
Zeer belangrijk. In het geval van 'Portret van een verloren Lente' bijvoorbeeld stonden mensen ons na de voorstelling steeds op te wachten in de foyer om even na te praten.  En de warmte en dankbaarheid die we van hen kregen waren zo ontroerend. Zelfs al was er in sommige Nederlandse schouwburgen weinig volk aanwezig op de voorstellingen toch maakte dat voor  ons geen verschil omdat we wisten dat we diegenen die waren gekomen een uitzonderlijke avond zouden bezorgen. En dat bleek dan ook achteraf.

Scene uit 'Portret van een verloren Lente'

Wat zijn de komende jaren je ultieme doelen op musicalgebied?
Ik droom ervan om een eigen klein musicalgezelschapje op te richten waar ik kleinschalige producties zou willen brengen al dan niet nieuw gecreëerd, workshops organiseren, café chantants, enz. Zeker nu al onze subsidies zijn afgenomen door de Belgische regering , moeten we zelf met ideeën op de proppen komen en zelf de handen uit de mouwen steken. Ik wil ook minder gaan spelen en meer gaan regisseren en eigen producties maken. Voor de juiste rol wil ik wel nog eens een uitzondering maken en dan sta ik zelf nog wel eens op het podium.

Marko Koning 06/08/2005

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren