Ben je bewust van de verantwoordelijkheid van de rol? Jezus is een personage dat bij veel mensen beelden en gevoelens oproept, ook beladen is in zekere zin.

"Ja, en ik ben me misschien nog meer bewust van de boodschap die we in het stuk willen brengen dan de figuur op zich. We laten met deze voorstelling niet teveel aan het toeval over. Wij gaan ons ook individueel - ikzelf, Martin (van der Starre, 'Judas', mf) en Casey (Francisco, 'Maria Magdalena', mf) - verdiepen in zoveel mogelijk documentatie en informatie, om te zorgen dat we zélf een goede achtergrond hebben, om het stuk geloofwaardig neer te kunnen zetten. Zo nemen we ook een bepaalde verantwoordelijkheid op ten opzichte van de 'historische' figuren. Maar we willen het vooral met zó'n overtuiging kunnen spelen, dat het bij de mensen in de zaal iets oproept. Wát, dat moeten de mensen zelf bepalen vanuit hún geloofsovertuiging. We willen toch een klein beetje... ja... inspirerend zijn.'

Het is wat jou en de rest van de cast betreft geen vrijblijvend entertainmen?

"Neenee, dat is het zeker niet. Dat hebben Andrew Lloyd Webber en Tim Rice ook niet zo bedoeld. Het stuk heeft wel degelijk een boodschap. Naast de boeken die ik heb gelezen, zoals 'De Da Vinci Code' en de Nieuwe Bijbelvertaling die ik gekocht heb, zijn wij met de hoofdcast naar Jeruzalem geweest, en daar hebben wij aan den lijve kunnen ondervinden wat Jezus of Judas bijvoorbeeld bedoelen met de Tempelscène of de grote 'supersterverering' die de bovenhand krijgt op zijn boodschap."

Is het voor jou noodzakelijk om die achtergrond te hebben om die rol te kunnen spelen?

"Goh... (Pauze.) Ik denk het eigenlijk wel. Omdat je ook moet gelóven wat je staat te spelen. Je hoeft daarom niet rooms-katholiek opgevoed zijn, zoals ik. Maar je draagt wel die verantwoordelijkheid ten opzichte van al die mensen die komen kijken."

Maakt die verantwoordelijkheid je nerveus?

"Nee... want ik ga er vanuit dat we zeer goed voorbereid aan de start van onze tournee zullen komen in november. Met het Musical Awards Gala ging het allemaal nog een beetje snel, en dat merkte ik wel in de coulissen. Dan is het een kwestie van al je ervaring en professionaliteit boven te halen op het podium, want het publiek heeft geen boodschap aan jouw onzekerheid. Noem het misschien gezonde stress. Dat onrustige, bijna ongeduldige gevoel krijg ik ook wel als ik het effect van 'Jesus Christ Superstar' op mijn carrière probeer in te schatten. Ik word door 'de Nederlanders' zó gesteund, ik krijg zó'n promotie- en marketingmachine achter mij, die niet alleen 'Jesus Christ Superstar' gaat verkopen, maar ook voor een groot deel 'Dieter Troubleyn'... dat wil ik echt niet verknallen. Het is de eerste keer in mijn leven dat zoiets gebeurt."

Ben je eigenlijk erg bezig met je carrière? Is deze rol nu het gevolg van een 'plan'?

"Nee, 'Jesus Christ Superstar' is mij volledig overkomen. De dingen die ik vroeger in Nederland heb gedaan, waren voorzien, maar ik was niet echt van plan om de musical in te duiken. Nu, als je 'Superstar' krijgt aangeboden, tja... Kijk, ik noem mezelf helemaal geen musicalartiest. Ik wil me niet met die mensen vergelijken, want die hebben een véél grotere bagage dan ik. Maar in een rockopera als 'Superstar' kan je als popzanger, met de bagage die ík of Martin dan wel weer hebben, een ander soort spektakel brengen."

Je zegt: "het is mij overkomen". Je bent dus niet gaan hengelen achter de rol van Jezus. Hoe is dat dan gegaan? Want het kruim van de Vlaamse en Nederlandse musicalscène stond toch in de rij om die rol te bemachtigen.

"Ja, we waren met een heleboel generatiegenoten, collega's en vrienden, voor de rollen van Jezus en Judas. Logisch, want je kan die niet spelen als je twintig of veertig bent.

Toen ik in Nederland wou werken, dacht ik gewoon: kijk, ik ben voldoende onderlegd in het Nederlands om in dat taalgebied mijn beroep te kunnen uitoefenen. En dat werkt grensoverschrijdend. Dat was het marketingidee, zeg maar, achter het concept 'Dieter Troubleyn'. Daarom ben ik in Nederland mijn pijlen gaan afschieten in verschillende richtingen: als acteur, zanger, presentator, tekstschrijver, producer... Op al die vlakken heb ik tot nu toe raak geschoten in Nederland. Die veelzijdigheid wordt in Vlaanderen dikwijls als hinderlijk ervaren."

Omdat ze jou dan niet in een vakje kunnen onderbrengen.

"Ja, maar het zijn alleen maar enkele producenten die er zo over denken, niet het publiek. Maar net door die 'polyvalentie' heb ik in Nederland wat succes. Ik ben ook gevraagd voor 'De Drie Musketiers', waar ik ei zo na een rol in had. Maar bij de 'finals' heb ik toen zelf beslist om twee seizoenen 'Spangen' (politieserie met Monique van de Ven en Linda De Mol, mf) te gaan doen. En dat heeft mij geen windeieren gelegd."

Je bent dus gevraagd om auditie te doen voor 'Jesus Christ Superstar'. Word je daar ijdel van?

"Nee, maar het is wel erg fijn als je gevraagd wordt. Dat is in Vlaanderen nog niet vaak gebeurd (fijn lachje)."

Was je ook een goede Judas geweest?

"(Aarzelt.) Ik had voor de auditie twee nummers voorbereid, 'Heaven on their Minds', dat ik al eens gezongen had in 'Musicals from the Heart', en 'Gethsemane'. Ik heb eerst dat laatste nummer gezongen, terwijl ik zélf heel erg graag eens het 'Robbie Williams'-gevoel had ondervonden als Judas. De laatste maanden had ik met mijn zangleraar Edward Hoepelman, die lesgeeft aan het conservatorium van Tilburg, heel hard gewerkt aan 'Gethsemane', en op de een of andere manier voelde ik gewoon dat de mensen van de productie en de casting erg positief reageerden op wat ik met die song had gedaan. Toen heb ik hen gezegd: "Eigenlijk ging ik nog 'Heaven on their Minds' doen, maar als jullie het niet erg vinden, zou ik het hierbij willen laten.. Zoek maar iemand anders voor Judas, ik heb het gevoel dat ik nu voluit voor Jezus moet gaan." Dat vonden ze erg grappig en dat hebben ze blijkbaar ook erg gewaardeerd. En een paar rondes verder was het zover."

Hebben jullie de vrijheid gekregen om iets van jezelf in die rol te leggen?

"Ja hoor, zowel de regisseur, de acteurs als de ontwerpers krijgen veel speelruimte."

Wat wil je dan zéker in je rol leggen? Wat wil je dat de mensen onthouden van jouw interpretatie?

"Ik wil, net als Paul (Eenens, de regisseur, mf) duidelijk maken, dat het nog steeds een verhaal van deze tijd is. Wij zijn in Jeruzalem geweest, maar je ondervindt het even goed in ónze samenleving: dat de 'cinema' belangrijker wordt dan de boodschap die verteld wordt. En, wat ook frappant is, dat één persoon het verschil kan maken in de geschiedenis. Goed of slecht. En dat die personen vaak ten onder gaan, niet aan het kruis maar door een kogel bijvoorbeeld, zoals Pim Fortuyn of Theo van Gogh. Pas op, ik wil die niet vergelijken met Jezus, maar het zijn wél mensen die een bepaalde visie hadden en die ook wisten te verkondigen, en daarmee volgelingen hadden - en dus ook tegenstanders. Dat heeft hen het leven gekost. 

Je voelt dat die actuele boodschap in het stuk ingebakken zit. Ik heb de film nog eens bekeken en een paar voorstellingen op dvd te pakken gekregen, en je merkt dat het eigenlijk nog altijd een verhaal van deze tijd is. Het materiaal is sterk genoeg. Bovendien heeft de vertaler, Daniel Cohen, ons een tekst aangeleverd die heel vlot in de mond ligt en erg gemakkelijk te interpreteren is én te onthouden, wat voor mij altijd een hele klus is (lacht.). Net als in de Bijbel zelf kan je wat wij vertellen letterlijk of figuurlijk nemen, en op jezelf en je omgeving projecteren."

Het is haast niet voor te stellen, maar toen de musical de laatste keer in Vlaanderen gespeeld werd door het Koninklijk Ballet van Vlaanderen waren er toch nog enkele mensen geshockeerd. Kan je dat anno 2005 nog begrijpen, met de plaats van religie in onze hedendaagse samenleving in het achterhoofd?

"Kijk, ik heb meegekregen uit mijn rooms-katholieke, christelijke opvoeding dat je moet respect en eerbied hebben voor andermans meningen en gedachten. Ik vind het erg vreemd dat dié, bijna fanatieke, godsdienstbelijders net die boodschap niet begrepen hebben.

'Jesus Christ Superstar' is absoluut niet godslasterlijk. De voorstelling werpt een stok in het hoenderhok, maakt de mensen wakker, maar dat heeft Jezus in de tempel ook gedaan. Een beetje provoceren vind ik helemaal niet erg, en ik hóóp dat mensen daarop zullen reageren. Maar een reactie moet altijd een opening laten voor de visie van iemand anders. Wij gaan 'Superstar' zo proberen te brengen dat iedereen de voorstelling binnen zijn of haar visie zal kunnen smaken. Maar zij die het niet kunnen laten om nog eens op de barricaden te gaan staan, doen maar. Ik ben erg benieuwd naar hun boodschap."

Dieter, jij en ik delen een verleden als misdienaar.

(Uitbundige lach.)

Mijn roeping was vooral ingegeven door het 'showaspect' van de misviering. De gewaden, de geur van wierook, de rituelen kortom. Was dat voor jou ook zo, of speelde het geloof dan toch ook nog een rol?

"Goh, nee, want ik ben eigenlijk niet iemand die zo clichématig 'gelooft'. Ik ben eerder iemand die gelooft in de goedheid van de mensen. Wat religie in mijn ogen is, is een volkse vertaling van sociaal-maatschappelijke reglementen. In plaat van die in wetten te gieten, zijn ze in de Tien Geboden gebeiteld.

Naar de kerk gaan, deed ik uit een soort traditie. Ik ben ook voor de kerk gehuwd, ik heb mijn eerste en plechtige communie gedaan en als ik kinderen heb, zal ik die laten dopen. Die traditie maakt deel uit van mijn leven en de religie spoort mij en de mensen uit mijn omgeving er toe aan om een goed leven te leiden. En natuurlijk spraken het showaspect en 'het-vooraan-staan' - de mensen blij maken - mij meer aan dan het geloof op zich. Ik ben bijvoorbeeld ook nog lector geweest en ik heb in het schoolkoor gezongen. Maar van een roeping is nooit sprake geweest (lacht)."

Je zegt zelf dat je in wezen een verlegen, schuchtere jongen bent. Hoe valt dat dan te rijmen met de drang om op een podium te gaan staan?

"Ik weet het niet. Ik kan dit nu eenmaal goed en ik geniet ook wel van de belangstelling. Maar ik moet zelf kunnen bepalen wannéér ik wil schitteren. Als ik met een groep vrienden samen ben of op een familiefeest, en iemand vraagt of ik nog eens een liedje wil zingen, dan doe ik dat niet. Ik kan die schuchterheid goed verbergen, maar ik kan ze soms ook goed gebruiken, omdat dat blijkbaar erg charmant overkomt."

Ik had het gevoel dat die schuchtere kant van jou bij je optreden op het Musical Awards Gala flink naar voren kwam. Had dat toen te maken met de zenuwen die door je keel gierden, of met je interpretatie?

"Wel, we hebben daar toch even over gediscussieerd, we willen immers Jezus  naar voren brengen als een kwetsbaar man. Wat tijdens dat gala getoond is, is natuurlijk een compilatie en bepaalde stukken zullen niet op die manier in de voorstelling te zien zijn. We hebben een keuze moeten maken om op zeer korte tijd verscheidene facetten, stemmen en mensen uit 'Superstar' te laten horen. Het had iets broos, iets breekbaars. Die onzekerheid wás er op dat moment ook echt, puur technisch gezien, maar dat werd door de aanwezigen en de kijkers net als iets heel moois ervaren."

Het heeft inderdaad indruk gemaakt, en jullie hadden geen toeters en bellen nodig, zoals 'Beauty and the Beast' of 'The Lion King' om ons te overtuigen van de kracht van de voorstelling. Zijn de verwachtingen nu erg hoog gespannen? Merk je daar iets van?

"Ja, absoluut, maar dat was al zo bij het begin van de audities. Toen voelde je al dat dit duidelijk een voorstelling wordt met een andere inzet. Het moet niet alleen een commerciële voltreffer zijn, maar ook hoge waarderingscijfers halen."

Zie jij jezelf anderzijds, verkleed als kandelaar, in 'Beauty and the Beast' staan?

"(Lacht uitbundig.) Goh, ik weet het niet. Het zal een beetje afhangen wat de reacties op 'Superstar' zijn of wat Joop van den Ende nog met mij van plan is. Ik voel me nu heel goed in dit project en ik ben benieuwd of er voor mij nog musicals komen. Dat hoeft niet per se. Ik ben ook radiomaker, ik heb al het derde van een cd klaar, ik wil opnieuw een solocarrière van de grond krijgen, aan de slag gaan als presentator of acteur in films of series, na 'Costa', 'Rozengeur & Wodka Lime' en 'Spangen'. 'Allez', ik kan eigenlijk alle richtingen uit.

Voor de eerste keer in mijn leven heb ik het gevoel dat het wel allemaal op mij af zal komen. Ik moet daar nu niet over nadenken. Ik heb het gevoel dat mensen die het beter weten dan mijzelf mij nu wel de goede richting zullen uit sturen."

Er is dus een zekere rust over jou neergedaald.

"Ja, ik heb altijd die stress gevoeld, van in het begin: stoppen met school en geen boterham te eten hebben, trekken en sleuren, en de kansen die je niet krijgt, dan maar zélf creëren. En daar moet je af en toe wel eens een deur voor intrappen. Dat is een heel andere 'drive' dan het gevoel dat ik nu heb. Ik heb al een en ander gepresteerd en ik kan me nu eindelijk eens alleen gaan bezig houden met me te bewijzen op het podium."

Blijf je het liefst in Nederland werken?

"(Aarzelend) Hmmm... Het maakt mij eigenlijk niet uit wáár. Mijn doel is mijn carrière goed op de rails te krijgen in het Nederlandstalige gebied, vanuit Nederland. Als het daar loopt, dan volgt Vlaanderen toch automatisch. In Nederland is mijn rendement op dit ogenblik gewoon veel groter. In Vlaanderen zou ik meer energie moeten steken in het vechten tegen de bierkaai."

Er is veel veranderd in jouw privéleven (Dieter is voor de eerste keer vader geworden van een dochter, Malena, mf.), je staat voor een erg intensieve repetitieperiode en een lange tour. Schrikt dat jou niet af?

Foto: Govert de Roos

"Nee, helemaal niet, want wat nu op mij afkomt, is al lang heel goed overwogen. Maar ik ben er mij wel héél goed van bewust dat het lastig wordt. Vroeger deed ik radio én speelde ik bij een coverband én was ik actief in het improvisatietheater én stak ik een zomerproductie in elkaar én acteerde ik én sprak ik reclamefilmpjes in... al die dingen tegelijkertijd. En nu is het voor mij heel duidelijk: 'Jesus Christ Superstar'. De repetities beginnen op 8 september, de première is op 3 november, tot eind juni 2006 spelen we bijna 170 voorstellingen in Nederland en Vlaanderen. En dan heb ik vakantie! Wat daarna komt, zien we wel weer. Neenee, ik ben heel relaxed nu."

Johan Depaepe 01/09/2005

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren