DEEL 7

7:1-3
Het laatste dagboekdeel begint een week voor de première, op donderdag 27 oktober. De voorstellingen in de Lievekamp in Oss zijn fijn; een groter aantal voorstellingen op eenzelfde plek werkt rustgevend (wist ik van Jeans) en we nemen ruim de tijd om schoonheidsfoutjes weg te werken. Spacingzaken, verstaanbaarheidskwesties en andere kleine, maar belangrijke dingen die een verschil kunnen maken. De voorstelling groeit nu met de dag en het heeft er alle schijn van dat onze planning positief uit pakt: het wordt een mooie première, maar we zijn er nog niet! Op zaterdagavond wordt de voorstelling definitief bevroren, dus de repetities zijn officieel voorbij. Dit is een behoorlijke mijlpaal, vooral voor Paul, omdat 'zijn kindje' nu in onze armen ligt.

7:4
Onze laatste voorstelling in Oss is meteen onze eerste matinee; een mooie gelegenheid voor alle fans om naderhand in het daglicht bij de AU foto's te maken en handtekeningen te verzamelen. Het is erg leuk om na te praten met jullie en reacties te krijgen op de voorstellingen en dit dagboek. Ik kom zelfs fans tegen die me vragen hebben gesteld via ger@musicalfan.net!! Naar aanleiding van het applaus na de eerste try-out stuurde Patricia Koning mij deze vraag:

Hoe hebben jullie nu dit applaus ervaren? Want het leek erop dat jullie je toch een tikkeltje ongemakkelijk voelden.

Ongemakkelijk is wellicht niet het juiste woord. In elk geval voelen we ons niet ongemakkelijker dan het publiek; één van de opmerkingen die we vaak krijgen na een voorstelling is 'ik had eigenlijk helemaal geen behoefte om te klappen' en dat is wat mij betreft een prima reactie! Het eind van de voorstelling is voor ons natuurlijk ook een emotionele climax en het zou niet gepast zijn om direct daarna vrolijk lachend en uitbundig zwaaiend het applaus in ontvangst te nemen.

7:5
Het is een voorzichtige traditie geworden bij Joop van den Ende Theaterproducties: net vóór de première nodigen Joop en zijn vrouw Janine alle betrokkenen uit voor een etentje. Deze keer schuiven we allemaal aan in 'Le Cirque', het restaurant bij het Fortis Circustheater in Scheveningen. De culinaire hoogstandjes begeleiden gezellige gesprekken over deze keer eens niet Jesus Christ Superstar.

Tussen de gangen door verrast Erwin van Lambaart ons met een sneak preview van de vorige week gemaakte EPK! Op een huge breedbeeldscherm ziet de cast eigenlijk nu pas voor het eerst hoe de voorstelling er vanaf de voorkant uit ziet en ieder welgemikt camera-shot wordt met gejuich verwelkomd. De teaser doet me qua stijl denken aan de film Moulin Rouge, inclusief bijbehorend kippenvelresultaat! Tien punten voor Guus Verstraete en zijn team!

7:6
In de aanloop naar de première hebben we nòg een dag vrij, dus ik heb ruim de tijd om mijn tois af te maken. Weer zo'n mooi theatergebruik! Iedereen van cast, crew en creatives geeft elkaar cadeautjes om elkaar "toi toi toi" te wensen. Bij JCS komt dat neer op zo'n 70 tois, dus in mijn geval een behoorlijke kartonnen doos vol houten puzzeltjes in de vorm van kruizen en Davidsterren.

7:7
Handig, zo'n voorpremière. Op deze manier kun je alvast aan het theater wennen en dus beter voorbereid de volgende dag de première in rollen. Er gaat een aantal rare dingen fout deze avond, maar uiteindelijk wordt het een alleszins acceptabele voorstelling. Toch zijn we allemaal blij dat dit de première niet was ... Zou het morgen beter gaan?

7:8
Rafiki neemt een kwak verf en tekent dolblij Simba's volwassen manen: "It is time!" ... En zo voelt het vandaag ook. Hora est!

Ik zorg dat ik lekker vroeg in de Utrechtse Schouwburg ben, om op mijn gemak de tois over de kleedkamers te verdelen. Ik ben niet de enige met dat idee, merk ik! Al snel is het een gezellige boel met overal waar je kijkt tois en meteen krijg ik dat speciale premièregevoel: iedereen straalt. Geen stress aan m'n hoofd, maar gewoon lekker veel zin erin!!

Vooraf krijgen we natuurlijk nog een kleine peptalk van Paul. Wat zal het moeilijk worden voor hem om na deze periode die spijkers uit zijn handen te pulken en Jesus Christ Superstar uit zijn systeem te krijgen ... Dit is toch een beetje zijn levenswerk.

Gelukkig wordt het snel 20:00 uur en de zaal loopt langzaam vol. Door parkeerproblemen wordt de aanvang verschoven, dus we krijgen nog tien extra minuten om opgefokt en hypergeconcentreerd in de coulissen rond te lopen. BRING IT ON!

De voorstelling is in één woord waanzinnigfantastischgeweldiglekker. Ieder castlid voelt tijdens de gehele voorstelling dat dit de beste show is die we de afgelopen weken hebben neergezet; de energie stroomt van het toneel de zaal in. Iedereen functioneert op zijn top en het publiek krijgt waar ze voor kwamen!

Na het lange eindapplaus (deze keer ook voor het creatieve team) volgt de photo call  voor de pers met champagne op het toneel. We glimlachen netjes voor medialand en dan hijst iedereen zich in zijn premièrefeest-outfit. Als de hele groep opgedoft is kan de trapscène beginnen! Zwaaien, lachen, genieten ... dit is ons moment! Schiet nou maar op, want ik zie haar al staan in haar mooie jurk! Een zoen, een knuffel en een rosé toast! Let's dance the night away!

EPILOOG

De tour is in volle gang. In mijn woonkamer staat als stille getuige van de première nog steeds eerder genoemde kartonnen doos, maar dan gevuld met alle goede wensen van mijn collega's!

Tevreden lees ik al mijn dagboekdelen nog eens door. We've come a long way en ik heb jullie met veel plezier reisgenoot gemaakt. Ik hoop dat jullie genieten van de voorstellingen die we door Nederland en België zullen geven van Jesus Christ Superstar.

Met dit nawoord besluit ik mijn repetitiedagboek voor musicalfan.net. Bedankt voor jullie interesse en enthousiasme de afgelopen weken! Voor reacties is het mailadres ger@musicalfan.net nog tot eind 2005 beschikbaar. Daarna verwijs ik jullie naar mijn internetsite www.gersavelkoul.nl.

Er rest mij nu niets anders te schrijven dan:
'Het is volbracht'.

Jesus Christ Superstar

klik hier voor alle delen van het dagboek

Marko Koning 10/11/2005

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren