PERSOONLIJK

Geboren
26 juni 1969

Woonplaats
Amsterdam

Opleidingen
MAVO en KMBO. Dat laatste heb ik maar een jaar gedaan, enkel om tot de conclusie te komen dat ik de verpleging in wilde. Of iets met kinderen doen. Het allerliefste wilde ik bij de televisie. Ik heb van jongs af aan al gezegd: “Ik word een televisiepresentator” dus ik wilde niet echt een opleiding. Ik had namelijk een brief ingestuurd voor de rol van Ciske de Rat in de film en lag daarna weken onder de brievenbus op een brief terug te wachten. Toen zei Henk van der Meijden ineens op tv dat Danny de Munk de rol had terwijl ik niet eens antwoord had gekregen. Danny deed toen MAVO en dus wilde ik dat ook.

Werk, anders dan musical
Televisiepresentator van RTL4 en het inspreken van animatiefilms. Onder andere ‘Ice Age’, ‘Snorkels’, ‘Shrek’, ‘Mulan’ en ‘Spy Kids’ heb ik ingesproken. Ik heb er ontzettend veel van geleerd want het is heel goed voor je timing. Je moet als het ware het Engels kopiëren. Ik heb niet de stem van een Eddy Murphy maar ik kan wel dezelfde energie geven. In Duitsland heb je mensen die alleen maar één bepaalde acteur nasynchroniseren. Ik merk nu ook dat ik steeds voor het inspreken van dezelfde acteurs wordt gevraagd. Niet automatisch hoor, daar moet je steeds opnieuw auditie voor doen.

FAVORIETEN

Radiozender
Ik vind het leuk om naar Ruud de Wild en Edwin Evers te luisteren maar dan wel om te horen wat ze zeggen. Ik hou van camp-muziek, bijvoorbeeld Nicole met ‘Als de bloemen huilen konden’. Dat is allemaal te truttig voor radio. Ik heb de cd ‘Broadway, my way‘ van Linda Eder en zo’n nummer als ‘I am what I am’ kan ik 20.000 keer achter elkaar beluisteren. Ik ben ook verslaafd aan mijn iPod. Als het me toch eens lukt om daar ‘Comment ça-va?’ van The Shorts op te zetten… Ik ben niet zo handig met de pc. Maar dat soort nummers geven me de emotie van die periode. Wie draait er nu nog een plaat van Doris Day and the Pins? Alleen ik! En misschien Gerard Joling. Matthijs van Nieuwkerk noemde het nummer ‘I bin wie du’ een keer als voorbeeld van een verschrikkelijke plaat. Ik vind het prachtig! Ach, daar zal ik wel homo voor zijn. Die strijkers… da’s gewoon geil!

Website
Ik kijk veel op mediacourant.nl. Dat is zoiets als MusicalFan.net maar dan over televisieprogramma’s. Er wordt daar met kilo’s stront gegooid naar presentatoren en programma’s. Dat gaat vaak te ver. Als je denkt dat musicalfans wel eens tekeer gaan dan is het niets vergelijken bij mediacourant.nl. Het is vaak schelden op John de Mol en Talpa. Als je van media of musical houdt, mag je best zeggen dat iets niet goed is maar ik zie bij veel mensen de liefde, de passie niet terug en dan haak ik af. Dan staat er bijvoorbeeld ergens over ‘Beauty and the Beast’: “Carlo is overdreven en wil in het middelpunt staan”. Dat is de rol toch!? En als ik dan stilletjes de artiestenuitgang verlaat, staat er dat ik chagrijnig was. Het is gewoon nooit goed. Ook MusicalFan.net met de nieuwe layout. Dan staat er op het forum “De site is te blauw” of te wit of wat dan ook. Dat is niet inspirerend. Ik lees die dingen soms maar probeer me er wel voor af te sluiten.

Vrijetijdsbesteding
Ik werk altijd. Ik ben een controlefreak. Alles moet perfect zijn. Ik heb nog nooit vakmatig iets niet voor de volle 100% gedaan. Na dit gesprek (Red: ’s avond rond 20.30 uur) ga ik ook weer aan de slag met de montage van een tv-programma. Langer dan een paar minuten stil zitten, kan ik niet. Ik werk echt altijd. Maar ik verheug me er ook wel op om straks in bed met een glas warme melk “Murder, She wrote” te kijken.

Eten & Drinken
Appeltaart, lekker pittig Mexicaans, kip in zoutzure saus en de Hollandse pot die mijn moeder maakt, heerlijk! Het water loopt me in de mond want ik ben 9 kilo afgevallen dus de afgelopen tijd heb ik mijn favoriete eten juist niet gegeten.

Vakantiebestemming
Overal waar zon is! Ik kom nooit ergens heel vaak terug. Als kind gingen we altijd naar Zuid Spanje. Dat trekt me nog altijd ontzettend. Dan neem ik daar geen Broodje van Kootje maar wil bijvoorbeeld wel een Engelse film zien. Eigenlijk wil ik dezelfde luxe als thuis maar dan met zon.

Film
‘Jaws’, omdat dat een toneelstuk op een boot is. Het is zo leuk om vanuit niets iets te creëren. Je moet je voorstellen dat iemand een knop indrukt en dat dan die haai door het water moet schieten en op het goede punt uitkomen. Een gedigitaliseerde haai vind ik daarom niets. Het moet écht gebeuren. Ik had heel graag eens meegekeken bij de opnamen. Het trekt me om te zorgen dat iets op het moment suprème lukt. Datzelfde heb ik met mijn gasbranders in ‘Beauty and the Beast’. Soms weigeren die dingen. Dan doet links het niet, dan rechts niet maar er zijn momenten waarop die dingen gewoon móeten branden. Dat is spanning waar ik van hou.

Muziek
Groot! Bombastisch! Zolang het maar wel echt is. Een combi met een fake beat mag, maar dan wel met echte strijkers. Ken je Carola? Je moet haar zien als de Zweedse Marco Borsato. Ze maakt gewoon hele goede muziek. Er is een live opname van één van haar concerten, dat zouden mensen moeten weten, hoe mooi dát is.

Musical
‘Beauty and the Beast’ en dat is geen onzin of promotiepraatje. Ik heb voor deze musical veel moeten laten. Als ik ‘Beauty’ niet had gedaan, had ik ‘Dancing with the Stars’ gepresenteerd. Al doet Ron het heel goed. Heel af en toe zeg ik tegen mezelf: “Je bent gek dat je dat elke avond doet, met die pruik op” maar als ik het doe, weet ik meteen weer waarom. Deze rol was weggelegd voor mij. Het was een missie. Ik móest het gewoon doen.

Castalbum
Dan moet ik eens even denken…ik denk… ‘The Wizard of Oz in concert’. Dat is een benefiet voorstelling geweest in New York (Red: The Wizard Of Oz In Concert: A Benefit Performance For The Children's Defense Fund - 1996 Lincoln Center Cast). Het is een live recording door verschillende artiesten met allerlei verschillende arrangementen Het is niet perfect. Het munchkin-gedeelte is zelfs vals maar er zit een heerlijke drive in. Van ‘Wizard of Oz’ heb ik ook een versie met Eartha Kitt en Mickey Rooney (Red: 1998 Madison Square Garden Cast recording). Er staat een jazz-versie op van ’Jitterbug’ door Eartha Kitt. Dat is een nummer voor de groene heks, die normaal geen nummer heeft. Echt geweldig!

Musicalsong
‘I am what I am’ uit ‘La Cage Aux Folles’. Dat wordt vaak gebracht als groot shownummer. Gary Beach, de originele Lumière, heeft dit nummer op Broadway gedaan. Hij kwam met zijn handen niet boven zijn middel uit. Het is een heel kwaad nummer en in die woede, in die drie minuten, kan een acteur alles gooien en dat deed Gary Beach. Als het nummer goed gedaan is dan heb je een statement gemaakt. Je hebt je punt gedrukt. Met dit soort nummers kan je het publiek een stootje geven.

Theater
De Engelenbak in Amsterdam, waar ik als 17-jarige begonnen met toneelspelen voor publiek. Als ik er nu kom, denk ik “Wat een klein zaaltje” maar daar kreeg je les van Paul de Leeuw en dat was toch wel heel wat. En het Fortis Circustheater in Scheveningen. Daar staat ‘Beauty’ nu zó mooi! Het is één van de mooiste theaters die wel hebben. Zo’n binnenkomst hebben ze zelfs in New York niet. Je zou toch eigenlijk in Amsterdam een straat moeten hebben met twee á drie van die theaters. Nee, je zou een Joop van den Ende straat moeten hebben! Links theaters van Joop en rechts van Albert Verlinde en anderen. Dan hoeven we niet meer naar het buitenland. Dat zou mooi zijn, als Amsterdam zo’n echte theaterstraat heeft.

MUSICALS

Wat was de eerste musical die je zag?
Op school hadden we schoolmusicals, dus ik denk ‘De Allerlaatste Nieuwsshow’ van Benny Vreede. Professioneel denk ik ‘Les Misèrables’. In Carré. In de nok. Compleet van mijn voetstuk geveegd! En natuurlijk wachten op Paul de Leeuw. Die golf in de zaal als hij opkomt. “Da’s Paul de Leeuw… Paul de Leeuw!’.

Wat was de laatste musical die je zag?
‘The Wiz’ en ik heb me opperbest vermaakt. Vooral omdat ik weer een groot deel terugzag van het creatieve team van ‘Beauty’.

Welke rol zou je graag eens spelen?
Als ze nog zes jaar wachten dan wil ik de rol van de regisseur in ‘The Producers’ spelen maar mijn meest favoriete rol is toch Albin/Zaza in ‘La Cage aux Folles’.

Wat is je meest memorabele blunder op het toneel?
Mijn grootste blunder? Ik heb zelfs nog met stroomstoten doorgespeeld, dus… Ik heb wel een keer een black-out gehad. Ik bleef in ‘Beauty’ steken bij “Prikkel haar… Prikkel haar… Prikkel haar…” en ik kwam maar niet op ‘met uw scherpe verstand’.

Wat doe je tijdens de pauze van een voorstelling?
Ik heb in ‘Beauty’ heel weinig pauze. Voordat ik omgekleed ben! Eerst gaat de pruik af, dan het vuursysteem en dan is ondertussen Stanley’s pauzenummer alweer afgelopen. Ik heb tien minuten om wat water te drinken en dan moet ik alweer mijn kostuum in. Ik ben die tien minuten echt kapot.

Je bent één dag een gezaghebbende producent. Welke beslissingen neem je?
Dat zou ik onmiddellijk een stuk op de markt brengen waar heel veel mensen heel hard om moeten lachen en waarin ze heel veel show krijgen. Amusement moet niet vergeten worden. Humor is het meest kwetsbare dat je kan doen maar ik zou toch niet alleen maar naar de diepere kant gaan.

Hoe belangrijk zijn musicalfans voor jou?
Ik denk dat ik geen echte musicalfans heb omdat ik geen musicalster ben maar Carlo Boszhard. Kijk, iemand als Casey Francisco heeft musicalfans want dat is een musicalster. Musicalfans zijn ook vaak geen televisiefans. Als iemand zegt “Ik ben fan van Tony Neef of Casey Francisco” dan hebben ze geen totaalbeeld van hoe die mensen zijn zonder hun rol. Ik bedoel dat niet negatief maar over mij heeft iedereen al een mening. Dus ze denken meteen ‘Oh, hij vindt dit” of “Hij vindt dat”. Musicalfans hebben een eigen musicalwereld en dat is vaak verre van de wereld van tv. Musical vinden ze bijzonder. Terwijl ik denk dat je van alles moet kunnen doen. Als morgen een musicalster gevraagd wordt een tv-programma te presenteren, dat roep ik niet gelijk ‘Schoenmaker, blijf bij je leest!”. Je moet mensen beoordelen op wat ze doen. En toch, ik kreeg laatst een brief van iemand die vond dat ik deed denken aan Willem Nijholt vanwege bravoure in mijn spel dat ze heel erg leuk vonden. Ik vermaak dus mensen en ik doe mensen een plezier, maar de musicalfanwereld… is toch ander slag.

Wat zijn de komende jaren je ultieme doelen op musicalgebied?
Er zijn een aantal rollen die ik graag zou willen spelen. Er zal nooit een rol zijn - op één na maar welke dat is ga ik nog even niet vertellen - waarvoor ik zoveel zou laten als voor de rol van Lumière. Soms vraag ik me bij ‘Beauty’ af “Waarom ook alweer?“ en dan begint 'Be Our Guest' en dan weet ik waarom ook alweer. Om een of andere reden doet deze musical me heel veel. De muziek vind ik echt geweldig! Het is op en top Disney en ik hou heel erg van Disney. Hééél erg. Het is SHOW! Ik ben heel blij dat ik gekozen heb voor ‘Lumière’. Ik wilde het graag doen en ik ben blij dat het gelukt is. Het heeft me veel gebracht. Dan bedoel ik niet de Musical Award nominatie en zo, maar vriendschappen zoals die met Ger en Chantal en Stanley en René en Jorge en Nicole. Dat is aan het einde van de rit, als je enkel de cd en de brochure met wat foto’s nog maar hebt, waarschijnlijk de grootste triomf. Iedereen heeft in zijn leven een droom of een wens en je bent op de wereld gezet om die wens of een droom uit te laten komen. Als je dat niet doet, wordt je bitter of teleurgesteld. Als iemand zegt ”Je moet dat niet doen”, onzin! Je moet geloven in je eigen kunnen en je eigen krachten en dan zal je zien dat het lukt, zoals bij mij met ‘Beauty’. En als het zover is, dan moet je daarvan genieten. Dat doe ik ook, met volle teugen. Nog steeds. Elke avond!

Marinus de Graaf 23/09/2006

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren