Klik hier voor deel 1 (26 t/m 29 september)
Klik hier voor deel 2 (7 t/m 13 oktober)
Klik hier voor deel 3 (14 t/m 20 oktober)
Klik hier voor deel 4 (21 t/m 27 oktober)

Klik hier voor de delen 5 t/m 8

Hallo MusicalFans.

Mijn naam is Carl van Wegberg en ik ga vanaf vandaag elke week, (tot de première) een dagboek bijhouden over mijn repetitieperiode bij ‘We Will Rock You’. Om een beetje meer over mij te vertellen. Ik ben in Sittard geboren en heb mijn opleiding aan de Fontys Dansacademie in Tilburg gevolgd. Ik woon en werk nu al 4,5 jaar in Duitsland waar ik in ‘Tanz der Vampire’, ‘Les Misérables’ en ‘Elisabeth’ gespeeld heb. In ‘WWRY’ behoor ik tot het ensemble en heb understudies voor Galileo, Britney en Dieter. De eerste vier weken repeteren we in Keulen, om dan te verhuizen naar Zürich, Zwitserland, waar we op 3 december première hebben.

Dinsdag 26 september 2006:
Vandaag is het zover: de officiële eerste repetitiedag. Hoewel ik vandaag er voor het eerst bij ben, kennen vele dansers (de meeste rechtstreeks uit Londen) elkaar van de week ervoor. Zij zijn eerder begonnen om aan hun Duitse uitspraak te werken. En dus merk je al dat er een band is tussen hen. We vertrekken om 9.00 uur (veel te vroeg, maar wat wil je) met een bus vanaf de Musical Dome in Keulen, naar Monheim. Monheim is een dorp, een kleine 30 km buiten Keulen. Daar repeteren we. We hebben daar twee grote studio’s en een muziekruimte tot onze beschikking. We worden daar lekker verwend met koffie en thee en heerlijke lunches.

We beginnen de dag met het voorstellen van de creatives en crew. Alle mensen die voor ons belangrijk zijn in verband met de show en de hele organisatie in Keulen en Zürich. Ook Ben Elton, de regisseur uit Londen, is er en geeft wat uitleg over de show en waarom hij een “musical” wou maken met Queen-muziek. Om een lang verhaal kort te maken: Queen heeft geweldige muziek geschreven, dat zich uitstekend leent voor theater, heel dramatisch. Het verhaal dat hij er omheen geschreven heeft had te doen met zijn zicht op de hedendaagse popmuziek, dat songs direct met stip op één komen in plaats van de eerste plek te verdienen door middel van singleverkoop. De eerste indruk van hem was een erg leuke. Ben Elton is een erg grappige man, die het geweldig vindt om aan iets nieuws te werken en dat met heel veel plezier en enthousiasme doet. Na de lunch kwam de Cast van ‘WWRY’ Keulen erbij. Zij zongen Bohemian Rhapsody en hadden een korte repetitie met een verandering die doorgevoerd werd. Daarna was het aan ons, om de muziek van Queen te zingen. Het is geen makkelijke muziek, zeker Bo Rhap niet. Maar wie had verwacht dat het makkelijk zou zijn? Om 18:00 uur was de eerste repetitiedag ten einde, dat wil zeggen, met z’n allen in de bus en 45 minuten terug naar Keulen rijden.

Woensdag 27 september 2006:
We begonnen de dag met een muzikale repetitie. Omdat 10.00 uur toch wel vroeg is, begonnen we met een warm-up. En dat was ook wel nodig. Ik schreef al dat Queen niet de makkelijkste nummers schreef, ze zijn ook nog eens hoog. En als ik zeg hoog, dan is het hoog! De bassen zingen een tenormelodie (voor de kenners: tot een g’), die ze toch eruit moeten krijgen. Maar goed, zo  passeerden o.a. We are the Champions, Killer Queen en Radio Gaga de revue. Om de Queen-fans gerust te stellen: ze hebben de meeste songs in de Engelse taal gelaten. Een paar songs, zoals I Want To Break Free, gezongen door Scaramouche, No-One But You en Killer Queen, hebben ze vertaald, omdat ze wat “belangrijker” zijn voor het publiek of een boodschap uitbrengen. ’s Avonds keken we met z’n allen naar de show in Keulen. Twee rijen gevuld met “Zürich-casties”, die het publiek een beetje probeerden te enthousiasmeren (wat jammer genoeg niet altijd lukte). Na de show hadden we een "Meet & Greet" met de Keulse Cast. Natuurlijk altijd weer met een paar Nederlanders, zoals Peti van der Velde (eerste Cast Ozzy, in het Engels Meat) en Willemijn Verkaik. Al met al een gezellige avond, die jammer genoeg niet te lang kon duren, omdat om 9.00 uur de bus weer zou gaan.

Donderdag 28 september 2006:
De eerste choreografische repetities begonnen vandaag. We (ze eigenlijk, want ik doe een andere choreo in de opening) begonnen met Radio GaGa. Ziet er leuk uit. Ik zie het een beetje als een robotachtige Aerobic. Erg interessant, maar past wel bij een wereld van “gekloonde” mensen, zoals van ‘WWRY’. Toen zij hun pauze hadden, begonnen de JB’s (in Zürich wordt dat weer Britney Spears) en de Ozzy’s de choreografie te leren voor I Want It All. Veel geren en gespring, maar het wordt wel cool. Heb er erg veel zin in om het allemaal te gaan spelen. Na de lunch heb ik me bezig gehouden met de koorpartijen door te nemen en wat te repeteren met de muzikaal leider aan de Galileo songs. Ook dit keer weer, niet makkelijk. Veel songs zijn ontzettend hoog, en omdat ik een heel andere stijl heb (musical meer als Rock), heb ik veel te veranderen aan mijn manier van zingen. Het zal wel loslopen, maar frustrerend is het wel, als je opeens iets compleet anders moet doen. Maar goed, het is een heel nieuwe ervaring en ik ga ontzettend veel leren.

Vrijdag 29 september 2006:
Heerlijk, de ochtend vrij, even lekker de stad in gaan en ontbijten. Om 13.00 uur ging de bus naar de studio’s. De dansers waren weer druk bezig met hun choreo. Ondertussen het kostuum gepast van mijn karaker (Bob de Bouwer) en wat Kong Fu poses gedaan voor Britney’s dialogen. En na de muzikale repetitie konden we weer naar huis. Een rustig dagje dus. Morgen begin ik eindelijk met wat choreografieën. Ik ben heel benieuwd, zal denk ik niet zo moeilijk zijn.

Volgende week horen jullie meer.

Mazzel, Carl

Zaterdag 7 oktober:
Vanochtend hebben we alle choreografieën van Crazy Little Thing Called Love bij elkaar gevoegd en de dansbreak geleerd. Erg veel verschillende dingen die gebeuren, een danser die halve breakdance dingen doet, leuke jaren 60 (gok ik zo) pasjes en een rock ‘n’ roll lift. En dat alles in een moord tempo. En daarbij moeten we nog zingen. Woohoo, dat wordt een feest. Het ging allemaal wel goed, velen kenden de juiste ooh-tjes en aah-tjes nog niet, het is ook erg verwarrend allemaal. Maar dat wordt wel een leuke scene, met een paar geweldige songs, waaronder ook No-one but you. Dat lied wordt in het Duits gezongen en is prachtig. De dialoog voor het lied gaat over dat vele goede artiesten te vroeg gestorven zijn, zoals Elvis, Janis Joplin en natuurlijk Freddy Mercury. Dat lied heeft een zin erin: “Only the good die Young”. In één woord: prachtig.

In de middag hebben we weer eens gezongen. Maar dit keer moesten we de choreografieën markeren en zingen tegelijk. Wat een geweldige chaos was dat. Erg leuk. Daardoor zagen we ook dat we al heel erg veel voor elkaar hebben. Bij veel songs hebben we de choreografieën al gehad (cleaning is wel nog erg belangrijk en nodig, hahaha) en de melodieën die iedereen moet zingen, zitten er ook al goed in. Veel van de dansen zijn erg gaaf. Andere zijn ontzettend grappig. En ook al zien sommige pasjes er erg aerobic-achtig uit, makkelijk zijn ze niet. Al met al een vruchtbare dag. Nu weer lekker naar bed voor de laatste werkdag en het weekend.

Zondag 8 oktober:
Alweer een dag vol zingen en een paar choreografieën. We hebben wat choreografieën voor het ensemble gecleant. Daarna hebben we de Britney dingen doorgenomen. Onder andere Headlong en Crazy Little Thing Called Love. Omdat ik Headlong gemist had afgelopen week, moest ik het snel inhalen. Het is geweldig. Lekkere passen en bewegingen. Ik mocht Galileo zijn, Britneys genoeg dus kon ik dat doen. En het is zo leuk. De muziek is erg leuk, en dat met zijn vieren te zingen en te dansen....heerlijk. Je krijgt er spontaan een goed humeur van. Daarna nog Crazy gedaan. Vermoeiend, maar leuk. En de rest van de dag weer doorgebracht met zingen en markeren van de choreografieën.

Maandag 9 oktober:
VRIJ!!! Ik was zondagavond naar Amsterdam getreind naar mijn beste vriend Rudy. Lekker wijntje gedronken en de maandag door Amsterdam geschooid en wat truien gekocht. Moet ook gebeuren. Eigenlijk gewoon van de dag genoten.

Dinsdag 10 oktober:
Vandaag eens een keer niet met de bus naar Monheim, maar in Keulen in de Musical Dome gerepeteerd. Dat theater is nier echt uitgerust met mooie grote repetitieruimtes, dus we zaten met de hele cast in een kleine ruimte de show door te zingen. Een herrie! Natuurlijk weerkaatst het van alle kanten en de ramen zijn niet groot genoeg om het geluid direct naar buiten te laten. We dachten al dat we een gehoorbeschadiging op zouden lopen, maar dat viel allemaal reuze mee. Na de muzikale repetitie kregen we een veiligheidsinstructie op het toneel van WWRY. Voordat we op het toneel mogen repeteren, moeten we eerst weten, wat er allemaal kan gebeuren, wat kan vallen, wat vast en niet vast zit, waar de nooduitgangen zijn als er iets gebeurd. Na de pauze zijn we begonnen met de eerste scènerepetitie “Heartbreak Hotel”. Het Heartbreak Hotel is het toevluchtsoord van de Bohemians, de rockers op Planet E.bay ( waar het verhaal zich afspeelt). We repeteerden de scene waarin Britney Galileo naar het “hotel” en de Bohemians brengt en hun overtuigd dat Galileo de man is waarop zij gewacht hebben. Het is ontzettend grappig. De grappen zijn niet van al te intellectueel niveau, maar als je er gewoon serieus mee omgaat en speelt, is het heel erg leuk. Dit wordt nog een erg leuke show.

Woensdag 11 oktober:
Een ontspannen dagje. De dag begon zoals gewoonlijk met de busrit naar de studio waar we repeteren. Om 10.00 uur begonnen we met de choreografie van de Bohemians in Seven Seas of Rhye. In het lied worden de gevangen genomen Bohemians geformatteerd. Dus hun hele geheugen wordt gewist en worden ze een stelletje idioten die niets meer alleen kunnen en eigenlijk als planten leven. De choreografie lijkt erop dat we geëlektrocuteerd worden. We zijn de hele tijd aan het shaken op onze stoelen. Je kunt het vergelijken met 15 minuten op de loopband of rennen. Ontzettend intensief en erg veel zweten. Je kunt het ook niet half doen, want tijdens het lied is stoboscopisch licht (is ons verteld worden) en als je het maar half doet, dan ziet het erna uit dat er niets gebeurd, en dat willen ze natuurlijk niet. Dus wij maar in alle richtingen shaken en bibberen. Erg grappig. En natuurlijk ondertussen wel alle oeh’s en ah’s zingen. Probeer het maar; je krijgt een leuk effect.

Na de dansrepetitie had ik nog muzikale repetities voor Galileo. Bijna alles er door heen gezongen. Door dat shaken was ik warm geworden, dus het zingen ging wel lekker en de dirigent was ook erg tevreden. Om 13.00 uur had ik al een busje terug naar Keulen. Omdat ik om 16.00 uur phonetic (Duitse uitspraakles) had. Tot 17.00 uur. Lekker rustig. Kon ik nog lekker naar gym toe en heerlijk in het stoombad gaan. Een relaxed einde van de werkdag.

Donderdag 12 oktober:
Een leuk begin van een lange dag: Another One Bites the Dust. We beginnen met de choreo van het lied waarin Killer Queen haar agent Kashoggi doodt, omdat hij niet heeft gepresteerd. In het lied gaan de dansers dood. Erg gaaf op welke manieren de verschillende dansers ‘sterven’, met een overslag, een of andere moeilijk draai of sprong. En ik hou het makkelijk. Erg saai dus. Deze choreo is een beetje hiphop-achtig. Erg cool de verschillende stijlen. Verder nog Seven Seas of Rhye gepoetst. Na de pauze zijn we weer naar Keulen gereden, en daar de Seven Seas of Rhye Bar gezet op het podium. In principe komt het er op neer dat we alle “kasplantjes” zijn en op dingen wazig reageren. Een hele scene voor je uit staren in het niets is erg hard werken. Je wilt natuurlijk niet in slaap vallen en je moet alert zijn op sommige tekens die komen waarop we moeten reageren. Terwijl iedereen naar huis ging, konden we met nog een man of 10 terug naar Monheim om tot 21.00 uur Heartbreak Hotel te repeteren. Erg grappig, omdat er wat meer uitgeprobeerd kon worden. Maar wel erg lange dag. Maar goed, wel willen allemaal dat de show goed wordt.

Vrijdag 13 oktober:
Vandaag begonnen met zingen, alleen met de mannen. De songs die niet helemaal goed erin zitten hebben we herhaald, zoals Bohemian Rhapsody en zoveel mogelijk herhaald. Daarna kwamen de vrouwen erbij en een paar hoofdrollen en alles doorgezongen. Na de pauze hebben we de scene Heartbreak Hotel gedaan. Toen was de dag eigenlijk al voorbij. Om het uur, voordat de bus weg zou rijden, ons te vermaken, hebben we met een stuk of 7 mensen UNO gespeeld. Dat is een kaartenspel en moet je erg oppassen dat je zo snel mogelijk je kaarten weg krijgt. Als je het een keer kan spelen, doen! Het is erg leuk. En dan vanavond weer een plekje vinden om het dagboek te versturen.

Zaterdag 14 oktober:
Vandaag weer alles doorgenomen en gepoetst. We hebben alle scenes en choreografieen in een snel tempo geleerd. En omdat dan niet direct op alle details gelet is, moet er hoognodig gepoetst worden, dus dat alle vingers en handen en ledematen op de juiste plaats en in de houding staan. Een relatief relaxte dag voor mij, omdat er maar twee grote scenes zijn waar het ensemble in is en ik maar in een paar choreografieen ben. Alle tijd om rustig door teksten te gaan en al scenes beginnen te onthouden van Galileo.

Zondag 15 oktober:
Een spannende dag vandaag. We hebben een 'stagger through' van de eerste akte. Dat is een doorloop, maar er wordt iedere keer gestopt om aan een scene of aan een choreografie te werken. Bij zo'n doorloop krijg je dan, als je de show nog niet zo goed kent, eindelijk een idee ervan. Hoe de scenes elkaar opvolgen en in elkaar overgaan. En natuurlijk zie je ook wat er allemaal nog moet gebeuren. Erg interessant dus. Het duurde ook best wel lang, maar gelukkig konden we tussendoor wat eten en drinken, omdat we niet echt een echte pauze hadden. De rest van de dag hebben we gewerkt aan scenes en choreo's.

Maandag 16 oktober:
Een dag vrij. Om 11 uur stonden mijn ouders op de stoep en hebben de hele dag in Keulen doorgebracht. We hebben onder andere de Dom van Keulen bezocht. Een inmense Kathedraal, vol met indrukwekkende sculpturen en prachtige mozaiek. Een bezoek waard.

Dinsdag 17 oktober:
Vandaag was het een beetje een saaie dag. Ik had helemaal niet veel te doen. Een paar choreografieen waar ik in meedoe werden gepoetst. Maar het meeste heb ik rondgehangen, gegeten en thee gedronken en verder gegaan met de uitspraak van scenes van Galileo en mijn ensemblerol. Die uitspraak is niet makkelijk. Ook al woon en werk ik al een hele tijd in Duitsland, er zijn nog vele kleine pietluttige details waardoor sommige woorden net niet Duits genoeg klinken. Daar heb ik nog heel veel werk aan, omdat Galileo heel veel spreekscenes heeft. Dat is een van de vele uitdagingen in de show, om het publiek niets te laten merken dat ik buitenlander ben.

Woensdag 18 oktober:
De zangers werden vandaag wat bijgespijkerd in de dans. Verschillende choreo's werden langzaam doorgedanst en later kwamen de echte dansers erbij. Ondertussen werd onze 'Kashoggi' geblondeerd. Hij heeft al blond haar, maar voor de rol moet het bijna wit zijn. Wel even wennen, maar het ziet er erg cool uit.
Verder hebben we veel choreo's doorgenomen en gezongen, om te wennen aan het tegelijkertijd dansen en zingen. Geen gemakkelijke opdracht om de bewegingen en de melodieen in ons lichaam te krijgen. Verder komt ook de conditie erbij kijken om tegelijkertijd te zingen en te dansen. Ook hebben we gewerkt aan de scene Heartbreak Hotel. Het is een lange scene waar ook vet in wordt gedanst. Veel hijgen en puffen dus, maar het is erg leuk. Conditie is dus nog helemaal niet optimaal.

Donderdag 19 oktober:
We begonnen de dag met een vocal warming-up en natuurlijk werden er weer dingen doorgenomen van de choreo's. Maar al snel begon de doorloop van de tweede akte; die overigens niet helemaal gedaan werd, omdat een van de hoofdrollen, Polo; de oude hippie, er niet was. Het liep allemaal wel snel en goed. Natuurlijk kwamen er kritieken (notes) op de doorloop, maar het team was wel tevreden. Maar natuurlijk, het kan altijd beter, maar we moeten niet vergeten dat we de hele show in vier weken in elkaar hebben gezet. Dat moest ook in zo een korte tijd gebeuren, omdat we maandag naar Zürich verhuizen en er in de komende week van alles geregeld moet worden in verband met woningen, bank, verzekering en noem maar op. Morgen wordt het spannend omdat Ben Elton, de originele schrijver en regisseur komt. En natuurlijk moet het dan goed zijn.

Vrijdag 20 oktober:
Jajajaja, Ben Elton is in the house. Spannend, ook wanneer we hem al hebben gezien op de eerste dag. hij is toch de schrijver van de show en we willen allemaal een goede doorloop hebben. En gelukkig gaat het goed. Ben is erg tevreden over het niveau van de show en de staat waarin de show is na maar vier weken repeteren. Hij spreekt vol lof over de energie van de cast. Natuurlijk heeft hij ook veel notes en vind dat scenes anders gedaan moeten worden. Heartbreak Hotel is er een van. Hij wijzigt onder andere zinnen en reacties van de cast. Gooit wat dingen om in de volgorde van namen die genoemd worden in de show.  Ben is een erg enthousiaste man en weet de cast ontzettend te motiveren en tijdens het repeteren is de sfeer erg ontspannen. Hij vond het ook een goede repetitie en hij zei dat hij erg tevreden was. gelukkig maar, want een ontevrden regisseur wil niemand hebben.

Zaterdag 21 oktober:
Een dag vol repetities en cleaning. Een dag waar ik ook niet zo veel doe, omdat ik niet in zoveel dansnummers ben. Heerlijk lanterfanten en vervelen dus. Maar goed, dat hoort er allemaal bij, en ik ben niet de enige. Het is ook erg leuk om toe te kijken. Weer eens iets anders, dan het zelf doen.
 
Zondag 22 oktober: 
Vandaag beginnen we laat. Naja, wat heet laat: tussen 9.00 en 9.45 kunnen we al koffers met de truck meegeven. Die gaan al een dag vooruit, dus ze zijn er als we in Zurich aankomen. omdat de bus om 10.00 vertrekt, heb ik nog tijd om een koffie te halen en een broodje. In Monheim staat ons een brunch te wachten. Lekker uitgebreid met van alles en nog wat. Om 12.00 hebben we notes en repeteren we wat settingen voor Heartbreak Hotel. Om 13.00 beginnen we met de tweede doorloop van de week. De regisseur Ben Elton is er weer bij en is erg tevreden over de staat waarin de repetities en de show tot nu toe in verkeerd. Omdat alles relatief snel verloopt, kunnen we al om een uur of 17.00 naar huis met de bus. 's Avonds is er in de Musical Dome in Keulen een bandavond, waar castleden van WWRY Keulen zingen en ook afscheid nemen van een paar casties die meegaan naar Zurich. Geweldige stemmen en de band is fenominaal. De avond kon dus niet meer kapot.
 
Maandag 23 oktober: 
Verhuisdag!!! Om 9.30 moeten we onze huissleutels afgeven. De bus vertrok om 10.00, maar eerst moest ik nog met mijn auto naar Stuttgart. Geen gemakkelijke opgave. Het weer is slecht en mijn auto heeft nog steeds kuren. Tijd dus om hem te verkopen. Gelukkig ben ik goed aangekomen. 's Avonds heerlijk Mexicaans gegeten met wat oud-collgea's van 'Elisabeth'. Daarna naar huis om nog wat te pakken voor de reis naar Zurich
 
Dinsdag 24 t/m donderdag 26 oktober: 
Het makkelijkste is om deze dagen samen te nemen. Dindag aangekomen in Zurich. Een prachtige stad en het appartement is ook erg mooi, midden in het oude deel van de stad. Met blik over de rivier. Die dagen heb ik verbracht met eten, rondlopen en voor windowshopping, omdat het allemaal erg duur is. Een hamburgermenu bij McDonals kost omgerekend iets van 7 euro. En zo gaat het door met andere artikelen. Verder moest ik een bankrekening openen, bij de stad aanmelden en allemaal van die dingen die moeten gebeuren als je verhuist.
 
Vrijdag 27 oktober: 
De eerste dag in het theater. Maar veel heb ik niet. Ik heb make-up aanwijzingen en Phonetic. Verder kan ik de dag invullen zoals ik wil. Morgen beginnen de echte repetities. Ik ben heel benieuwd.

Marko Koning 29/09/2006

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren