Klik hier voor deel 5 (28 oktober t/m 3 november)
Klik hier voor deel 6 (4 t/m 11 november)
Klik hier voor deel 7 (12 t/m 18 november)
Klik hier voor deel 8 (slot)

Klik hier voor deel 1 t/m 4

Zaterdag 28 oktober: 
De eerste echte repetitiedag in Zurich. De hele groep is weer bij elkaar. De meeste hebben elkaar al vaker gezien en zijn uitgegaan. We hebben muzikale repetities om alles weer te herinneren en te corrigeren. We hebben bijna een week niets gedaan dus het is wel nodig. Maar gelukkig gaat alles goed en de creatives zijn tevreden.
 
Zondag 29 oktober: 
Cleaning dag. Alle choreografieen worden doorgenomen en de laatste puntjes op de i gezet. Meerdere puntjes op meerdere i's eigenlijk. Na een kleine week niets doen, worden dingetjes vergeten, en dat bleek ook het geval te zijn. Ook is dat nodig, omdat vandaag onze laatste dag in de repetitieruimte is, omdat we vanaf dinsdag op het toneel zijn en we daar niet veel tijd hebben om alle choreo's te cleanen.
 
Maandag 30 oktober: 
Geen vrije dag deze keer, jammer genoeg. De muzikaal supervisor uit London, Mike Dixon, is in Zurich. Hij is een ontzettend aardige man, die de hele groep weet te motiveren. Het inzingen was al erg leuk, omdat we verschillende melodieen door elkaar moesten zingen, wat geweldig klonk. Voorbeeld: Downtown en de melodie van 'Cats'. Erg grappig om te doen. Mike was erg tevreden; gelukkig. Hij zei dat we erg goed klinken. En omdat hij maar twee dagen in Zurich zou zijn, kregen ook de covers de mogelijkheid met hem te werken, wat ontzettend gaaf was. Hij geeft erg goede tips en brengt je weer een stapje verder. Een erg gave ervaring.
 
Dindag 31 oktober: 
HALLOWEEN!!!! Naast dat het een spookz dag is, is het een spannende dag. De eerste reden is, dat we vanaf vandaag op het toneel repeteren. De tweede reden is, dat mijn lange haar wordt afgeknipt!!! Na vier jaar lang haar, is een kort koppie wel effe wennen. Gelukkig valt het allemaal wel mee, en de reacties zijn over het algemeen positief; een opluchting. Deze week wordt gebruikt om de show op het toneel te zetten. Afgelopen weken hebben ze 'dry-techs' gedaan. Dat betekent dat ze de show technisch doorgegaan zijn, met alle scenewisselingen en gebruik van decor en licht. Vandaag komen wij erbij. We beginnen bij het begin: GaGa. Alles loopt wel soepel en we zijn redelijk snel klaar met GaGa. Veel scenes werden een paar keer gerepeteerd, om te wennen aan het toneel, het licht en om te zien hoe op- en afgangen zijn. Na Gaga zit ik op mijn luie ****, omdat ik nergens in mee doe en alleen maar in de booth zing. Maar die is nog niet af. We komen maar tot de eerste helft van de eerste acte. Een lange dag, zeker als je niets te doen hebt. Maar goed, zo gaat het nou eenmaal en het hoort erbij. Ik krijg binnenkort nog genoeg te doen.
 
Woensdag 1 november: 
Vandaag was het de bedoeling dat we de eerste acte afkrijgen. NOT!!!! Dat lukte natuurlijk niet. De eerste cast Ozzy en wat covers hebben abseil-repetitie. I.p.v. uit de grong, zoals in Keulen, komen Britnez en Ozzy vanuit de lucht op het toneel. De meiden gillen natuurlijk, maar het ziet er spactaculair uit. Ik verheug me er al op.We beginnen met It's a kind of Magic. Een erg lange repetitie, omdat de staging aan het toneel moet worden aangepast. Een lang verhaal. Ben Elton kwam erbij voor de Heartbreak Hotel scene, die we een paar keer deden. Technisch vanwege het feit dat de cast grote decordelen omdraait en dat vlekkenloos moet gebeuren en in tempo. Aan het eind van de avond waren we bijna door de hele eerste acte, maar toen moesten we sroppen. morgen een nieuwe poging om de eerste helft voorbij te hebben.
 
Donderdag 2 november: 
Absoluut een speciale dag!!! Vandaag had onze regisseur Ben Elton met Brian May en Roger Taylor van Queen een persconferentie in het theater. Daarna bleven ze nog even hier om met de cast kennis te maken. Erg gaaf om de mensen te ontmoeten die een groot deel van de Pop-geschiedenis geschreven hebben. Brian gaf iedereen persoonlijk een hand, terwijl Roger een beetje op de achtergrond bleef. Ze waren ontzettend aardig en positief. En ze komen weer voor de premiere. Kodak- Moment zeg ik.
Daarna begonnen we weer met Headlong en de Heartbreak Hotel scene. Het ging allemaal wel soepel, maar het duurde lang door nieuwe lichtinstellingen. Maar vandaag kregen we de eerste acte af, en gingen we verder met One Vision, de opening van de 2de acte. Maar dit keer had het videoscherm problemen. Het is een ontzettend groot scherm, dat ongeveer 75% van de breedte van het toneel inneemt. Ongelofelijk. Het is opgebouwd uit vele kleine LED-lampjes die door middel van de kleuren blauw, rood, geel en groen, alle kleuren kunnen 'maken'. Erg interessant wat je allemaal met techniek kunt doen. Veel verder dan One Vision kwamen we ook niet.
 
Vrijdag 3 november:
We begonnen met One Vision, waarna we verder gingen. Na de song 7 seas of rhye, gaat de trap uit elkaar om de auto, waarin Galileo en Scaramouche in zitten, er door te laten. Dat moest dus verschillende malen worden over gedaan. De snelheid waarin dat allemaal gebeurd is erg snel, dus dat moet goed worden gerepeteerd. Het ziet er erg gaaf uit, omdat achter ons dat grote scherm hangt, met coole 'projecties' van hersenen die geelectrocuteerd worden. Het klinkt een beetje scary, maar in die scene worden de hersenen van de Bohemians 'gezapt', zodat ze geen herinnering en emoties meer hebben. Ook gebeurde er minder leuke dingen. Jessica, die Scaramouche speelt, heeft een ontsteking in haar knie gekregen. Ze valt tijdens somebody to love vaak op haar knie, zonder enige bescherming. Dat wilde haar knie niet meer en begon de ontsteken. Nu ligt ze in het ziekenhuis en we hopen dat het snel beter gaat.

Zaterdag 4 & zondag 5 november:
We zijn nog steeds bezig met doorlopen. we hebben een paar technische problemen die ze moeten oplossen. Onder andere wil het grote videoscherm niet helemaal meewerken en zijn sommige screens zwart. Maar vooral de spacing op het toneel vergt veel tijd.
 
Maandag 6 November:
Yoohoo. VRIJ!!!! En natuurlijk moeten er meerdere dingen geregeld worden. En gewassen worden. Een ding is dat ik vannacht door mijn bed ben gezakt. Ik ging liggen en toen brak zo een houten lat door. Dus de verhuurder bellen. Gelukkig kreeg ik snel een nieuwe lattenbodem. 's Middags was het tijd voor ziekenbezoek. Onze Scaramouche die vanwege haar knie daar lag. Ik stond versteld van de luxe. Als eerste het uitzicht: over het dal waarin Zurich ligt, met een blik tegen de besneeuwde bergen. Daarbij krijgt ze ook nog ontzettend lekker te eten. Ze heeft echt de keuze tussen verschillende menu's. Gelukkig gaat het stukken beter en donderdag mag ze alweer naar huis.
 
Dinsdag 8 november:
Adrenalinedag! Omdat ik understudy Britney ben, heb ik een vliegrepetitie. Britney heeft een cool optreden. Hij komt vanuit de toren boven het toneel naar beneden. Dat abseilen moesten we dus repeteren. De eerste keer was wel scary. Via een doorgang boven het toneel moest ik op een buis staan en me laten vallen, twaalf meter naar beneden.  De eerste keer bleef ik met mijn danssneakers aan de buis hangen en kwam ik erg onelegant naar beneden. De tweede keer ging het al veel beter en was het erg gaaf. Ik verheug me er al op. Daarna gingen we verder met doorlopen van de tweede acte. We kwamen tot Wembley Stadion, de laatste scene van de show. Morgen krijgen we het af.
 
Woensdag 9 november:
We beginnen de dag met een notessession. Onze dancecaptain had veel te zeggen, maar goed, het is en blijf de repetitieperiode en er worden nog steeds fouten gemaakt. Dat is volkomen normaal. We beginnen op het toneel met Wembley Stadion. De stenen, die in de muur zitten en waarachter de gitaar achter hangt, willen niet allemaal op de vloer vallen, en blijven daarom hangen. Erg grappig. Een paar stenen die zweven, omdat ze tussen buizen hangen die de stenen eigenlijk eruit moeten drukken. Maar al vroeg krijgen we de tweede acte af. En na een korte pauze beginnen we weer van voren af aan. We onderbreken een paar keer voor correcties, diner en technische problemen, maar voordat de dag voorbij is hebben we de hele show gespeeld. Een goed gevoel is dat, de show te doen zonder veel te stoppen. Zo krijgen we ook een indruk hoeveel tijd er is voor kostuum- en make-up-wissels. Na een paar kleine veranderingen, konden we naar huis.
 
Donderdag 10 november:
Onze Scaramouche Jessica is uit het ziekenhuis. Maar ze mag nog niets doen. Ze heeft bescherming om haar knie en ze strompelt, omdat ze er niet teveel gewicht op mag hebben. Maar gelukkig gaat het veel beter. Vandaag hebben we niet zoveel gedaan. We kregen notes van de doorloop van gisteren, speelden een doorloop en dan weer notes. en zo ging weer een lange dag voorbij.
 
Vrijdag 11 november:
Sitz-Probe Dag. Vandaag hebben ze de hele band in de foyer van het theater opgebouwd. We zingen de hele show door met de band. Wat een geluid. Ongelofelijk. En HARD!!!!!!!! Een echt rockconcert. Die mannen zijn geweldig. Kunnen geweldig spelen en doen niet onder voor de echte Queen mannen. Wat een gevoel, die dreun in je lichaam te voelen. Gelukkig had ik wat oordopjes bij me en die had ik ook hard nodig. Dat wordt zo gaaf. Verheug me erop dat elke avond te doen. En gelukkig was het vandaag een korte dag. We konden nog heerlijk de stad in gaan en wat gaan koken.

Zaterdag 12 november:
Gelukkig weer een rustige dag. We hebben de hele dag gereserveerd voor soundcheck. De hoofdrollen zingen hun songs op het toneel onder begeleiding van de band. Daarna is het ensemble aan de beurt. We zingen door alle songs die we hebben, zoals Bohemian Rhapsodie en No-one but You. Om een indruk te geven van de luidsterkte op het toneel: heeeeeeeeel erg hard. Je staat echt midden in een rockconcert. We werden weggeblazen door het geluid. Niet erg handig, want na een jaar zullen we zo doof zijn als een kwartel en zijn onze stemmen kapot geschreeuwd. Gelukkig is dit de eerste soundcheck en wordt eraan gesleuteld. Het was voor de geluidsmensen ook de eerste keer dat alles samen komt en zij moeten ook hard werken.
 
Zondag 13 november:
Vandaag hebben we de eerste doorloop met band. En wow, wat een geluid, maar nog steeds veel te hard. Dat betekend morgen oordopjes kopen voor iedereen die de show wil komen kijken. En voor mezelf. Ik heb geen zin mijn oren op te offeren voor een show, zelfs wanneer het een erg gave show is. Maar goed, het verandert vast en zeker. Gewoon geduld hebben.
 
Maandag 14 november:
Vrij en ik heb een heerlijke luie dag. Film kijken, koffie drinken in cafe Sprüngli, waar ze de beste chocolade hebben en waar de jonge mensen de gemiddelde leeftijd niet naar beneden brengen kan. De gemiddelde leeftijd ligt daar ver boven de 50. 's Avonds heerlijk curry gegeten met collega's.
 
Dinsdag 15 november:
Natuurlijk weer een doorloop. Vandaag konden we de showschoenen tijdens de doorloop aan hebben. Dat is een heel ander gevoel. Voorbeeld: tijdens de repetities heb ik steeds mijn danssneakers aangehad, lekker comfortabel en niet zwaar. Tijdens de show draag ik 3 paar verschillende schoenen. Eerst Nikes, dan lichte laarzen en daarna zware Doc Martins waar je in de zool de schroeven ziet zitten. Kun je je voorstellen dat een groot verschil is.
 
Woensdag 16 november:
Vandaag hebben we de eerste doorloop met alles erop en eraan. We dragen alle kostuums en hebben make-up. En het ging wonderbaarlijk goed. Na de snelverkledingen kwam niemand echt te laat of kwam halfnaakt op het toneel. En natuurlijk is het anders requisieten te hebben die we nog niet hadden. In Gaga heb ik een lerarenmantel aan (denk aan Amerikaanse series incl. vierkante hoed). Het is een mooie blauwe kleur met daarover een doorzichtig plastic, alsof ik voorbereid ben op alle weersomstandigheden.
Mijn Bohemian kostuum is ook erg gaaf. Ik draag een lange paarse mantel en een groen t-shirt. Daaronder een wijde 50-er jaren broek, patchwork achtig, die van blauw naar rood loopt. Ontzettend mooi. Om het plaatje compleet te maken heb ik een pruik met dreadlocks. Heel stoer en erg zwaar. Het headbangen wordt nog een probleem. Jammer genoeg kan ik op dit moment geen foto's erbij voegen. Dan werd alles een stuk eenvoudiger te vertellen en uit te leggen.
 
Donderdag 17 november:
Vandaag hebben we direct twee doorlopen. Bij de eerste doorloop is Brian May erbij en kijkt toe. Hij is natuurlijk ook een deel van het ontstaan van de show en hij moet zijn goedkeuring ook geven. Hij is heel erg enthousiast en nam foto's, die waarschijnlijk op zijn homepage staan. Hij was erg blij over het niveau van de show en de cast en crew. Mooi meegenomen!!!!
 
Vrijdag 18 november:
Vandaag is generale repetitie. Dat betekend de laatste doorloop voordat de echte shows beginnen, waar publiek bij is. De zaal zit vol, ondanks dat het nog geen verkochte show is, met mensen die uitgenodigd zijn, zoals sponsoren en vrienden. De show werd erg goed ontvangen. Heel veel grappen zijn naar de Zwitserse popmuziek omgeschreven, en ze niet wisten hoe die aan zouden komen, omdat we nog geen publek hadden. Maar bij de meeste grappen moesten ze lachen. Nu weten ze in ieder geval welke grappen werken en welke niet. Die niet werken worden natuurlijk nog bewerkt. Maar al met al een goed begin.

Hallo MusicalFans.

Op 3 december was het dan zover. 'We Will Rock You' had zijn premiere in Zürich. Natuurlijk een groots spektakel met veel bekende Zwitsers en een een paar Duitse VIP's. Natuurlijk waren ook Bryan May en Roger Taylor erbij.

De laatste twee weken voor de premiere is veel gebeurd. Vanaf  17 november hadden we al voorstellingen, dus in principe was de premiereshow niet zo heel erg veel nieuws meer. Maar goed, de twee weken voor de premiere... Normaal gesproken zouden we niet zo heel veel repetities meer hebben. Een paar om de dansscenes te cleanen en nog wat kleine repetities voor de solisten, omdat de tekst weer eens werd veranderd, omdat het publiek de dag van te voren niet op een zwitserse grap had gereageerd. Bijna elke dag werd er weer een stuk tekst omgeschreven. Soms wisten de hoofdrolspelers niets eens meer wat ze moesten zeggen, omdat er steeds weer werd veranderd.

Daarnaast kwam er nog erbij dat twee van de hoofdrolspelers ziek werden. De eerste was Kashoggi. Omdat de understudy nog niet helemaal klaar was met de rol in te studeren, werd er iemand, die de rol al in Keulen speelt, ingevlogen om de rol te spelen. Gelukkig ging dat allemaal goed. Maar op die avond wordt onze 'Brit' ziek, en een van de ensemblemensen, Joop Leiwakabessy (ook een Hollander), werd uit de show gehaald om te repeteren en een swing moest hem snel vervangen. de volgende dag hadden we dus repetities om hem klaar te stomen voor de show. Gelukkig ging dat allemaal goed en zette hij een geweldige show neer. Maar de volgende dag kon Sasha, die voor Kashoggi ingesprongen was, niet meer spelen in verband met verplichtingen ergens anders. Dus werd een tweede man (Leon van Leeuwenberg) ingevlogen en gerepeteerd. In drie dagen moesten dus drie nieuwe mensen ingewerkt worden. Veel stress dus en weinig tijd om uit te rusten.

Andere repetities waren voor Benissimo. Een televisie-uitzending dat live wordt uitgezongen en waar half Zwitserland naar kijkt. We hadden een paar repetities in het theater, hoe het er ongeveer uit zou gaan zien. Op 1 december moesten we om 9 uur in de televisiestudio zijn om te repeteren. De medley bestond uit Radio GaGa, Another one bites the Dust, We Will Rock You en We Are The Champions. De dansers die Gaga moesten dansen, moesten zich razendsnel omkleden en omschminken voor Champions. Dat moest dus veel gerepeteerd worden. Uiteindelijk kwamen we om half 9 's avonds uit de studio. Een ontzettend lange dag met veel, erg veel wachten.

Gelukkig was de dag van de uitzending relaxed. Mijn ouders kwamen 's middags in Zürich aan. Ik heb ze heel kort gezien, om daarna de studio in te gaan. Om 17.00 uur konden we wat gaan eten, en moesten de make-up in. We kregen de tijd wel om met UNO spelen, een geweldig kaartspel, dat het lange wachten erg dragelijk maakt. Om 20.00 uur was het dan zover, hebben het optreden gedaan en om 20.30 stonden we alweer buiten om naar huis te gaan. Nog even snel naar het hotel om een glas wijn met mijn ouders te drinken en dan naar bed.

3 december
Dag van de Premiere. Ook al is de premiere niet echt een andere show als de previews, de spanning is toch wel anders. Zeker wanneer er "normale" mensen in het publiek zitten, of VIP's. De sfeer is heel anders. Collega's geven elkaar kleine cadeautjes (toi toi toi's) om een goede show te wensen. Voor een groot deel van het ensemble is het hun eerste grote productie, en dat is natuurlijk spannend. En die spanning krijgt iedereen mee. Iedereen kleed zich mooi aan voor het feest. Toch wel erg een speciale dag.

Na de show kregen we bloemen en kwamen journalisten het toneel op en een paar VIP's, om fotos te maken met het ensemble en Queen. Dat duurde niet heel erg lang, omdat het ensemble weggestuurd werd, omdat ze nog foto's wilden maken met de hoofdrollen. We hadden dus alle tijd om te douchen en ons aan te kleden. Vooral de vrouwen waren in stress met alles. Er werden zoveel föhns gebruiks dat de stoppen in de kleedkamers doorsloegen en iedereen zich op de gang moest opmaken, omdat daar wel nog licht was. Erg leuke situatie was dat. Toen iedereen klaar was en zich verzameld had, gingen we naar het feest. Waar we onder luid applaus ontvangen werden. Dat ging allemaal snel voorbij en kon ik mijn ouders gaan zoeken voor een gezellige avond onder het genot van een hapje en drankje.

Mijn voornemen om een foto met Bryan May te hebben is jammer genoeg niet gelukt. Eerst was hij in het VIP bereik, en toen hij naar boven kwam, wilde iedereen een foto met hem hebben, dat hij al snel genoeg had van het geflits. Erg jammer dus. Ik hoop dat hij nog een keer terug komt en dat het alsnog mogelijk is.

Lieve Musicalfans, ik hoop dat ik jullie een beetje inzicht heb gegeven, hoe de repetitieperiode is gegaan en dat jullie enigszins plezier hadden bij het lezen van het verslag. Mijn excuses dat het onregelmatig was.

Ik wens jullie allemaal een prachtige Kerst toe. Geniet van de dagen die jullie met je familie en vrienden verbrengen. En natuurlijk wens ik jullie een geweldig en gezond en vooral Musical-2007 toe.

Groeten van Carl

Marko Koning 30/11/2006

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren