Nederlands castalbum 
FAME
De opvolger van 'Grease' van V&V Entertainment heet 'Fame'. Dankzij het succes van die eerstgenoemde hebben Albert Verlinde en Roel Vente een eigen stijl van musicals aangemeten en moeten ze hetzelfde niveau als voordien weer proberen te bereiken. Met deze nieuwe dansmusical lijkt hun eer mooi gered: 'Fame' is een spetterend festival en het beste element is te vinden op een glimmend schijfje in talloze winkels.

Op het officieel Nederlands castalbum zijn twee duidelijke stijlen te horen. Aan de ene kant kan je genieten van enkele gezellige nummers die je voeten resoluut in beweging zetten. Zo is 'Dit vak is keihard' een ontzettend lang nummer dat nooit verveelt. Alle personages worden mooi voorgesteld en je merkt meteen dat het leven in de theater- en dansschool van New York niet eenvoudig is. In 'Kijk naar mij' zingt Carmen Diaz over haar ambitieuze plannen en wanneer het nummer onverwachts omslaat in de titelsong 'Fame', krijg je een aangenaam gevoel diep van binnen als je ook enkele zuiderse elementen lijkt te herkennen. Dit is een zeer geslaagde conversie, ook al is de wereldhit zelf amper te bespeuren.

Daarnaast zijn er ook enkele heerlijke ballads te horen. Het centrale thema, leven voor je dromen, wordt meermaals geïllustreerd door het nummer 'Ik leef voor mijn dromen'. Dit lied, gezongen door Jim Bakkum (van de orkestbak van vorig jaar), toont duidelijk aan wat het personage wil: roem op het podium. Daarnaast is het romantische nummer 'Hoe speel je liefde' echt knap gezongen. Petje af voor Daphne Flint!

Enkele mindere notaties zijn voor de tracks van William Spaaij, wiens nummer na vijf minuten al wordt herhaald met totaal andere tekst, maar nog steeds dezelfde saaie herhaaldelijke melodie. Een nummer die de relatie tussen Schlomo en Carmen meer uitspit ontbreekt en zou volgens mij iets meer diepgang hebben gehad dan het gejammer over Joe Vegas' geslachtsproblemen. Het enige positieve is dat Spaaij het heel goed zingt en de show weet te stelen. Helaas zijn de nummers van Tyrone niet zo leuk. De rap over zijn huidskleur en racisme wordt vast en zeker snel doorgespoeld en in 'Dans op New York City' kom je te weten dat hij een losbol is, terwijl de track me toch niet helemaal boeit dankzij de voornamelijk herhalende melodie. Ook de solo van het schoolhoofd over het streng zijn, is een pakkend nummer, maar desondanks net iets te langdradig.

"Mabel's gebed' is daarentegen een nummer dat heel wat vermelding waard is. Het gospellied past helemaal niet in het concept en al zeker niet bij het personage, en net dat maakt het net zo speciaal. Dat Mabel zich richt tot God om haar gewicht op peil te houden, is een gezellig nummer en een zeer vermakelijk schouwspel! Zowel op de cd als in de zaal zelf is het applaus en het gejuich dat daarop volgt zeker verdient!

Dat dit album volledig live werd opgenomen tijdens een voorstelling in januari 2008 is zeker positief te noemen, want het applaus en geroep van de toeschouwers geven deze registratie net dat ietsje meer. Je leeft mee met zowel het publiek als de cast en klapt ook automatisch mee met het ritme van de gezellige nummers. Een grote dank gaat uit naar V&V, omdat ze ook het extra nummer, de volledige versie van de titelsong 'Fame' erbij hebben geplaatst. De menigte gaat uit zijn dak wanneer de eerste noten worden aangeslagen, en het applaus gaat door tot het bittere eind. Net als het mijne... een echte aanrader! (Matthew Deboysere)

Concert Cast 
TANZ DER VAMPIRE 
‘Tanz der Vampire’ bestaat tien jaar en dat werd begin dit jaar in het Raimund Theater in Wenen gevierd met een jubileumconcert. Of zie het als een eerbetoon van een musical die al snel na de opening in 1997 de cultstatus had bereikt. Niet alleen in Wenen maar wellicht nog meer in Duitsland waar massa’s mensen de voorstellingen in Stuttgart, Hamburg en later Berlijn bezochten in vampierenoutfit. Een bewijs dat ‘Tanz der Vampire’ meer dan alleen maar een musical is.

Zoals elke gerespecteerde show in Wenen kon de ook cd van het concert niet uitblijven. Na de Höhepunkte en de Gesamtaufnahme is Das Jubiläumskonzert de derde Duitstalige opname. ‘Tanz der Vampire’ is zo’n musical die je gerust, en zonder knipwerk, kunt uitbrengen op een dubbel schijfje. Dit is niet gedaan, waarschijnlijk vanwege de kosten. Daardoor zijn enkele kostbare stukken verloren gegaan en wordt de verhaallijn gemist. En aangezien enkele minuten op het album onbenut zijn gebleven is het toch wel erg jammer dat bijvoorbeeld de ouverture, de finale van de eerste akte en Carpe Noctem niet op het album te horen zijn.
 
Eigenlijk is dat ook het enige negatieve wat over het concertalbum valt te zeggen. Voor het eerst is namelijk wel de scène met de bewerkte Rote Stiefel-scene opgenomen. Tegelijkertijd is dat het hoogtepunt van dit concertalbum. Ook mede dankzij het orkest. ‘Tanz der Vampire’ is bombastisch en met name in de grote ensemblestukken zijn de orkestraties fabuleus en doet het de ramen, in stukken als Einladung zum Ball, Ewigkeit, Tanzsaal of de grote finale, trillen.
 
Thomas Borchert zingt de rol van Graf von Krolock. Hij speelde de hoofdrol al eens in de producties die op de planken stonden in het Theater des Westens en het Theater Neue Flora. Borchert is geschikt voor grote rollen en speelde naast Von Krolock ook al de dubbelrol in Jekyll & Hyde en het spook in Das Phantom der Oper. Vocaal en fysiek is Borchert imponerend maar in een concertante versie moet je zeker ook pas op de plaats kunnen maken. Want het duistere wil bij Borchert wel eens verloren gaan in popachtig en opgefokt stemgeweld.
 
Das Jubiläumskonzert verdient vier sterren. De muziek imponeert als nooit tevoren en alle grote rollen zijn goed ingevuld. En de afzonderlijke songs kun je eigenlijk niet vaak genoeg beluisteren. Dat een ster verloren is gegaan aan de songkeuze en wat ongelukkig knipwerk daar zullen de vampieren niet om malen. Want inmiddels hebben zij al hun tanden laten zien in Estland, Polen, Japan en Hongarije. Nederland is gewaarschuwd! (Marko Koning)

Nederlands castalbum
CISKE DE RAT
Door het overdonderde succes van 'Ciske de Rat' de musical kon een castalbum daarvan natuurlijk niet uitblijven. Was er voorheen alleen sprake van het nummer “Ik voel mij zo verdomd alleen”, dat in mum van tijd een meezinger werd, voor de musical heeft Henny Vrienten het schrijven van de muziek op zich genomen en André Breedland de liedteksten.

Wie nou de bekende Doe Maar! melodietjes verwacht heeft het mis. Wanneer de cd wordt opgezet wordt je verrast met mooie opgezette liederen met vaak gebruik van Nederlands klinkende instrumenten zoals de draaiorgel en makkelijk in gehoor liggende koorpartijen. Het ensemble valt op de cd vooral op door hun goeie Amsterdamse accent, wat consequent hoorbaar blijft maar eerder authensiteit aan de muziek geeft dan dat het bijvoorbeeld zou irriteren.

Nummers als die “Ene seconde” trekken je het verhaal in terwijl een nummer als “Het leed dat moeder heet” een andere visie op het verhaal laat horen. Toch blijft veel van de muziek goed in het gehoor liggen zoals “Amsterdam héé pak me dan” en “Er is altijd wat met Ciske de Rat”. Schitterende nummers die ook qua tekst makkelijk te onthouden zijn.
De cd is live opgenomen waarin de reacties van het publiek goed te horen zijn. Op deze cd worden de rollen door de originele cast (met Danny de Munk als Ciske) gezongen en de kleine Ciske door Dave Dekker, die ook de première heeft gespeeld. Dave laat horen waarom hij is uitgekozen om óók de rol op de cd te zingen; een stem die goed in het gehoor ligt bij alle liedjes en wat wellicht het allerbelangrijkste is: prettig in samenzang met Danny de Munk.

Alles bij elkaar genomen is dit een zeer aardige cd om in je kast te hebben als je van verschillende Nederlandse invloeden in muziek houdt of als vrolijke meezing cd. Want blijven hangen dat doen deze liedjes wel. Is het niet iets voor jouw? Ach wat, krijg toch allemaal de kolere! (Joalycke van Neck)

07/11/2007

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren