Ruim 15 jaar na de eerste Nederlandse tour van ‘Bubbling Brown Sugar’ kan in de theaters weer worden genoten van een heerlijke verzameling zwarte muziek uit de jaren 20 tot 40 van de vorige eeuw. Enige fantasie heb je echter wel nodig om de songs in de juiste sfeer te plaatsen.
Gospell
Het is de bedoeling van de musical revue ‘Bubbling Brown Sugar’, een productie van Mark Vijn Theaterproducties, om de gouden tijd van de New Yorkse wijk Harlem te doen herleven. De tijd dat de inwoners van deze wijk thuis feesten organiseerden om de huur te kunnen opbrengen. De tijd ook dat je bij zo’n feest als wildvreemde binnen kon lopen en de avond van je leven hebben. Deze periode begon in de jaren 20 van de vorige eeuw en duurde enkele decennia.
Er is voor ‘Bubbling Brown Sugar’ een verhaaltje verzonnen – niet meer dan een magere leidraad – als excuus om een verzameling mooie nummers ten gehore te brengen. Vier jongelui, twee uit het heden (Jim en Ella), twee uit het verleden (Charles en Judy), worden door een artiestentrio (Irene Paige, John Sage en Checkers Clark) langs hoogtepunten uit de zwarte muziek geleid. Enkele van die bekende nummers zijn ‘His Eye Is On The Sparrow’, ‘Sweet Georgia Brown‘, ‘God Bless The Child’ en ‘It Don't Mean A Thing’.
Sweet Georgia Brown
Het publiek moet echter flink werken om de juiste sfeer van de periode te pakken te krijgen. Kostuums en decor helpen niet mee het Harlem van toen neer te zetten en twee showtrappen verbonden door een bruggetje en bedekt met een flink wat led-verlichting doen te concert-achtig aan. De sneue, sfeerloze skyline op de achtergrond helpt al helemaal niet mee om je mee terug te nemen in de tijd. Ook laat de show het publiek denken dat de zwarte gemeenschap gedurende 30 jaar dezelfde kledingstijl droeg.
Het komt dus aan op de prestaties van de internationale cast met Carolina Dijkhuizen (Young Irene), Perry Dosset (o.a. Time Man) en Gino Emnes (Jim) als bekendste, Nederlandse gezichten. Het is duidelijk te merken dat iedereen er zin in heeft. Niet zozeer in acteren – erg duidelijk een ondergeschoven kindje – maar wel in zingen en dansen. Gelukkig zijn de spelscènes kort en volgen de muzikale hoogtepunten elkaar snel op. De zangers hebben stuk voor stuk prachtige stemmen en de verschillende dansstijlen (choreografie door Rich Ascroft, ook regie) uit de periode zijn een genot om naar te kijken. Het orkest o.l.v. Leon Mennen (Muzikale supervisie: Jeroen Sleyfer) loopt bijna over van enthousiasme tijdens de swingende nummers.
The Savoy
Voor musicalliefhebbers heeft het verhaal van ‘Bubbling Brown Sugar’ waarschijnlijk niet genoeg om het lijf; te weinig musical, te veel revue. Niettemin is het absoluut geen straf om een avondje aan deze productie op te offeren. Je komt hoe dan ook (nog) vrolijker het theater uit dan dat je erin ging. Doo-wap doo-wah!
Cats:
In vergelijking met andere musicals die ik gezien heb vond ik de muziek teveel aanwezig....
(Marly van Kessel)
Tarzan:
Wat een super voorstelling....
(mark mollen)
Beauty and the Beast:
ik vond het in een woor FANTASTIS mooie decors goeie cast goede hertaling van het holands naar het vlaams profisiat els de schepper iedereen zong mooi maar dat is ook normaal de musicals van joop van den ende zijn altijt mooivind ik toch...
(jonah segers)
Les Misérables:
Gisteren was het eindelijk zover: Les Miserables! Ik had me er enorm op verheugd....
(Marly Jansen)
Les Misérables:
Gister na lang wachten zijn we naar Les miserables geweest....
(Barbelijn Francissen)
