Assepoester in haar keukentje

Het Efteling Theater lijkt te scoren met weesmeisjes; ‘Annie’ verbrak verkooprecords en met ‘Assepoester' gaat het dezelfde kant op. Het verhaal over de jonge vrouw die door haar stiefmoeder en –zussen wordt behandeld als huishoudelijke hulp, spreekt dan ook veel mensen aan. In haar keukentje, omringd door allerlei dieren, wenst Assepoester dat ze net als haar stiefzussen naar het bal van de prins mag. Haar wensen worden verhoord door de Goede Fee. In een tot koets omgetoverde pompoen, met witte muizen als paarden en gekleed in een prachtige jurk vertrekt ze naar het kasteel. Daar aangekomen zijn meteen alle ogen op haar gericht, vooral die van de prins. De betovering wordt echter om 12 uur verbroken. Precies op tijd verlaat Assepoester het kasteel. De prins gaat naar haar op zoek met als enig aanknopingspunt het glazen muiltje dat Assepoester heeft achtergelaten. Als de prins haar gevonden heeft, volgt een romantische bruiloft en… ze leefden natuurlijk nog lang en gelukkig.

"Maakt jouw schoonheid me zo verliefd op jou"

Het sterkste punt van ‘Assepoester’ is de muziek van Rodgers en Hammerstein. Ze schreven prachtige melodieën voor deze musical die door Marco Braam (onder muzikale supervisie van Ad van Dijk) van arrangementen zijn voorzien met hier en daar een lekker modern tintje. Ivo de Wijs vond in zijn vertaling plaats voor leuke vondsten. Enkel bij het duet “Maakt jouw schoonheid me zo verliefd op jouw” lijkt het wat te wringen maar de rest van de teksten liggen lekker in het gehoor en zitten vol kleine verrassingen.

Het dorpsplein

Het decor van Erik van der Palen is op het eerste gezicht mooi en indrukwekkend maar naar mate de voorstelling vordert, mis je sfeermakers. Het kasteel wordt op zich goed neergezet met een grote trap en zes enorme gedrapeerde doeken. Alleen zou het sfeervoller zijn als er door middel van een paar extra items een weelderiger beeld zou ontstaan. De scene waarin de pompoen in een rijtuig verandert en de muizen in paarden is werkelijk magisch. Knap hoe de actie op het toneel overloopt in geprojecteerde beelden (Yuri Tanaka en Eric van der Palen).

Medusa, stiefmoeder en Cilly

De cast presteert prima, met uitzondering van Do. Acteren is er bij haar niet bij en alhoewel haar zang niet verkeerd is, sprankelt het ook nergens. Regisseur John Yost lijkt hier rekening mee gehouden te hebben door met Do vooral mooie plaatjes te creëren. Daarmee is de popzangeres voor de jonge bewonderaars in de zaal al genoeg Assepoester. Meer genieten is het van Barend van Zon als de komische hofmaarschalk, Loeki Knol als de ietwat eigenwijze Goede Fee en Koen Crucke en Melise de Winter als het koningspaar. Tussen al die koddige figuren verbleekt Jaap Strijker een beetje in zijn ‘normale’ rol als Prins Christiaan maar wat hij doet, doet hij goed. Het meest aansprekend zijn de scene’s met Assepoester’s stieffamilie: haar stiefmoeder (Esther Roord)en stiefzussen Medusa (Marike Folles) en Cilly (Britt Lenting). De combinatie van venijn in het spel en de domheid van hun karakters leidt tot vele vermakelijke momenten.

De Goede Fee en Assepoester

Voor zover dat nog nodig was, draagt de Efteling enkel maar bij aan de sprookjesachtige, magische en romantische sfeer van deze musical. In de wondere wereld waar achter elke gevel een verrassing verstopt zit, is ‘Assepoester’ dan ook een welkome nieuwe ‘attractie’.  Hier gaan veel families de komende maanden ongelofelijk van genieten.

Marinus de Graaf 30/11/2007

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren