Hein Gerrits (Foto: Roy Beusker)

Begin jaren ’80 was de film ‘Fame’ een enorme hit. Studenten van de New York High School of Performing Arts – verdeeld in drie groepen: muzikanten, acteurs en dansers - en hun leraren werden gevolgd tijdens hun zware studie. De kenmerkende scène uit ‘Fame’ werd de titelsong die door de studenten dansend op een gele taxi werd gezongen. Na de film volgde een tv-serie en naar aanleiding van het succes daarvan kwam er een musical op de planken. Helaas mochten de nummers uit de film en de serie niet in de voorstelling worden gebruikt dus schreven Steve Margoshes en Jacques Levi resp. nieuwe muziek en teksten. Het titelnummer ‘Fame’ komt wel even in de theaterversie langs maar dat is verre van het complete nummer. De volledig versie mocht enkel buiten het verhaal worden gebruikt; als uitsmijter.

Doris Baaten (Foto: Roy Beusker)

De versie van V&V Entertainment is door Allard Blom bewerkt om een eigentijdser geheel te krijgen. De karakters zijn iets meer uitgediept en dialogen lijken bondiger. Het nummer ‘Can’t keep it down’ is nu alleen wel heel erg puberaal en niet zo grappig als het origineel. De nieuwe arrangementen (Ad van Dijk) klinken frisser en moderner. Eric van der Palen ontwierp een prachtig sfeervol decor dat een New Yorkse School neerzet door middel van enkele bruggen en een achterwandvullend beeld van wolkenkrabbers..

William Spaaij (Foto: Roy Beusker)

‘Fame’ is ook al in seizoen 1999-2000 in de Nederlandse theaters te zien geweest. Gino Emnes, Nurlaila Karim en Jim de Groot waren enkele van de acteurs in die versie. Deze versie trekt het publiek met namen als Jim Bakkum (Nick Piazza) en Kim-Lian van der Meij (Carmen Diaz). Beiden doen precies waarvoor ze gevraagd zijn: publiek binnenhalen en hun nummers zingen. Bakkum voelt zich als acteur steeds beter op zijn gemak al valt zijn spel nog steeds op vele punten te verbeteren. Bij Van der Meij blijft het vooral heel erg buitenkant. Haar grote, dramatisch solo ‘L.A.’ voelt daardoor pathetisch. Voor de echte musicalbeleving is het publiek aangewezen op acteurs als William Spaaij (Joe Vegas), Daphne Flint (Serena Katz), Hein Gerrits (Schlomo), Talita Angwarmasse (Mabel), Doris Baaten (Mevr. Sherman) en Joyce Stevens (Mevr. Bell). Voor regelmatige musicalbezoekers zijn het geen onbekende namen. Voor verstokte kijkers van tv-audities zijn het voor het merendeel bekende gezichten uit de serie ‘De Weg naar Fame’. In ieder geval zijn het stuk voor stuk acteurs met de nodige musicalervaring en dat heeft een evenredig effect op hun prestatie. Juvani Richardson (Tyrone) is een in de tv-audities neergezet als veelbelovende debutant. Tyrone is bijna per definitie de publiekslieveling binnen deze musical maar bij Richardson komt dit effect niet van de grond. Zijn hele optreden – spel, zang, dans en uitstraling – is... Hoe zullen we het zeggen? Onderdonderend...

Finale (Foto: Roy Beusker)

Ondanks enkele goede optredens, het prachtige toneelbeeld en de duidelijke moeite die is gedaan om het stuk te updaten blijft ook deze ‘Fame’ de bijsmaak houden van een makkelijk scorende productie. De diverse nummers zijn niet zo lekker als die in de film en de serie en het verhaal heeft nog steeds weinig diepgang. Eigenlijk is de hele musical een niet bijster interessant ding. Op de titelsong na dan. En doordat juist dat nummer het laatste is dat je hoort voordat je de theaterzaal verlaat, lijkt het alsof je een hele leuke, swingende feelgood musical gezien hebt. Dus over een paar jaar – als het publiek niet meer weet dat ze eerst bijna twee uur lang in hun stoel hebben zitten gapen – staat er waarschijnlijk wéér een geupdate versie te spelen voor uitverkochte zalen. Zo doen we onszelf eens in de zoveel jaar ‘Fame’ aan. Maar dat zijn we gelukkig ook steeds snel weer vergeten.

Marinus de Graaf 05/02/2008

terug naar boven | afdrukken | bewaren als pdf | als favoriet bewaren