Een kind dat haar wereld kleurt met haar kleurpotlood en het liefst de zon tekent. Met geel. Voor het bezoek van de koningin zoekt men een onberispelijk kind van onbesproken gedrag om de bloemen uit te reiken. Wat dat precies betekent weet ze niet, maar dat zij die bloemen gaat uitreiken, dat staat vast! Maar als de grote dag is aangebroken en het kind het boeket mag geven, blijkt pap iets belangrijks te zijn vergeten.
foto: Boy Hazes
Orkest MaxTak en Lottie Hellingman vertellen dit verhaal in de vorm van sprankelend muziektheater. Maar omdat je als volwassene toch altijd anders tegen dingen aankijkt, heb ik me deze keer naar de voorstelling laten vergezellen door mini-reporter Jamie Zwart van 10 jaar. En dat is maar goed ook. Allebei zijn we direct enthousiast over het grote achterscherm waarop we de projecties zien van tekeningen die Lottie en andere kinderen op het podium maken. Er zijn verschillende tekenplekken met verf, kwasten en kleurtjes. Tijdens de voorstelling wordt hiervan actief gebruik gemaakt, met als hoogtepunt een tekening waar een mal van een stad overheen wordt gelegd en waarbij door het papier naar beneden te halen een zonsondergang ontstaat. Tenminste, voor mij was dat een hoogtepunt. Mijn co-reporter meldde me na afloop dat zij vond dat het licht prima was. Ze had geen gekke dingen gezien. Ik kon het niet anders dan eens met haar zijn. Het feit dat de projectie als gevolg van het op en aflopen van trapjes af en toe bewoog, stoorde alleen mij.
Mini-gast-reporter Jamie Zwart met Lottie Hellingman
Over Lottie waren we het eens. Ze deed het heel erg goed. Hoe kan het ook anders met haar loepzuivere stem en dynamische persoonlijkheid. In een monoloog van een uur vertelt ze een verhaal dat nergens inzakt, ondersteund door spel en hier en daar wat bescheiden zang van de orkestleden. En dat doen ze leuk en heel natuurlijk Persoonlijk vond ik de muziek van Oene van Geel geweldig, maar het leek me behoorlijk moeilijk voor kinderen. Blijkbaar sloeg ik hierin de plan totaal mis, want Jamie vond de muziek gewoon leuk. Niet moeilijk dus of ingewikkeld. En dat terwijl er dus blues, jazz en klassiek langskomen van een hoog niveau. Verwacht echter geen koorzang en duetten. Het verhaal van Ted van Lieshout is boeiend en houdt de gemoederen in de zaal bezig. Deze kindervoorstelling nodigt uit tot vragen aan ouders en daardoor is het redelijk rumoerig in de zaal, maar dat is zeker niet hinderlijk.
Wij hebben een leuke middag gehad en we zijn ervan overtuigd dat zowel kinderen als volwassenen die deze muziektheatervoorstelling nog gaan zien heel veel plezier zullen hebben.
Heel veel dank aan onze mini-gast-reporter Jamie Zwart voor haar bijdrage.
Dirty Dancing:
Gister ben ik last minute naar Dirty Dancing geweest....
(Bongo)
Ciske de Rat:
Ik was dolblij toen ik eenmaal in het theater was, dat Danny Cis de Man speelde....
(Ravenswood)
Evita:
Heel mooie musical, prachtige prestatie van Brigitte en Jan! Mooi decor en meesleepende liedjes al ben je na twee uur wel doodop doordat er bina niet gesproken wordt en je dus voolop moet concentreren op de liedjes! Gelukkig was er een goede verstaanbaarheid...
(Dimitry De Bruycker)
Evita:
vondt het gewoon prachtig....
(marleen wesemael)
Evita:
In antwoord op 'Joepke', vooral omdat het Anouk Maas niet was in Uden maar wel Sara Gracia....
(Linda Lenders)
